BAL BÖCÜĞÜM

2009-02-10T13:00:00.002+02:00

Sonunda resimleri ekleyebildim işte. Kısıtlı zamanımda yapmaya çalıştıklarım işte bu ciciler... Hayal gücü ile daha da çeşitlenebilir ama artık hayal etmeye bile vaktim yok nasıl süsleyebileceğimi bile düşünemedim yani. Kendiliğinden gelişti süslemeler. Ben rahatlıyorum bu tarz şeyler yaptığımda. Devam edeceğim inşallah. Eşim her akşam bu yaz çok renkli geçecek herhalde deyip duruyor. Evet inşallah çok renkli geçecek... Zaman buldukça bişeyler daha yapmaya çalışacağım....

ÇOK ŞÜKÜR İYİYİZ :)

2009-02-09T16:58:00.002+02:00

Çok zor bir hafta geçirdim ama iyiyim nihayetinde, yerleşip kalan öksürük ve baş ağrısı haricinde.... Bir de iştahsızlık var ki en sevdiğim şeyleri bile ağzıma süremiyorum. Bir buçuk aydır bir iyi bir kötüyüm derken çok ihmal ettim kendimi bu koşuşturmaca içinde. Kendime de çok kızdım bu bir hafta içinde. Pazartesi günü başladı herşey, işyerinde odamda iki tane petek olmasına rağmen bir türlü ısınamıyorum deyip durdum ve montla gezdim bütün gün meğer ateşim varmış, iş yetiştireceğim ya o gün doktora gitmedim. Ertesi gün mü? Yine yetiştirmem gereken işler var ya!!! yine montla dolaştım ortalarda 38.5 derece ateşle. Yine farkında değildim daha doğrusu bu işleri yapmadan çıkamazsın hülya diye telkin verdim kendime. Çok lazım ya ...
En sonunda da çarşamba günü yataktan kalkamaz hale geldim, bir üşüme bir halsizlik göz kapaklarıma kadar ağrıyordu yani düşünün. Doktora attım kendimi hemen ve farenjit teşhisi koydu, bir iğne vereceğim sonra antibiyotiğe devam edeceksin dedi. İğne ne güzel bir tane diye sevinirken iğne o biçim bir iğne çıktı. Öbür tarafa gittim geldim ama gerekliydi demek ki.... İğneyi acilde vuruldum önce penisilin testi yaptılar, sonra iğneyi vuruldum fakat 15-20 dakika abartısız öbür tarafa gittim geldim. Hayatımda böyle iğne görmedim, daha önce de penisilin vuruldum fakat hiç böyle olmamıştım. İğneyi vurulur vurulmaz bir mide bulantısı, kalp çarpıntısı,göz kararması ve kulak zonklaması oldu ki tarif edilemez. Yerimden kalkamadım.
Geçti sonra kendiliğinden.
Şu an daha iyiyim...
Ardayı da aynı gün doktora götürdük ve bronşit dedi doktor, ayrıca bir kulağında hafif iltihap varmış, günlerce yemek yemedi ve hasta halimle sürüne sürüne peşinde gezdim. İlaçları kullandıkça düzelmeye başladı.
İyiyiz yani bikinileri de unutmadım ama hastalıklar izin vermedi akşama inşallah fotolar evde...

BEN FARENJİT OĞLUM BRONŞİT

2009-02-05T21:48:00.001+02:00

Çok kötüyüz çok anlatamayacağım kadar, dua edin bize.

3 ÇOCUKLA İNGİLTERE-İSTANBUL (HEMEN ERTESİ GÜN ANKARA)

2009-01-29T12:49:00.004+02:00

Dün akşam uzaklardan misafirlerimiz geldi eltime. Bir gün önce Bodrumdan akrabalarımız gelmişti, dün akşamda İngiltereden eşimin akrabaları geldi. 3 çocukla hemde. Çok şaşırdım. Biz bir taneyle şehir içi dolaşamazken onlar üç çocukla İstanbula geldiler ve buradan da bu sabah Ankara ya geçtiler. Biri 4 yaşlarında, biri 20 aylık biri 8 aylık. Düşünün bakalım nasıl bir manzara. Anneleri İngiliz. Ne rahat bir hatun olduğunu tahmin edebilirsiniz. Çocukların ayakları çıplak,pijamalar yerlerde sürünüyor,uykusuzlar ama en son hepsini uyutmayı başardı. Hem de ne ayakta sallama ne bişey. Sadece ve sadece yanlarında yatıp uyumaları için destek olarak. Biz aman ayakları üşümesin, aman taşa basmasınlar derken oğlum onlarla bir araya gelince öyle tuhafıma gitti ki benimkinin ayağında patik, üstünde süveter onların ayakları çıplak ve tek bir pijama belki içlerinde atlet falan da yok. Ama alışmışlar. Makinemi aldım ama çocuklar uyuması gerektiğinden resim çekemedim, tekrar geri döndüklerinde oğluşumla beraber resimler çekeceğim ki aradaki farkları siz de görün.
Dün akşam yapmam gereken şeyler bu ziyeret yüzünden aksadı doğal olarak. Bakalım bu günüm nasıl geçecek yoğunum yine bu günlerde krizlerdeyim.... Annem de rahatsız bu sabah yine doktora gitti, Arda yine eltimde kaldı ve ben bu düzensizlikten çok sıkıldım, eminim oğlum da sıkılmıştır ama ne yapabilirim ki.....

EV AKSESUARI - YÜRÜYÜŞ BANDI

2009-01-28T13:51:00.003+02:00

İki sene kadar önce ben hamileyken bir yürüyüş bandı almıştık. Hamileyken sadece 10 kg alarak hamileliğimi sonlandırmam da hep bu alet sayesinde. Fakat şimdi inzivaya çekildi. Farkettim ki uzun zamandır yaşadığım maraton yüzünden yüzüne dahi bakamıyorum. Oysa akşamdan akşama sadece yarım saat kullansam, şu üzerime yapışan kilolarımdan kurtulacağım. Ama o yarım saat yok mu yaratamıyorum resmen olmuyor ya yapamıyorum. Ama azimliyim bu akşam çıkacağım üstüne uzun zamandır dinlendiğini kar saysın kendine, uzun uzun yürüyeceğim.

Dur demesin kimse bana çünkü durmayacağım. Oğlumdan vakit çalmak gibi olacak belki ama belki annesi yürürken o da seyreder ve eğlence olur bakalım becerebilecek miyiz? Uyuduktan sonra yapmaya kalksam bünye elvermez o saatten sonra yürüyüş,duş, dinlenme v.s kaldırmaz vücut bu kadar koşuşturmanın ardından. Bakalım ayarlayacağız bir şekilde. Yaz gelse aslında evin karşısındaki yürüyüş parkında da yürüyebilirim ama.... Hadi hayırlısı bir azim başlarım inşallah. Bu arada son dakika gelişmesi olarak eşim dün akşam paçası yapılması gereken bir pantalonu elime tutuşturunca bikinileri bitirmek hayal oldu, akşam biter ve fotoları ekleyebilirin inşallah gerçi sadece süslemeleri kaldı biter....

KİTAP VE ELİŞİ

2009-01-27T10:59:00.003+02:00

İnternetten sipariş verdiğim kitap nihayet bu gün ulaştı elime. Okumak için can atıyorum ama ne yazık ki akşama ancak. Şu oldukça fazla işim var ve başlarsam eğer bu işlerin birikerek hafta ortasına kalması muhtemel. O yüzden akşamı iple çekiyorum. Kitabı daha okumadan çok beğendim, beni oku diyor resmen baskı kalitesi v.s çok güzel. Faydalı bir kitap olacağına inanıyorum bakalım göreceğiz, okudukça yorum da yaparım hakkında. Ama almak isteyen ve kararsız olana varsa eğer bence güzel bir kitap.

Havalar da güzel gidiyor bu ara ve insan biraz daha huzur doluyor. Mart' a kadar böyle gider gibi geliyor bana ama son soğukları da yapar tabi.

Bu ara örgü merakım arttı. Bir sürü ip aldım. Önce bir süveter başladıma ama pek içime sinmedi. Yarıda bıraktım, sökebilirim belki de tekrar başlayabilirim. Ama örgü bikini yaptım bir kaç tane ve bir an önce bloga koymak istiyorum, çünkü renk renk yapılıp bütün bir ya değiştire değiştire giyilebilir bence. Çok şık duruyorlar çünkü. Resimler akşama ya da yarına makinemi bu ara yine elime alamıyorum ne zaman alsam Arda makine makine diye saldırıyor. O uyuyunca çekerim büyük ihtimalle.

HAFTA SONU ÖZETİ...

2009-01-26T13:16:00.002+02:00

Güzel bir haftasonuydu, uzun zamandır yaşadığımız diş krizlerine inat bol bol güldük eğlendik...Bir daha ki dişe kadar nefes aldık biraz, bakalım ne zamana kadar. Evle ilgili bazı eksiklerimizi tamamlamak için Tekzen'e gittik bozuk musluk için musluk kafası, tasarruflu lamba,ardaya mum boya ve resim defteri derken hem gezdik hem de alışverişimizi yapıp mutlu mutlu evimize döndük. En çok da Arda eğlendi bence çünkü tüm gün mutluluk çığlıkları attı durdu, bir yanında annesi bir yanında babası mutlu oldu tabi, gezmekten büyük keyif aldı. Ben de biraz eskiyi andım ve herşeyin geçici olduğunu anlamaya başladım. Arabayı ilk aldığımızda oğlum daha küçüktü ve arabaya bindiğimiz de bir yere gittiğimiz de zehir oluyordu. Fakat şimdi herşey daha kolay ve daha keyifli. Mutlu mutlu geziyoruz artık. Hatta kemerini takmaya bile itiraz etmiyor. Bunda biraz da gece bahçesinin payı var tabi. Arda nın deyimiyle "tombi"lerde( tombilibular ) takıyor kemerini arabaya bindikleri zaman. Ne tuhaf isimleri var ama benim yumurcağım hepsinin isimlerini hiç şaşmadan söylüyor hatta bazen başlıyor saymaya şaşakalıyorum. "tombili aç, igıltigıl aç, apsideyzzii aç, makapaka aç v.s" Kısaca gece bahçesini aç desene be oğlum işte uzatıyor da uzatıyor. CD sini almadım bilerek ki sıkılmasın, herşeyin bir tadı var bence en güzeli bizim de çocukluğumuzda olduğu gibi saatini heyecanla bekleyip tv de izlemek.
Uykularımız biraz eski düzenine döndü diyebilirim. En azından artık 21:30-22:00 gibi bizim yardımımızla da olsa uyuyor. Eski kendi uyuyan oğlum gitti tabi ama en azından saati çok geçirmiyoruz.
Bu arada tarihe tam not almam lazım ki Arda artık tamamen konuşuyor.
Aklımda kalanlar:
Bozdun mu anne?( herşeyin sonuna anne koyuyor ama o kadar sevimli söylüyor ki eriyorum )
Babam napıyo anne?
Baba naposuun?
Boya nerde?
Baba kızmaa.
Nobotla( mutfak robotu) oynicaam
yaamazlık yapmiicam ( bunu da babası kızdığı zaman söylüyor genelde )
ışığı aç
amca naposun,yenge naposun?
tuvalete girdiğimizde: baba çiş naptıın mı?
anne çiş naptın mı?
daha çok aklıma gelmiyor öyle sevimli ki her konuştuğunda içime sokasım geliyor.
Bu arada işle ilgili son gelişme de iki mutfak birleşiyor fakat ben çıkarılmıyorum. Buna sevineyim mi, yoksa üzüleyim mi bilemedim hayırlısı diyelim. Heralde başka bahara kaldı tazminatı alıp çıkmak. Neyse belki de böylesi daha iyi olmuştur hepimiz için. Yaşayıp göreceğiz : )))

ANNEDİİİM İŞE GİTMEEEE : ((

2009-01-22T12:58:00.002+02:00

Bu gün sanki kulaklarımda çınlıyor bu cümle sabahtan beri.. Hala iyileşemediğimden sabah biraz geç geldim işe, Arda da kalktı tabiki o saate kadar yatmaz. Tam üstümü giyinmeye başlamıştım ki o cümle geldi işte, içimi yakıp kavuran, bir gün duyacağımı bildiğim ama bu kadar erken olmasını beklemediğim ve bilinçli söylediğine emin olduğum bir anda..... İçim doldu doldu boşaldı resmen işyerinde beni bekleyen işler ve sorumluluklar ve oğlum arasında gittim geldim. Öyle üzüldüm ki anlatama kelimelerle tarif edilemez. Ama öyle olgun bir çocuk ki ağzından bu kelime çıktı ama asla ayaklarıma kollarıma yapışmadı. Sadece telaşlı telaşlı etrafımda döndü durdu, "ben de geliyiim anneee, baba baba sen de gel" diyerek kapıda beni bırakıp babasını getirmek için içeriye gitti. İşte bu günlerde herşeyin benim için daha zor olacağını gösteren sinyaller, oğlum evde olmamı istiyor ama ben olamıyorum malesef. Gerçekten ama gerçekten tazminatımı verseler de çıksam ditorum sadece bu ara. O kadar çok dua ediyorum ki. 3 senem boşa gitmemiş olsun istiyorum, tazminatımı alıp öyle çıkmak istiyorum. Bu kadar oğlumsuz çalışıp didindikten sonra kuru bir maaşla çantamı alıp çıkmak istemiyorum doğal olarak beklememdeki tek amaç bu yani...
Bilmiyorum işte beklemedeyim, iş yerinin taşınma durumu var bu ara ve iki şube mutfağı birleştirme gibi düşünceleri var, durum böyle olunca her personelden iki tane olmuş olacak ve böylece birine yol gözükecek , o da ben olayım diyorum işte ne bileyim yanlış mı düşünüyorum asıl bundan sonra oğlumun bana ihtiyacı olduğunu hissediyorum... İyi kötü başımızı sokacak bir evimiz var kirada değiliz çok şükür ve araba da aldık, her nekadar kredi borcu ödesek de o da bir sene kadar kısa bir süre ve alacağım tazminat ile onu da kapatabilirim, daha ne olsun yeter. Ben haytta her zaman mütevazi bir insan oldum zaten, hiç öyle gözüm yükseklerde olmadı, huzurum olsun yeter. O yüzden de huzurlu bir şekilde oğlumla vakit geçirmek ve keşke dememek istiyorum. Ev kadını olabilir miyim sadece hayır tabiki, evde bile olsam birşeylerle uğraşırım ben. Öyle bişeyler yapmak istiyorum işte. Bulurum birşeyler. Neyse çok uzattım konuyu içim böyle işte bu ara. Çalışmak , çalışmak , çalışmak beynimde dönüyor bu kelime akşama kadar beynim karıncalı yani bu ara. Hava çok güzel bu gün tam gezmelik,erken kaçayım da bu gün oğlumla gezeyim bari biraz.
Konuşmalar tam gaz bu arada. Dün ne dese beğenirsiniz?

Anne ?
Efendim oğlum.
Nobottan, nobottan..
Ne oluş robottan ne yapalım?
Meeeyvu su, meeeyvu su ( telafuzu çok komik ancak kulakla duymak lazım gülmekten öldürdü beni ) sık.
Tamam oğlum sıkalım ne yapacaksın meyve suyunu.
İçiceeem.
Adam olucan mı?
Adam olucam ben!!
Büyüycen mi? ( Konuşma diliyle yazıyorum hepsini)
Büyüycem ben!!!
Yolda taş bulduk dün akşam normal bildiğin taş çok sevdi aldı eline akşama kadar elinden bırakmadı. Nerde buldun deyince de?
Aşaaada buuudum : ))))
Bayılıyorum onu konuşturmaya akşam eve gidince ben soruyorum o cevap veriyor bu ara diyaloglarımız böyle devamı aklıma geldikçe...

ANNESİNİN CİVCİVİ......

2009-01-13T12:38:00.005+02:00

Bu ara blog takip etmekten yazamadığımı fark ettim.... Okumaktan fırsat bulamıyorum resmen onu da okuyayım, bunu da okuyayım aman kaçırmayayım derken kendim yazma isteğimi unutuyorum bundan sonra önce yazıp sonra okumaya karar verdim bundan sonra yoksa olmuyor... Yine bir sürü blog okudum ama yazma azmimi kaybetmeden yazayım biraz dedim yoksa uçup gidiyor herşey aklımdan...

Güzel bir hafta sonu geçirdik krizsiz, sessiz ve mutlu ... Bol keyifli, yayılıp yattık tüm hafta sonu...

Oğlum hiç üzmedi bu hafta sonu bizi. Bütün gün bir babasına bir bana öpücükler verdi, bol bol oyunlar oynadık. Pazarcılık oynuyor bu ara tezgah kuruyor kendine ve sonra başlıyor satmaya "1 MİYYON , 1 MİYYOOON" . Tezgahında arkasına geçiyor ve öyle havaya giriyor ki sormayın gitsin.. İyice konuşmaya başladı diyebilirim. Her istediğini kolayca anlatıyor ve her kelimeyi rahatça kullanabiliyor artık, hatta bazen kendinden beklenmeyecek şeyler de söylediği oluyor şaşırtıyor..

Yatıcak mısın? Yatmıcaaam,

Yiycek misin? Yemiiicem gibi olumsuz şeylere çok fena sardı iştahı açıldı oysaki ama illaki önce yemicem diyor sonra iştahla mideye indiriyor. Küçük adamım diyorum ben ona bayılıyorum her akşam eve gittiğimde bana dayısı ile yaptıkları şaklabanlıkları göstermelerine... Dün mesela koltukların arkasında saklambaç oynamışlar, koltuk tepesinde zıplamışlar ben eve gider gitmez çıktı koltuğun tepesine anlattı durdu kendince... Kardeşim gelince de aynılarını yaptık bu gün onu anlatıyor dedi. Dili tam çözülünce korkarım nerde ne oldu hepsini tek tek dökecek ortaya... Anneannem bana bunu dedi, dayım bunu yaptı... Ne tatlı olur o zaman hayal edebiliyorum.

Seni çok seviyorum oğlum.....

Annen....

İYİYİM BEN ÇOK İYİYİM HEM DE : )))

2009-01-07T10:24:00.003+02:00

Artık hastayım kötüyüm falan demesem iyi olacak galiba, pozitif yüklenmek gerek biraz. Son bir seneden beri hiç hastalanmadım diye dolaşıp durdum ortalarda bir süredir ama 3-4 gündür hayatımın en kötü gribini geçirdim ve hala da atlatabilmiş değilim. Bu gün biraz daha iyiyim ama... Arda ya geçirmemek için elimden geleni yaptım kaç gündür şu an çok iyi inşallah böyle atlatırız. Dün ben resmen 3-4 kat üst üste giyinip titredim akşama kadar.
Ardanın diş sorunu hala devam ediyor ama iştahı düzeldi yemek eski hevesiyle yemeye başladı ama uykumuz hala biraz sorunlu. Yatmayı reddediyor hep ama bir şekilde uyutuyoruz işte. Konuşmayı da söktü iyice diyebilirim hatta yavaş yavaş diyaloglara da başladık. Mesela dün akşam şöyleydi aramızdaki diyalog ( kumandanın pil yerinin kapağı kırılmıştı ):

Arda: Kırııı mış, kim anne?
Anne: Kim kırmış oğlum.
Arda: Baba kııı mışş... : ))
Anne: Tamam babaya kızalım gelince ..
Arda: Babaaaa kıııı ma :))

En büyük amcasını nedense çok seviyor Arda. Dün ben hasta yatarken "Anne amcaya" dedi. Zorla götürdü beni o halde. Gitmeden önce bana amcaya deyince , ara amcayı annem hasta sen gel de dedim papağan durur mu hemen faaliyete geçti. Numaradan elini kulağına koydu aynen şöyle söyledi. "Amcası naposuuun, anne hasssta seeen geel, nenge( yenge ) neede?"
İşte bu ara beni mutlu eden diyaloglar, hastalığımı unutuyorum bu sayede :)

İMDAAAAT DİYORUM ARTIK NE DİYİM!

2008-12-30T16:33:00.002+02:00

Uzun bir ara verdim yine ne yapayım.... Kendimde değilim, sebep mi? Sebep ya dimi bi sebebi var çünkü ben ben değilim 10 gündür! Arda da Arda değil. Nasıl oldu anlamadım ama benim oğlum küçük bir canavara dönüştü. 2 seneye yakındır içinde taşıdığı canavarı çıkardı galiba ortaya. Olamaz diyorum bu benim oğlum olamaz nasıl oldu da böyle oldu... Uykuya dalma sorunumuz çığ gibi büyüdüüüüüü.... Ve bu çocuk daha 10 gün öncesine kadar yatağında kendi kendine uyuyan bir çocuktu. Anlatılacak gibi bişey değil yaşamak lazım. Ne yatağında yatıyor ne ayakta sallanmayı kabul ediyor, ne de birlikte yatmayı kabul ediyor yatma lafını duydu mu tepiniyor resmen , yorganı tekmeliyor hacı yatmaz gibi sen yatırıyorsun o kalkıyor.... Ne olur bir çözüm bilen varsa paylaşsın uyku ilacımı versem ne yapsam : ))))
( Bu arada ikinci 4 lü azıları çıkıyor galiba ama ya uzun bir süre daha böyle kalırsa ne yaparım ben ) Hiç iyi değilim dostlar hiç : (((

Bİ MİYYON , Bİ MİYYON....

2008-12-18T10:01:00.002+02:00

Dün akşam iş çıkışı pazara gittik annem, Arda ve ben. Arabasını yanıma almadım zaten pek bişey almayacağım diyerek... Pazarın ortasında koşturdu durdu, bütün tezgahlardaki adamlara yaklaşarak an güzel ses tonuyla " amda, amda, amdasııııı " deyip durdu. Bunu söylerken de nedense en sonunda söylediği amcaya amcası diyor.. Banada bir ara annesi deyip duruyordu ya işte aynen öyle, gerçi şimdi "Annediiim " diyor ve ben mest tabiki. Bütün pazar alışverişi boyunca bizi gülmekten öldüren ise, pazarda bir milyon,bir milyon diye bağıran amcalarla birlikte "bi miyyon , bi miyyon " diye bağırması oldu, ama avazı çıktığı kadar. Onlar ne derse Arda da tekrar etti durdu,papağan benim oğlum bu ara.
İşyerindeyim , yapmam gereken bir sürü şey var ama sallayarak yapıyorum bu ara, evime daha çok vakit ayırmaya başladım bu günlerde. Uzun bir süredir aynı yemekler etrafında döndüğümü çevirip çevirip yaptığımı fark ettim ve yaprak sarma yaptım dün mesela. Beni yemek yapmanın dinlendirdiğini söylemişimdir daha önce ama bu ara atlıyordum bu detayı, evim yemek dolu olunca huzurumda artıyor benim.... Çamaşırım da yok birikmiş, bu ara daha bir huzurluyum sanki ama uzun sürmez biliyorum. EEEE heralde daha şimdiden uzun sürmez dersem beyin yönlendirir tabi... Kötümser kişiliğim ağır basıyor bazen işte. Oğlumla konuştum biraz önce ne yiyorsun diyorum telefonda " seeetin " diyor zeytin yiyormuş zeytin delisi ama ağzında geveleyip suyunu iyice sömürüp posasını geri çıkarıyor, neyse alacağını alıyordur diyorum bende. 21 aylık oldu bu ara da benim böcüğüm... 2 yaşa 3 ay kaldı...

NELER OLDU NELER ..... SAKAR HÜLYA ANILARI...

2008-12-16T15:16:00.001+02:00

Valla ben bile inanamıyorum artık hayatımda olanlara, çalkalana çalkalana gidiyoruz hayırlısı... Aslında anlatacaklarım geçtiğimiz cumartesi gerçekleşti fakat ancak kafamı toplayıp yazabildim. Şok durumlarındaydım bir kaç gündür.
Annem hasta bayramdan beri, stresten sıkıntıdan sanırım vücudunda şişlikler ve alerji tarzı bişeyler çıkmış. Onu kafaya takıyorum bayramdan beri zaten... Hafta sonu Arda yı da alıp yanıma işe gideyim de annem bir cumartesi dinlensin demiştim aslında ama nerden bilebilirdim bunların olacağını. Bilseydim o günün lanetli olduğunu evden bile dışarı çıkmazdım valla. Ne gündü hala aklıma getirmek bile istemiyorum.
Neyse çıktık oğlumla yola kafamda yorgun biraz annem iş stresi falan derken düşüne düşüne gidiyorum yolda. Tam 1 metre genişliğinde şeridi olan bir virajdan geçmem gerekiyor ve arkada da bir gerizekalı taksici çok acelesi var galiba ( ! ) kornaya basıp duruyor. Çocuk var arkada da doğal olarak dikkatli dönüyorum virajı, çok tehlikeli bir yer çünkü
dar olduğu gibi bir de çift yön, geliş gidiş yani. Ve çok işlek bir yok bir anda o daracık virazda karşına kamyonlar hatta tırlar bile çıkabiliyor. Onlar geçerken sana yer kalmıyor yani düşün artık. Neyse tam virajın sonuna geldim düzlüğe çıkmak üzereyim ( bu arada arabanın vitesinde de sorun varmış, ikiden bir türlü üçe atmıyor, sorunlu gün diyorum ya ) daracık yol bir de kaldırım bozuk, 10-15 cm yükseklğinde bir kaldırım ama bozuk... Sıyırmamla jilet gibi kesti lastiği... Çektim sağa, arkada Arda kaldık öyle ... İndim baktım lastik kesilmiş ve inmiş. Lastik değiştiremem, hemen iş yerinden bir arkadaşı aradım geldi 5-10 dk içinde sağolsun ama lastiği değiştiremedi... Neden mi? Arabadaki lastiğin vidalarını açan alet yalama olmuş... Yarım saat kadar uğraştık, Allahtan yanıma Ardanın yemesi için bişeyler almıştım da kahvaltısını yaptı arabada. Beceremedik lastiği değiştirmeyi. Sonra dedim ki yoldan bir araba çevireyim. Onun aletleriyle deneyelim bir de olmadı yine o da uymadı. Ama bu duran arabadaki adam nur yüzlü diye tabir edilen derecede temiz yüzlü yaşlı bir amca. Arabada çocuk olduğunu ve benim ağlamak-
lı olduğumu da gördüğünden midir nedir benden daha çok üzüldü ve hemen bir başka araba durdurdu başka bişeyler denedik, ama inanın ki çok uğraştı her yolu denedi? Siz olsanız bu kadar koşar mıydınız bir insanın yardımına?? Anahtarı uymadı bizim arabaya alıp gider dimi ? Hayır beni öylece bırakmadı sonuna kadar uğraştı. En sonunda bir lastikçi aradı kendi telefonuyla hem de ve lastikçi 10 dk içinde yanımızdaydı. 5 dk için de de lastiği yaptı ve 10 YTL aldı sadece. Kendi arabasıyla geldi lastiği değiştirdi ve sadece 10 YTL aldı.
Bu arada bir de ne yaptı bu akılsız kişilik bilin bakalım, tabi o arada abimin araması ve annemin rahatsız olduğunu eve dönmemi söylemesi de cabası oldu... Arda arkada otururken kapıyı maçıp düşmesin diye onun tarafındaki kapıyı kilitlemiştim. Sonra karşıdaki kapıdan içeri uzanıp eline bir parça daha kek verdim ve arabanın koltuğuna elimdeki anahtarı bir güzel koydum ve kapıyı pat kapattım, bizim güvenlikli arabamızda tak kendini kilitleyiverdi anahtar içerde kalınca... Arda içerde hadi bakalım başımdan aşağıya kaynar suları bırak kaynar asitler boşaldı.... Beni o an kesseler herhalde canım acımzadı o derece uyuştu vücudum. Ne yaptık; Arda biraz anlatmaya çalıştım camın kenarındaki kilidi yukarı kaldırmasını ama oyun sandı ve içerden bana gülerek falan konuşmaya başladı. Korkarsa ben daha da panik olacağımdan bir an önce çözüm bulmalıyım dedim ve arka camı elimle biraz aşağıya doğru indirdim ve bastırmamla içindeki tırnağı kırdım ve kapıyı açtım. Fakat bu seferde cam açık kaldı. 1-2 cm. Nasıl rahatladım anlatamam. Hep tvlerde izlerdim arabada kilitli kalan çocukları. Düşündükçe nefesim kesiliyor. Ya camı açamasaydık ne olurdu. Valla diyorum ki ben o korku ile camı bile kırardım herhalde Arda ağlamaya başlasaydı. Şaşılacak kadar sakindi benim oğlum o gün lastik yapıldı , içerde kaldı falan bir saatten fazla arabanın arka koltuğunda oturdu. Şaşırdım.
Felaket bir gündü. Sonra eve döndüm anneme baktım iyiydi Arda yı tekrar anneme bırakıp işe döndüm, arabayı yaptırması için arabadan anlayan bir arkadaşa verdim. Yaptırıp pırıl pırıl bana geri getirdi sağolsun. Sadece lastik değişti ve camın tırnağı değişti. O gün akşama kadar sadece bir şeyi düşündüm. Ben o gün bir arkadaşıma gidecektim araba ile biraz uzak bir mesafe acaba oraya gitmemem mi gerekiyordu tek başıma Arda ile. Belki o yol başımıza daha fazla dert açacaktı..... Ve bir de o amcayı düşündüm nasıl oldu da o kadar arabanın içinde ona rastladım diye... " Hani kul sıkışmayınca hızır yetişmezmiş ya " ? ? Acaba mı? dedim tüm gün ..... Sana çok şükür Allah'ım.
Bu arada üstteki resimler Arda nın kendi çekimleri bu ara makineyi ne zaman elime alsam haykırarak istiyor vermezsem deliriyor ve en sonunda bu eserler çıkıyor ortaya.

EVMİZE GEEEDİK ....

2008-12-12T11:16:00.005+02:00

Arda'nın bu ara favori cümlelerinden biri de bu. Evmize geediik ! Nereye gidersek gidelim arabayla eve yaklaştığımızda nasıl anlıyorsa hava karanlıkta olsa başlıyor bunu söylemeye sevine sevine. Bayıldım yine dün bu konuşmalarına. Bu gün hüzün çöktü yine içime işteyim ama aklım ve kalbim yine oğlumda kaldı. Bayramı dolu dolu geçirdik oğlumla kucak kucağa can cana.... Ama sonu yine ayrılık, neden bu kadar vicdan muhasebesi yapmaya başladım içimde anlamıyorum. Sabahları uyandığında beni " annesi,annesi" diye kısık bir sesle çağırması kulaklarımda çınlıyor yine. Bu sabah beni göremeyince ne yaptı acaba diyorum yine kendi kendime. Bir an önce kaçıp oğluma gitmek istiyorum yine. Uzun tatilsiz bir dönem var yine önümüzde hep bayram tatillerini bekliyordum onlar da bitti, hadi bakalım başka tatil de yok.
Güzel şeylere dönelim, he bu arada bayramda arabamız da bize kelek yaptı akünün ömrü bitmiş aküyü taktırana kadar minibüslerle dolaştık. Dün Cevahire gittik, ama felaket kalabalıktı nefes almaya bile yer yokyu diyebilirim. Yemek yemeye bile yer bulamadık diyebilirim. Neyseki bazı yerleri sakindi de oraları dolaştık. Koçtaşı gezdik mesela güzel şeyler vardı ben beğendim yani, bir kere daha sakin bir zamanda gideceğim inşallah. Çok gezdik kalabalıkta olsa eğlendik. Ardanın nar keyfine diyecek yoktu. Bardakta nar yiyişini resimleyemedim makinenin pilleri bitti. Tam bir nar hastası benim oğlum. İşte öyle ben yine işte, oğlum yine evde, evde deyince aklıma bişey daha geldi. Buket ( amca kızı )nerde? Ebde, Duygu( diğer amca kızı ) nerde? Ebde.... ( Ben soruyorum o cevap veriyor çokta tatlı söylüyor ebde )

TATİL YAKLAŞIRKEN!

2008-12-04T21:43:00.000+02:00

Bana göre çok uzun olan, ama çabuk geçecek olan bir tatil daha yaklaşıyor... Çok ihtiyacımız var,benimde anneminde tabiki Arda' nında.. Çok yorucu günler geçirdim fakat tatil iyi gelecektir yani öyle umuyorum.
Böcüğüm hergün biraz daha büyümüş geliyor gözüme, fakat aramızda kalsın bu günlerde düz duvara tırmanan,hoplayan zıplayan bir yumurcak oldu. Hızına yetişrmiyorum. 2 yaşına yaklaşırken biraz huy değiştirdi. Buna hazırlıklıydım zaten ama yine de zor oluyor. İtirazlar, ben yaparımlar falan biliyoruz az çok okuduklarımızdan... Yolda yürürken bile elimi tutmak istemiyor. Düz yol olsa bırakayım koşsun ama annemden inerken bayır aşağıya iniyoruz, kucağıma alsam taşıyamıyorum,almasam kendi koşmak istiyor aşağıya doğru elimi tutmadan ... Tahmin edin işte gerisini. Kaç gündür uykuya da direniyor ama bu gece şükür ki erken yattı. Bir geçiş dönemidir diyor ve fazla üstüne gitmiyorum. Gelsene, versene, alsana gibi kelimeler de eklendi kelime haznesine , her seferinde gelir misin, verir misin diye düzeltmeye çalıştığım halde ama herhalde bu da ben,ben,benlerin bir parçasıdır diye düşünüyorum.
Bu arada benim oğlum "y" harflerini söylememekte ısrar ediyor nedense. Yeni konuşmaya başladığındandır herhalde düzelir diyorum ama zaman gösterecek. Mesela söyledikleri nat,nap,napma,savus ( yavuz dayısı ) falan gibi. Bir de arabaya "abaya" diyor, hoşuma gidiyor böyle yarım yamalak konuşması ama düzeltiyorum ki, öyle yerleşmesin kafasında. Sabah ben evdeysem baba gitti anne geldi şeklinde ard arda uzun cümleler de kurmaya başladı. 2 yaşına kalmaz çözülecek herhalde dili tamamen.. Bakalım hayırlısı..
Bu arada herkesin kurban bayramı mübarek olsun,herkes huzurlu ve sevdikleriyle bayram geçirsin inşallah.....
Yarın ve cumartesi bayram öncesi olması sebebiyle çok yoğun olacağım hadi hayırlısı....

HAFTA SONU!

2008-12-01T17:14:00.000+02:00

Nasıl geçtiğini anlamadığım tempoda bir hafta sonu geçirdim yine... Aman zaten anlamaya da çalışmadım, anlamaya çalışacak kadar çok vaktim yoktu çünkü... Akışına bıraktım biraz yani. Fotolarımın tarihini görmezden gelin yine noooolur, çünkü ben artık bu konuda yorum yapamiyciiiim... ( Dayanamadım yine yapacağım, nasıl olduğunu anlamadığım şekilde 11. ay yerine 6. ayı girmişim tarih girerken, bence sorun makinemde !!!! çünkü her pil değiştirdiğimde tarih girmek zorundayım ve acele ettiğim anları yakalarken tarihi hatalı giriveriyorum işte ) Hafta arasından bir resim bu kahve, petibör ve kitap keyfi... Uzun zamandır kitap okumakta zorlanan ben bir kitaba başladım ama pek sarmadı, ağırdan alıyorum yani. Ama yine de eğlence olsun diye bakıyorum arada bir...

Bu da hafta sonu tatlımız, petibörlü sakızlı muhallebi. Cumartesi gecesi bir baktım dolapta açılmış ve bir bardak içilmiş kutu süt ( Arda ya şişe süt alıyorum , eğer kullanmazsam ziyan olacak ) , değerlendireyim dedim ve böyle bişey çıktı ortaya... Güzelde oldu ama... Arda hiç tatlı yemiyor, belki de iyi yapıyor öylesi onun için daha iyidir bilemiyorum, ihtiyacı olsa zaten yer deyip geçiyorum ısrar etmiyorum.

Arda bu ara eline her kalem aldığında geçiyor topların başına, ben de aman duvarlar, koltuklar sağlam kalsın diye ses çıkarmıyorum. Boyanmadık 1 cm yerlerini bırakmadı. Bu resmi cumartesi çekmiştim ama bu gün itibarı ile toplar simsiyah oldu. Sonra da bayıla bayıla oynuyoruz toplarımızla. Bu hafta sonu oğlumla gezdik bol bol... Belki de o yüzden anlamadım zamanın nasıl geçtiğini. Dün akşamda saat 20:30 gibi tutturdu park diye. Hadi dedim giyindik çıktık parkta gezdik karanlıkta merdiven indik çıktık, dolaştık işte avare avare. Eskiden olsa kucak derdi ama yarım saatten fazla dolaştık gıkı bile çıkmadı... Bir ara parkın ıslak kumlarının üstüne yazın olduğu gibi oturmaya yeltendi ama neyseki durumu geçiştirdik. Biraz ısrar etti ama unuttu sonra...

Konusuz ordan burdan bir yazı oldu gene biliyoruma ama yazıyorum işte ordan burdan kafam çok dolu, işler mahvetti beni yine bu gün eve gidip rahatlamaya ihtiyacım var.

PAYLAŞMAK İSTEDİM : )

2008-11-27T14:26:00.004+02:00

Uygun fiyata ve çok eğitici bir sürü ahşap oyuncak var bu sitede ... Bayıldım, şimdilik birşey almayacağım olanlar yeterli fakat en kısa zamanda bir kaç şey almak için unutmayayım hem de paylaşayım istedim...

YAĞMUR....

2008-11-27T11:21:00.003+02:00

Hani yağmur genelde İstanbul'u felç eder ya, dün yağan yağmur da benim hayatımı felç etti resmen .... Yağsın tabiki fakat zamanı var kardeşim, bu kadar da hazırlıksız yakalatmasın kendine...

Dün uzun zamandan sonra gideyim de kendime kışlık bişeyler alayım dedim, hem de her zaman alışveriş yaptığım mağazada 4 al 3 öde kampanyası varken faydalanayım istedim. İstemez olaydım, bindim arabaya çıktım yola... Hava gayet güzeldi mağazaya girdim başladım gezinmeye, denemeye v.s.. bir saat kadar mağazada kaldım çıktığımda hiç beklemediğim bişeyle karşılaştım, gök delinirmişçesine yağıyor. Park yeri olmadığından da arabayı biraz uzakta bırakmıştım, şemsiye yok mont arabada... Hadi bakalım arabaya gidene kadar ıslandım. Bir de o arabanın camlarını delecekmiş gibi yağan yağmurda araba kullanmalk zorunda kaldım, ne arka görünüyor ne yanlar... Düşünün işte, normalde öyle havalarda pek çıkmamaya özen gösteriyorum. Sonra neyse zor bela eve vardım. Annemle konuşurken kardeşime bişeyler almak istiyorum bayram için neye ihtiyacı var diye montu yok küçük geliyor eskisi, okula montsuz gidiyor kaç gündür bi türlü alamadım beğeneceğimiz bişey bulamadım, karar veremedim dedi. Çıktık yola kardeşimle Arda yı annemle bıraktık. Yağmur hafiflemişti biz çıkarken tam kontağı çevirdim haydaaaa tekrar camları delmeye başlamaz mı? Çıkmış bulunduk bir kere, bir de ara ara istediğimiz gibi bişey bulamadık bir türlü yakınlarda... Bende de bir inat var ki almaya çıktıysam onu almadan eve dönemem, neyse en az 5-6 yer gezdik ( yağmurda arabadan inip mağazalara bile yürümek çok zordu tabi yerler su birikintisi, yukardan mübarek sicim gibi yağıyor, şemsiye de kırıldı ) neyse zar zor ama en sonunda istediğimiz gibi bişey bulduk fakat bittik tabi. Sonra hemen oğluşumu aldım ve evin yolunu tuttum, sıcacık süt ısıttım Arda' nınkine bal da koydum ( balı ancak sütle karıştırınca verebiliyorum ) ana oğul içtik ve sıcacık yattık....

Ah yağmur beni çok yordun sen dün, ama yağ sakın durma suya hasret bırakma bizi ......

EMZİK BİTTTİİİİİİİ....

2008-11-26T15:47:00.000+02:00

Bir hafta bile olmadan daha emzik olayımız bitti çok şükür. Çok da zor bişey değilmiş aslında sadece biraz uyumaya direndi bir kaç gün ve sonuçta unuttu artık gayet rahat eski düzen uyuyor. Emziği bıraktı bırakalı söyleyemediği hiç bir kelime kalmadı bir hafta da resmen dili çözüldü, diyordu herkes emzik emen çocuk geç konuşur diye gerçekten denk mi geldi bilmiyorum ama "kombi ve makine" dahil olmak üzere kelime haznesi oldukça genişledi. Ne alakaysa akşam eve gider gitmez anne bak kombi diye kombiyi gösteriyor bana. Başından beri hep bir elektronik merakı var zaten ondan olsa gerek diyorum ama ne bileyim... Bir de çok komik benim oğlum uykusunda sayıklamaya başladı rüya gördü galiba, sabah uyandım her zaman ki saatte yatakta dönüp keyif yaparken bir de baktım Arda nın odasından " makine makine makine " diye sesler geliyor. Sesli makineleri pek sevmez oğlum mesela elektrik süpürgesi gibi herhalde bir makine kovalıyordu rüyasında. Ben önce uyandı zannettim çünkü o kadar netti ki odadan gelen ses belki tekrar uyur diye bakmadım ama zaten hiç uyanmamıştı ki : )))
Bu ara bir de okul merakı başladı, ne olduğunu bilmiyor belki ama lego çantasını takıyor srtına okul okul deyip duruyor. Okula gidecekmiş muzur oğlum...

Bu da asla verme taraftarı olmadığım bir şeyi ilk kez verdiğim gün ( danone , markette dolaşırken gördü istedi kıyamadım ve arada bir olur deyip aldım, zira hergün bunlarla çocuk besleyenlere çok kızıyorum ) Arda nın sevinci ve kendi kendine ( kendi deyimiyle kemdim ) yediği anların resimleri, öyle güzel yiyor ki yarısı yere yarısı göğe... Burnu bile yemiş baksanıza...

Keyif adamı demiştim ya mekanımız koltuk akşamları ana oğul uzanıp günün yorgunluğunu atıyoruz...

Temizlik ruhunda var bu çocuğun eline paspas ya da süpürge almayagör, hemen kapıveriyor... Hafta sonu masadaki tuzlukla oynarken kaşla göz arasında kırdı. Elektrik süpürgesini de hiç hazetmediğinden saplı süpürge ile toplayayım camları dedim ama benim toplamam zar zor fırsat verdi, dur oğlum işim bitince vericem diye diye süpürdüm, kapıda öyle beni bekledi, en sonunda amacına ulaştı ve annesine yardım etti. Tabi camlar çoktan ortadan kalkmıştı.... : )))

EMZİK BİZİ BIRAK LÜTFEN

2008-11-21T12:02:00.007+02:00

Arda sadece uykuya geçerken emzik kullandı doğduğundan bu güne kadar... Uzun zamandır bıraktırmayı düşünüyordum ve hatta bir yaşından beri bir kaç denemem oldu fakat her seferinde üzülüp ağladığı için bıraktırmaktan vazgeçip verdim tekrar ( aynı gün içinde ). Biraz daha ertelemiştim ki oğlum aynen emmeyi de kendi isteğiyle bıraktığı gibi sinyal verdi bana. Unutkanlığım hat safhada bu günlerde , Ardayı yatağına yatırdım 2 gün önce üstünü örttüm ve her zaman olduğu gibi ışığı kapatıp odadan çıktım ve çıktıktan yarım saat sonra emziğini vermediğimi ve Arda nın uyuduğunu fark ettim, çok şaşırdım oysa daha önce de unutmuşluklarım vardı ama hep emziiiii diye arkamdan bağırıp hatırlatırdı oğluşum. Neyse o gün emziksiz uyudu ertesi gün öğle uykusunda annem de vermeden uyutmuş, biraz kısa uyumuş ama olsun alışır elbet dedik. Dün gece ise çok üzüldüm, çok üzdü beni o da üzüldü ama bir gün yapabildiysek bırakıp tekrar almamalıyız diye vermedim, yatırdım sanki elinden oyuncağı alınmış gibi nasıl içli anne diyor nasıl ağlıyor hiçkıra hıçkıra ağlıyor odadan çıkınca anlatamam, ben de ne yaptım önce biraz beşiğinde salladım ( oysaki hiç sallanmak istemez ) , sonra baktım yine içli içli ağlıyor dayanamadım aldım biraz da ayağımda salladım yine de uyumasını beklemedim baktım ki gözler gidiyor ama ısrarla açıyor hadi oğlum canım oğlum diyerek tekrar yatağına yatırdım ve nihayet uyudu. Umduğum kadar da zor olmadı 2. gün ama içli ağlaması çok üzdü beni. Sanki benim bir şeyimi almışlar gibi üzüldüm. Ne yapalım alışacak mecbur. Daha ne kadar emebilirdi ki askerde mi bırakacaktı... Eşime sorarsan bırak emsin diyor ( ha ha ha çok komik ) : ) =) Bakalım annem ne yaptı bu gün ve akşam ne yapacağız .......

Resim: http://mizah.milliyet.com.tr/?ver=88

N'OLDU BANA YAHU !

2008-11-20T10:44:00.003+02:00

Bu ara şaşılacak kadar iyi hissediyorum kendimi, enerji doluyum... İşle ilgili hala pürüzler var oysa ki ama takmıyorum. Neden ? Çünkü değmez benim ve ailemin sağlığı en önemlisi biliyorum. Herkes iyi çok şükür etrafımda bakıyorum eşim, oğlum, annem ve kardeşlerim çok iyi.. Öyleyse neden üzgünsün diyorum kendi kendime para kazanılr, iş bulunur ama ya sevdiklerin... Onlar hayatındalar ve şu an hepsi çok sağlıklı ve iyiler, o zaman ben de iyiyim dimi ya....

İş miş ohhhhh salla gitsin! ( tabiki salla gitsin derken işlerimi yürütmek zorundayım ama benim insiyatifim dışında gelişen şeyleri takmıyorum pek )

Arda yine dün yeni yeni şeyler öğrenmiş , her gün eve gidip yeni bişeyler yaptığını ve söylediğini duyunca daha da mutlu oluyorum, annem sanki bir eğitmenmiş gibi her gün yeni şeyler öğretiyor. Üstelik ben bunları sadece kendim öğretebilirim sanıyordum oysaki bilmediğim belki de unuttuğum bişey vardı. Annem tam 3 çocuk büyütmüş ve ben de onun büyüttüğü çocuklardan biriyim!!! Neyse dün eve bi gittim bizimki başladı konuşmaya, söyledikleri:

- MAAVİİ

- SAĞI ( SARI )

- YEŞİİİ ( YEŞİL ) RENKLERİ ÖĞRENMİŞLER LEGOLARLA RENK OYUNU OYNAMIŞLAR, AYIRIP HEPSİNİN RENKLERİNİ ÖĞRETMİŞ ANNEM. KIRMIZI DA VAR TABİ AMA NİYEYSE BENİM OĞLUM NEYİ SÖYLEMEK HOŞUNA GİDERSE ONU SÖYLÜYOR. KIRMIZIYI İÇİNDEN SÖYLÜYOR GENELDE : )))

TEK TEK BERABER ONA KADAR SAYABİLİYORUZ ARTIK. BAŞLIYORUZ ÖNCE BEN SÖYLÜYORUM ARKASINDAN ARDA.

BİR,İKİ,ÜÇ,DÖRT,BEŞ,ALTI,YEDİ,SEKİZ ( SONRA BEN DOKUZ DİYORUM ARDA SEKİZ, BEN DOKUZ ARDA SEKİZ,BEN DOKUZ ARDA SEKİZ EN AZ YİRMİ KERE TEKRAR ETTİM YOK SEKİZİ ÇOK SEVMİŞ İLLAKİ SEKİZ DİYECEK, OYUN OYNUYOR BENİMLE, NEYSE EN SONUNDA BAŞARDIK DOKUZ VE OOON ) TAM ONA KADAR SAYABİLİYOR HEM DE NET SÖYLÜYOR HEPSİNİ. YİNE BAYILDIM : ))

Bir kaç kere evlerde okunulan kuranlara gitmişler, komşular toplanıp yaparlar ya.. Dün elinde bitane masa örtüsü vardı tül gibi ince başörtüsüne benziyor, onu kafasına koyup "Amin" demesinmi o anda koptuk annemle. Sen öğrettin mi diyorum anneme yok diyor eeee ben de öğretmedim görmüş orada işte başlarını örtüp amin denildiğini...

Böyle işte her günümüz dopdolu ve sevimli akşmı iple çekiyorum yine... Geleceğim böcüğüm bekle beni az kaldı : )))) 5-6 saat şunun şurasında dimi...

KEYİF ADAMI...

2008-11-19T11:18:00.001+02:00

Bu aralar iyice keyif düşkünü oldu benim oğlum, kucakta keyif yapmalar , sarılıp koklaşmalar , yatıp koltuğa dinlenmeler falan sıkça görülen durumlar evimizde... Akşamları iple çekiyorum gidip oğluşumla keyif yapalım diye. Çok keyif alıyorum tazeleniyorum onunla oynarken, konuşurken ( evet hem de artık sorduklarıma cevap alarak ) , sarılışırken... Tüm yorgunluğum gidiyor resmen. Havalarda soğudu eve tıkılıp kalıyoruz ama evi daha eğlenceli hale getiriyoruz koltuk aralarına çadırlar yapıyoruz mesela , saklambaç oynuyoruz, top oynuyoruz , hamur aktivitemizi gerçekleştiriyoruz, meyve yiyoruz beraber mandalinasını özellikle ( kemdim diyerek ) kendi soyuyor ve yiyor.. Tam bir nar düşkünü bu arada yumurcağım. Nar nar diye dolaşıyor ortalıkta hatta bazen dolabın önüne tünüyor ve alana kadar da uğraşıyor, bayılıyorum o hallerine.

Bu ara araba düşkünlüğü daha da arttı, her zaman market bakkal v.s yerlere gidince illaki bişey tutturmazdı hatta eline verdiğimle yetinirdi ve ya hiç bişey almasak bile asla itiraz etmezdi ama dün annemle markete gittik mesela büyük bir araba gördük, kırmızı ama kenarı kırıktı ve tek kalmıştı bak oğlum araba diye gösterdim göstermez olaydım, alınca elinden nasıl iç çeke çeke ağladı bu da arabaları çok sevmesinden kaynaklanıyor herşeye yapmıyor bunu .. Kırık olmasaydı belki alırdım ama kırıktı ve tek kalmıştı mecburen çıkarken dikkatini dağıtıp bırakmasını sağladık.

Bir de bu ara " Nerde " sorusuna takmış durumda , nerde oğlum diye sorduysam eğer bişeyi dolanıp duruyor nerde nerde diye. Koltukların altına eğilip bakıyor bulana kadar nerde diye dolaşıyor.

Hayat biraz yavaşladı sanki bu ara, bu da işle alakalı biliyorum burası zaten bazen duruluyor bazen alabora oluyor, yönetim değişikliklerinde hep böyle oluyor, çok gıcık bir durum oluşuyor ama sonra düzeliyor herşey her gelen yeni bişeyler çıkarıyor, 3 sene olmak üzere buradayım hep yaşadım aynı şeyi ve 6 ayda bir de yönetim değişti zaten... Gıda teknikeriyim fakat satış bile yapıyorum yani düşünün. Satışları arttırmamız gerekiyormuş, bananeeee bananeee al bi satışçı dimi ama, ben bu kadar sene sen benim etimden, sütümden, yağımdan herşeyimden faydalan diye okumadım ki... Ben kendi işimi sadece kendi işimi yapıp ona odaklanmak istiyorum. Banane satıştan, buranın satışını arttırmak mı benim görevim yoksa "işletme yönetmeni" diye ünvan vermişsin o zaman ünvanım satışçı olsun ver altıma da bir araba sadece bunu yapayım. Ama her ikisi de olmaz ki benim işlerim ne olacak burayı kim çekip çevirecek oumurlarında mı, kurumsal bir şirket olduğundan saçma sapan şeyler dönüyor işte... Çıkıcam ama tazminat alamam diye bekliyorum, onlar çıkarsın diye ama nerde isteyince olmaz... 3 senem boşuna gitmiş olmasın diye bekliyorum, neyse döktüm içimiz biraz deşarj oldum....

Oğlumun bir gülüşü yetiyor işte bana bunları unutturmaya : ) )

HAYATA İNAT!!! OĞLUŞUM VE HAMUR AKTİVİTEMİZ

2008-11-17T11:03:00.001+02:00

Veda demiştim ama yorumlarıyla beni yalnız bırakmayan arkadaşlarım ve hayatla savaşım sonucunda yine buradayım, benim en büyük düşmanım zamansızlık.. Şu an bile beni bekleyen bir sürü işim var fakat ara verdim ne yapalım biraz da onlar beklesin değil mi? Ara ara da olsa yazmaya karar verdim....
Arda büyüdü hem de çok, inanamıyorum hayatın bu kadar çabuk geçtiğine 20 ayı bitti ve 2 yaşına sadece 4 ay kaldı. Her istediğini kah tam olarak kah yarım yamalakta olsa anlatabiliyor artık.. Bakar mısın diyecek mesela " baakaszın" diyor çok komik ya..
Artık cumartesi günleri mümkün olduğunca oğlumu da getirmeye çalışıyorum yanımda işe ve iki günümüz birlikte olunca o kadar mutlu oluyor ki görülmeye değer yani... Bu gün ne yazık ki yine ben işte oğlum evde. Hafta sonu bana sarıla sarıla bitiremedi içindeki özlemi.. Her dakika kucak kucağa gezdik, yattık , yuvarlandık. Çok iyi geldi bana bu hafta sonu yani : ) )
Geçtiğimiz haftalarda oyun hamuru yaptım Arda ya . Öyle zevkle oynadı ki ben bile bir ara öyle dalmışımki onunla oynamaya başlayalı 1 saati geçtiğini fark edemedim. Gıda boyası ile yaptım hamuru. Sarı, yeşil ve kırmızı ( biraz ellerim boyandı yaparken ama olsun ) eldiven ile yapmak belki daha mantıklı olabilir. Normal su ve un ile hamur yoğurdum ve içine gıda boyası kattım çok az ama. Çok eğlendik çocuklar çok seviyor hamur ile oynamayı bayıldı benim minişim.
Ara ara kısa kısa yazabilmek dileğiyle.
He bir de bu ara Arda bir çizgi filme takmış durumda çok seviyor hatta saatlerini de ezberledi aç diyor başlamnasına yakın. Ama güzel ve eğitici ben sevdim yani tavsiye ederim. Gece bahçesi, uyku saatlerinde oynuyor ve en sonunda bütün hepsi uyuyorlar uykuya teşvik için de iyi oluyor yani... 12:30 öğle saatinde ve 20:30 akşam saatinde 2 kere oynuyor. TRT çocuk kanalında..

VEDA : ( (

2008-10-30T10:37:00.002+02:00

Yazmayacağım artık, yazasım yok hiç, elim kolum kalkmıyor...

İyi değilim yani... 23 yaşındayım ama çözümsüzlüklar içinde üstümde sanki 50 senelik yük taşıyor gibiyim. Kabuğuma çekiliyorum bu günden itibaren yazmıyorum rahatlamakta istemiyorum yazmakta.........

Hoşçakalın blog dostlarım...

KONUSUZ BİR YAZI

2008-10-24T08:48:00.009+03:00

Konu bulamadım ve bir başlıkta sadece yazmak geliyor içimden.... Bu yoğun ve asosyal hayattan kaçıp biraz uzaklaşmak kafamı boşaltmak için uzaklaşmak istiyorum. Biraz daha az şeyi bir arada düşünüp ,biraz daha az yorulmak istiyorum... Şöyle hayatı 12 saat kadar ( fazla istemiyorum bak ) durdurup kafamı yastığa koyup derin uykuya dalmak istiyorum. Hiç sabah kalkmayı işe yetişmeyi v. s düşünmeden amaçsızca uyumak istiyorum. Resimde gördüğünüz dağlarda uzun yürüyüşler yapıp bir müddet orada kafamı dinlemek ve tazelenmiş olarak hayata geri dönmek istiyorum. Ne çok şey istiyorsun diyenlerinizi duyar gibiyim!!!!! İstiyorum ama....

Bunları istiyorum ama hayatımda iyi giden şeylerde yok değil arada bunlarla avunuyorum işte... Uzun çalışmalardan sonra bu yoğun iş temposunun içinde araba kullanmayı da öğrendim sonunda ahhhh bir de şu yolları bir öğreniversem.... Çok iyi olacak ama zamanla herhalde. Dün ilk defa Arda yı alıp arkaya araba koltuğu falan olmadan ( ortada çocuk kemeri var ) eve beraber gitmeyi denedik ve Arda beni şaşırtacak derecede memnun oldu. Hatta eve geldik arabayı park ettim gel oğlum diyorum yok, gel diyorum yok bayağı bir süre oturdu arabada ben market poşetlerini boşaltana kadar, bekleyin yollar biz geliyoruz... ( tabi yol meselesini çözdükçe )

İşyerindeyim beni bekleyen bir sürü iş vara ama bundan sonra kendime de zaman ayıracağım. Bu arada diyet çalışmalarımdan sonra ( lisedeyken beslenme ve diyetetik dersimiz vardı , doğal olarak kitaplarımda ) 3 kg vermeyi başardım ve verdiğim bu üç kilonun yağ olduğunun farkına vardım çünkü direk vücut sıkılaştı. Sarkıklıklar gitti. Şimdi geri kalan 3-4 kg da verilirse çok daha iyi hissedeceğim kendimi inşallah. Akşamları kendimce yarım satlik dans programı oluşturdum her akşam yarım saat takıyorum kulağıma ıpod'umu ( önceden kendime göre parçalar yükledim tamamen ) evde olabildiğince özgür dans ediyorum. Bende Ayça'nın oyun grubu gibi anneler için de dans günleri düzenleyip dans grubu oluştursam mı diyorum, öyle iyi geliyor ki anlatamam. Yenilenmiş gibi hissediyorum kendimi...

Arda dayııı,dayııı diye geziyor bu ara 2 tane dayı var tabiki bu güne kadar söylemediği hataydı bence, önceden küçük kardeşimi adıyla çağırıyordu Epeee ( Efe ) diye , şimdi dayıııı diyor. Soru sormasına bayılıyorum. ........... vaaaaa mı? demeye devam ediyor hala. Neyi istese soruyor. Çık, tak,gel,git ne gelirse aklınıza hepsini söylüyor....

Çiş yaparken çişini de söylemeye başladı bazen oturup çiiiiş diyor ama biz yetiştirene kadar yapmış oluyor daha zaman var anlaşılan...

Özledim yine neyse yarın tüm gün beraberiz, bu günü de atlatalımda........

NEDEN HER ŞEY GECELERİ DAHA ANLAMLI OLUR Kİ...

2008-10-22T22:57:00.003+03:00

Arda uyuyor tabiki ve ben gecenin sessizliğinde biraz eskileri hatırlamak istedim. Biraz böcüğümün resimlerine baktım ve yine duygulandım, işte annelik böyle bişey... Ne kadar çabuk büyüyorlar, önce büyüsün diye uğraşıyoruz sonra ise eski günleri özlüyoruz bu nasıl bir şey anlamıyorum. Bitanem büyümüşte ben hayatın hızını yavaşlatamamışım ne garip duygu, bu kadar hızlı geçmek zorunda mı bu hayat denen meret.... Yavaşlatma tuşu falan yok mu bunun... Tamam zor günlerde vardı içlerinde ama ya güzel olanlar onlar ne olacak bir daha yaşayamayacakmıyız bir daha bu yukardaki şirin hallerine dönemeyecekmiyiz... Çok tuhaf bir duygu hüzünlendim işte biraz mazur görün.......

KUMPİR

2008-10-22T10:00:00.003+03:00

Basit kumpir yapımı ( basit dediğime bakmayın dışarıdakileri aratmayacak şekilde hatta kendiniz yaptığınız için daha da güzel diyebilirim. )

Malzemeler ( 2 kişilik ) :

2 adet büyük boy patates ( çok büyük olmasına gerek yok iricelerini seçin yeter )
2 yemek kaşığı tereyağ
50 gr kaşar rendesi
konserve mısır
kornişon turşu
salatalık
sosis
havuç salatası ( havucu rendeleyin biraz mayonez ve biraz yoğurt ile az miktarda salata hazırlayın ben 1 havuç ile yaptım iki kişilik oldu )
siyah zeytin
ketçap
mayonez
tuz
kullandığınız meze türü salataları her seferinde çeşitlendirebilirsiniz amerikan salatası olabilir, acılı ezme olabilir v.s kumpire ne yakışacağını düşünüyorsanız ekleyebilirsiniz. Ben sadece yukarıdaki saydıklarımla yaptım. Gayet zengin bir kumpir çıktı ortaya.

Gelelim yapımına. İşte püf noktalar asıl burada zira daha önce uzun bir araştırma yapmadan önce bir denemem olmuştu ve patateslerin içi 1 saatten fazla pişirmeme rağmen çiğ kalmıştı.

Pateteslerin kabuklarını iyice yıkayıp 5-6 dakika kadar düdüklü tencerede pişiriyoruz. ( Yalnız bazı düdüklü tencereler var ki 5-6 dakikada patatesi tamamen pişirebilir siz süreyi kendinize göre ayarlayın. Benimki biraz hava kaçırdığı için geç pişiriyor. Yani olması gereken patatesin sadece birazcık pişmesi tam değil, ön hazırlık gibi bişey oluyor yani bu )
Bu arada patatesleri düdüklüye koymadan önce çatalla üç dört yerinden deliyoruz ki içi de iyi pişsin.
Düdüklüden aldığımız patatesleri alüminyum folyo ile sarıp 200 derecelik fırına atıyoruz. Bir tepsi içinde. ( Piştikten sonra 1 saat kadar fırında sıcak olarak kalabiliyor ben eşim gelene kadar fırında beklettim geldiğinde hala içine konulan tereyağı eritecek kadar sıcaktı .)
Fırından çıkarttığımız patatesi çukur bir yemek tabağına folyo ile birlikte alıp folyoyu açıp ortadan yarıyoruz folyoyu resimde görüldüğü gibi dekore edebiliriz.
İçini açtığımız patatesin içine rendelenmiş kaşarın yarısını ve 1 çorba kaşığı tereyağı parça parça ekleyerek patatesi ezmek sureti ile yediriyoruz. Tuzunu da eklemeyi unutmuyoruz. Tam bu esnada çıkan kokuyu içimize iyice çekiyoruz .
Sonra üstünü malzemelerimizle süslüyoruz ve en son ketçap mayonez ekleyerek servis ediyoruz.

İşte bu kadar basit deneyin pişman olmayacaksınız, sonra benimle deneyimlerinizi paylaşırsanız memnun olurum. Çünkü ben artık kumpirlerimi kendim yapabildiğim için çok mutluyum.

Afiyetle yiyin inşallah....

YORGUN VE BİTKİN ANNE..... VEEEEE EVDE KUMPİR KEYFİ...

2008-10-21T10:59:00.005+03:00

Mevsimden midir yoksa bende başka bişeyler mi var bilemiyorum, bu ara yine hiç bir şeye yetişemiyorum. Böyle günlerde de genelde hep blogum arka planda kalıyor yazmaya elim gitmedi bir türlü. Yazmak istedim çok ama olmadı her seferinde elim geri geri gitti, bu ara işlerimde de istemediğim derecede yoğunluklar var... İstemediğim diyorum çünkü işimin harici gereksiz yüklenmeler canımı çok sıkıyor . Zaten herşeye yetişme çabam yüzünden artık enerjim kalmamış bir de böyle yüklendikleri zaman iyice canım sıkılıyor. Ne bileyim işte bu ara yine acı tat vermeye başladı hayat... Ben mi yoruldum yoksa hayat mı zorlaştı anlamakta zorluk çekiyorum ama kendi haline bıraktım ya ben anlayacağım ya da o zorlaşmaktan vazgeçecek.

Oğlum çok iyi bu aralar azı dişleri çıkattı ve rahatladı, hayat onunla daha da kolaylaştı. Zaten oğlumda zor bir çocuk olsaydı herhalde dayanılmaz olurdu hayat. Mutlu bir çocuk her zaman anneannesini çok seviyor hatta bir yere gittiğimizde ve ya hafta sonları bunu bariz belli edecek kadar özlüyor. Bize o gün hep anneannesine gitmek istediğinin sinyallerini veriyor... Bazen dayanamayıp "anne anne anne annee" diye başlıyor sıralamaya... Anne diye tek söyleyince ben, "anne anne anne anne" diye siren düdüğü gibi tekrarlayınca anneannesinden bahsediyor.

Hafta sonu oyun grubumuzun buluşmasına katılacaktım ama ne yazık ki toplantım saat 16:00 a kadar sürdü eve gidip Arda yı almam bir saatten fazla sürdü. Toplantı Anadolu yakasındaydı. Buluşmuşlar Elif, Devrim ve Sinem... Eminim çok eğlenmişlerdir. Bu hafta inşallah aralarında olmak istiyorum. Allahım ne olur bu hafta bari ters bişey olmasın.

Hafta sonu eşimin abisinin kızıyla oturuyorduk. Aklımıza nereden düştüyse mantı düştü. Arda öğle uykusuna yatınca yoğurduk hamuru başladık mantıya 2 saatte tam 8-9 kişilik mantı yapmışız. Uzun zamandır bu tarz şeyler yapamıyordum. Afiyetle yedik bu her ne kadar zor bir iş gibi de görünse beni bu tarz işler beyin olarak son derece dinlendiriyor.

Uzun zaman yazmayınca insan hangisini yazacağını nereden başlayacağını bilemiyor aklıma gelenleri yazıyorum işte aralardan aralardak kusura bakmayın . Arda bu arada son derece net şekillerde konuşma çalışmalarına devam ediyor. Dün de geçmiş karşıma adam olmuş karnı acıkmışta " piloooav vaaa mı? " diyor pilav yerine ben onu yicem haberi yok.... Var mı sorusuyla başladı cümle kurma çabalrına " misssssket vaaaa mı? ( en favori oyuncağı, gözetim altında ) şeeeeke vaaa mı? v.s.......

Şu an yapmam gereken o kadar işim var ki ama kendime ara verdim biraz da ben kaçamak yapayım değil mi? Hep iş hep iş olmaz... Geçen gün öyle kötü bişey geldi ki başıma anlatmasam çatlarım... Cumartesi gecesi saat tam 01:30 bendeniz ertesi gününde pazar olması dolayısıyla gayet rahat bir şekilde koltuk tepesinde oje sürmekle meşgulüm. Hem de kırmızı bordo arası bir renk. Sen oje elimden kay yuvarlanmak sureti ile halıya desenler çiz. Oturdum halının başına resmen dokunsan ağlayacak durumdayım eşimde ne yapsın beni izliyor bir yandan da üzülme dur bakarız bir çaresine diyor. Sadece halıda değil koltuklara da gelmiş tabi birbölümü yuvarlanırken ama en az 30-40 cm lik alan desen çizdi işte düşünün yani. Ve işin kötü yanı evde aseton da yok bitmiş ve akıllı Hülya almamış. Aklıma hemen eltim geldi. Uyanık mı diye önce aradım sonra da gittim ondan aseton aldım. Ama yarım kutu aseton neye yarar, ancak 2-3 cm yeri silebildim onunla. Sonra ne yaptım açtım interneti baktım nöbetçi eczanelere ve sağolsun eşim gidip nöbetçi eczaneden 3-4 kutu aseton aldı da gecenin bir yarısı kurtuldum koca lekeden yoksa kahrımdan ölürdüm herhalde. Aramızda kalsın da eşimin gecenin 02:00 sinde eczaneye gidip eczacıdan aseton istemesi de ayrı bir komedi.. Düşünsenize "karım ojelerini silmeden yatamaz da 1 kutu aseton alabilir miyim" ha ha ha ha ..... Böyle bişey benden başka kimin başına gelebilir ki?

Bu arada sonunda evde de dışarıda yediğim lezzette hatta daha da nefis kumpir nasıl yapılır öğrendim. Hem de toplam 40 dk gibi kısa bir sürede.... Harika oldu hatta iki gün arayla iki kere yaptım doyamadım. İlgilenenler varsa tarifi verebilirim.....

Sevgiler..... Herkese.....

ARDA 1,5 YAŞINDA!

2008-09-15T12:37:00.002+03:00

Öyle tuhaf geliyor ki bunu söylemek... Arda artık 13 eylül 2008 itibarıyla 1,5 yaşında artık ayları bıraktık.... Daha dün gibi 4,5,6,7 aylık derken bi de bakmışız Arda büyümüş....

O kadar büyümüş ki artık ne istediğini rahatlıkla anlatabiliyor ve beni şaşıtmaya devam ediyor. Azı dişlernden bir tanesini çıkarttı ve demek ki bir tanesini çıkartana kadarmış herşey, şimdi çok iyiyiz...

Hafta sonunu çok güzel geçirdik, oyun oynadıysak da beraber, iş yaptıysak da beraber yaptık. Oğlumun böceklerle, kelebeklerle arası çok iyi, nedenini anlamadığım şekilde evde bir böcek v.s görsün kahkahalara boğuluyor ve hayvancığı pes ettirene kadar peşinde geziyor. Dün mesela tüm çabalarıma rağmen bir adet kelebeği öldürmek üzereyken yakaladım ( oynadığını sanıyor tabiki bizim ki... ) Elimde oklava vardı, istedi elimden ben de niye istedi acaba oynayacak herhalde dedim, o ara başka bir odada işim vardı gittim ve bi geldim ki çıkmış koltuğun üstüne duvardaki kelebekle oynuyor, hayvan bezmiş tabi atmış kendini çekyatın üstüne oklavayı dürtüyor, elini de değdirmek istemiyor ondan oklavayı almış beyimiz meğer...

Dün sabah kalktı mesela bilgisayarın başına geldi, "otuuuğğh" dedi, oturttum bilgisayar sandalyesine, kapalı tabi klavye ve fare ile oynuyor, sürekli de ekranı gösterip "aç aç" diyor, ben de "açılmıyo bozulmuş oğlum" diye ısrarla tekrarlıyorum, ne dese beğenirsiniz "açııımıyo mu, ............... mu? ( açılmıyo mu yu net söyledi ama bozulmuş mu yu mugu mugu mu gibi geveledi yazamadım yani ? )

Her geçen gün yeni bişeyler ekliyor kelime haznesine... Pazar günü mesela sürekli "otuuğh,otuuğh" diye nereyi bulsa oturdu, zaten oturmayı pek bi sever oğlum annemden eve gelene kadar her dakika başı kaldırımlarda otura otura geliyoruz eve... ne bu otuğhma merakı anlamıyorum?

ARDA KONUŞUYOR : )

2008-09-08T14:29:00.003+03:00

Ardam, canım oğlum, annesinin neşesi, mutluluğu, pamuk yanaklısı, böcüğü, kara gözlüsü, herşeyi iste kısaca.... Bir süredir mırıl mırıl sonuna mı,mi,mu,mü soru eklerini koyarak anlamsız cümleler kuruyordu ama artık yavaş yavaş kelimeler ve kısa iki kelimelik cümleler dökülüyor o yumoş dudaklarından. Benim de içimin yağları eriyor tabi. Bu ara tam bir anne , baba delisi oldu. Her dakika ağzında anneee, babaaa günde en az 500 kere söylüyordur yani. Tabiki hoşumuza gidiyor bizimde.

Söylediklerinden aklımda kalanlar:

Anneee bak

Bak ( herşeyi her yeri bak diyerek gösteriyor bu ara bak bak bak evde bak bak diye dolaşıp duruyor bakana kadar da uğraşıyor )

Anne ver

Herşeyin başına anne ekliyor illaki.

Anne döndü ( dönen her şeyi döndü döndü diye gösteriyor. )

Acı

Sinek

Aradın mı?

Aldın mı?

Gördün mü? v.s çoğu soru olan şeyler söylüyor.

Anladım ki bu çocuk çok soru soracak dili tam çözülünce...

Aradın mı? dediğinde bilinçli söyledi ve çok şaşırdım babasını aradım telefonla köydeyken Arda öksürüyor şurup al eczaneden diye. Kapattım telefonu yüzüme baka baka aradın mııı? demez mi? Bir de cevabını hı hı ya da evet diyene kadar aynı şeyi tekrarlıyor. Çok komik ya. Bundan sonra herhalde artık yavaş yavaş söker konuşmayı diye umuyorum.

Üzüm

Tettali -şeftali

Kısaca benim söylediğim çoğu şeyi tekrar edebiliyor artık bazen de beni şaşırtacak derecede anlamlı şeyler söylüyor.

Bir keresinde de su tabancası ile oynuyorduk bana dan dan yapıyordu ben de anneyi öldürdün dedim, arkadan hemen Anne ödüdü dedi çok gülmüştük.

Daha neler göreceğiz bakalım...

DÖNDÜK BİZ!

2008-09-05T14:02:00.005+03:00

Döndük uzun yollu gezimizden, ama ben yorgunum biraz tekrar işe başlamakta zor geldi. O temiz havadan İstanbul'un bu güzelim havasına geçişte zor oldu, ne derseniz deyin işte ancak bu günü buldu elimi kolumu kaldırıp yazmam. Arda beyimiz bol bol yukarda görmüş olduğunuz dalında salatalıklardan hüpletti durdu. Hormonsuz ve taptaze. Tabi bunlardan başka dalınan bir sürü şey hüpletti ama benim resmini çektiğim sadece bu güzellik. Yukardaki ateşte akşam soğukta hep beraber toplanıp ateşin etrafında yaptığımız sohbetlerin en güzel simgesi. O soğuk akşamlarda öyle güzel ısıttı ki içimizi, her ne kadar ateşe dönük olan tarafımız sıcak diğer tarafımız buz kesse de, içini ısıtıyor insanın dışından çok.... Bol bol gece sohbetleri yaptık tepemizde tertemiz gökyüzü ve bol ama burada görülemeyecek kadar fazla sayıda yıldızla.....
İşte bu da köyün vazgeçilmezlerinden patates. Ama oraya özgü bir lezzette ve birazdan ateş korlaştığında közlenmeyi bekliyor. Közde patates ayrı bir lezzet ya ama orada ben önceden sevmezdim ama bu lezzeti tadınca hayran kalmamak elde değil.
Bu balıklarda Sivas dağlarının arasından akan uzunca bir gölden tuttuğumuz balıklar. Akıntı yönüne bir ağ koyduk ve yollarını keserek kaçan balıkları olta falan olmadan çıplak elle tuttuk. 20-25 tane vardı akşam saydıkta : ,)))
Yine dağ gezilerimizden birinde odunlarla ateş yakıp demlediğimiz çayımız. Bu lezzette farklı oluyor bambaşka. Dağ suyuyla tertemiz...
Arda beyimiz toplanıp yayılan nohutları kabuklarından ayırıyor.
İşte bu da gezintilerimizden dağ manzaraları. Ah bi de şu makinemin tarihini ayarlamayı akıl edebilsem. Sürekli pil değiştirince böyle oluyor işte.

Yine köydeki evin yanından bir manzara...
Arda beyimiz yine muzurluk peşinde. Bir tane odun bulmuş sabah senfonisini gerçekleştiriyor, ters çevirdikleri küçük kazan ile...
Sobayı dürtüklüyor odun ile, çok ilgisini çekti bu kuzineler nedense... Her dakika eli kurum içinde simsiyah gezdi yani...

Bu da dağlarda yetişen dağ çileği dedikleri böğürtlene benzeyen ama böğürtlen olmayan bir meyve diyelim. Tadı böğürtlene benziyor. Çok güzel bir lezzeti var.

Bu ve diğer aşağıdaki resimler ise denk geldiğimiz köy düğününden manzaralar...

Son olarakta akrabalarımızdan birinin çok şirin köy evi, istermiydim acaba böyle bir evde ve orada yaşamayı... Köy evi dediysek bu evin içi de İstanbul dakileri aratmayacak derece de güzel yani... Bir de etrafındaki manzaraya bakarsak kim istemez ki burada yaşamayı...

Bu arada Arda azı dişlerle meşgul bu ara çok zor günler geçiriyoruz yine beraber... Bir an önce çıkması dileklerimle...

SİVAS YOLCUSUYUZ!

2008-08-23T11:43:00.003+03:00

Bu gece yola çıkıyoruz Sivas'a doğru. 13-14 saat gözümde büyüyor. Dua edin bize, zor olacak ama inşallah bu sınavı da geçeceğiz. Orada çok dinleneceğimiz kesin ama oraya gitmek mesele. Hadi bakalım bir hafta yokuz haftaya görüşürüz..... Arda yine tatilde.....

STRES VE STRES YÖNETİMİ

2008-08-20T14:53:00.005+03:00

Geçtiğimiz cumartesi günü işyerim çok faydalı bir şey yaparak "Stres ve stres yönetimi" adı altında bir eğitim düzenledi. Önce gitmek gitmemek arasında kaldım hatta zorunlu bırakmasalardı gitmeyecektim ama baktım ki mecburmuş gidelim bakalım dedim. Olmazsa öğleden sonra kaçar giderim diye düşündüm. Ama akşam olupta eğitimden çıkarken iyiki kalmış ve sonuna kadar dinlemişim dedim.

İlk olarak söylemek istediğim eğitimi veren Arda bey ile ilgili. Bir insan bu kadar mı bu iş için doğmuş olur, bu kadar mı sevimli, bu kadar mı hayatın içinden ve bu kadarmılar daha çok devam eder. Bir psikologdan çok daha iyiydi belki de. Hayata bakış açımı değiştirdi. Bir kere basit olarak gördüğüm stresin hayatım için ne kadar zararlı ve ne kadar karmaşık bişey olduğunu görmemi sağladı. Bunun dışında hayatımda ne kadar şeyi ertelediğimi ve nelerden vazgeçtiğimi.

Belki onun kadar uzun uzadıya ve sevimli bir şekilde anlatamam ama biraz bahsetmek istiyorum stresten ve hayatımıza yaptıklarından.

Stres günlük hayatta hepimizin karşılaştığı herhangi bir olumsuzluk karşısında vücudumuzun verdiği bir tepkidir. Bu kronik( sürekli ) ve ya akut ( ani ve şiddetli ) stres olarak değişebilir. Kronik stres çözemediğimiz ve çözmemizin uzun zaman alacağı bir konu hakkında yaşadığımız uzun zaman süren bir durumdur. Bu bir örnek başka örnekler de verilebilir. Tehlikeli olan stres türü de akut strese göre budur. Çünkü vücut uzun süre bu olumsuz duruma maruz kalır ve yenilmesi ve aşılması zor durumlara yol açabilir.

Stres böbrek üstü adrenalin bezlerinde başlar. Ki ben her zaman beynimizde başladığını düşünürdüm. Düz mantıkla beyin yaşanılan olaya ilk tepkiyi verir diye düşünürdüm fakat öyle değilmiş. Böbrek üstü bezlerinde başlayıp yavaş yavaş yavaş tüm vücuda yayılır. Bu yayılmanın başlama noktası olumsuzluğu gördüğümüz, duyduğumuz ve çoğu zaman da sadece hissettiğimiz andır. Vucüt bu andan sonra savaşmaya başlar. İki kural vardır ya terket ( yani kaç ), ya da kal ve savaş. Bunlar kişinin kendi tercihi vücut bu anda her iki duruma da hazırlıyor kendini. Stres kısaca bu. Olumsuz bir durum karşısında vücudun verdiği tepki. Tabiki bu basit birşey değil. Çünkü vücudun kimyası değişiyor aniden. Kalp daha hızlı atmaya soluk alıp verişimiz daha da hızlanmaya başlıyor v.s bu örnekler çoğaltılabilir.

Çok uzatmayacağım stres nedir zaten hepimiz biliyoruz günlük hayatta yaşadığımız şeyler ve sıkça karşılaştığımız durumlar. En basitinden eşimiz akşam yarım saat geç kalsa dahi telefona sarıldığımız an stres başlıyor. Bu bile bir stres işte vücut hemen hareketlenmeye başlıyor.

Peki stresle nasıl baş edebiliriz.

4 kural var ilk önce bahsetmek istediğim.

- Değiştir

- Kabul et

- Planla ve yönet

- Destek iste

Değiştir yani hayatında strese girmeni sağlayan her durumu ( değiştirilmesi mümkün olan ) bu bir arkadaş olabilir ( sinirinizi bozan görüşmek istemediğiniz ) her olayı her ortamı değiştir.

Kabul et yani hayatında değiştiremeyeceğin strese sebep olan şeyleri kabul et ve onlarla yaşamayı öğren. ( Ne kadar zor olduğunu bilsen de diren kabul et ve onunla da mutlu olabileceğini düşün ve kendine süreklü telkin ver )

Planla ve yönet. Hayatını planla ve kendin yönet. Belirli aralıklarla neler yapacağını not al ve bunları sırasıyla gerçekleştir. Ertelediklerini de not al ve yapmaya çalış. Mesela diyet yap diyette insanın kendini yönetmesi için bir fırsattır bu yüzden diyet yapabildiğimiz ilk günlerde mutlu oluruz kendimizi yönetebildiğimiz için. Egzersiz mesela planlayıp yönettiğimiz belirli aralıklarda strese karşı oldukça fayda sağlar.

Destek iste hiç bişeyde destek almak zor olmamalı, kendimiz üstesinden gelemeyeceğimiz çoğu konu da destek almaktan kaçınmamamlıyız. Bu bir dost olabilir eş olabilir anne baba olabilir. Bana şu konu da yardım et demek çok zor değil. Destek isteyebilmek de çok önemli.

En önemli ve can alıcı konu ise çokça duyduğumuz ama yapmak ve uygulamak konusunda son derece zayıf olduğumuz "Doğru nefes" . Stresle baş etmede en önemli yöntem. Uygulam şekli şöyle ( Plates, yoga v.s gibi yöntemler hep bu noktada birleşiyor )

- Burundan diyaframa yani karın boşluğuna ( göğüs kafesine değil ) (yani nefes alırken karnımızın şişmesi gerekiyor ) derin bir nefes alıyoruz.

- 2-3 sn tuttuktan sonra aldığımızdan daha uzun süre de yavaş yavaş ağzımızdan nefesi tamamen boşaltıyoruz ve bunu 4-5 kere tekrarlıyoruz.

Bunu günde 5 kere falan setler halinde yaparsak daha zinde oluyoruz ve beyine taze oksijen gittiğinden daha pozitif düşünmeye başlıoruz ve olumsuzluklar karşısında daha dik duruyoruz. Denedim 2-3 gündür kendim de farklılıklar hissediyorum. Hatta hafta sonu eşim bile bendeki olumlu değişikliği fark etti.

Bu nefres yönteminin zayıflamaya da faydası var. Diyafram mideye baskı yaptığından daha geç açıkmamıza ve iştahımızın azalmasına katkı sağlıyor.

Bunların dışında bir yöntem daha var. 20 dk. yöntemi Olumsuzlukla karşılaşacağınızı hissttiğiniz an ve ya başladığı an olayı orada bırakın ve kendinize 20 dk izin verin. Mesela işyerinde misiniz işe 20 dk mola verin ( imkanlar doğrultusunda ) ve 20 dk yı müzik dinleyerek ve ya başka şeyler düşünerek geçirin. 20 dakika önce o olay karşısında vereceğiniz tepkiyi vücut 20 dk sonunda vermiyor.

Daha bir çok şeyden bahsetti ama benim aktarabildiklerim bu kadar. Bir çok şeyi değiştirdim hayatımda mesela sabahları açık hava yürüyüşüne başladım. Saat 07:00 da kalkıyorum ve 07:40 a kadar yürüyorum. Sonra duş alıp işime geliyorum ve 2-3 gündür daha zinde hissediyorum kendimi.

Stressiz günler diliyorum............

SICAK ÇOOOOK SICAK !

2008-08-19T09:16:00.005+03:00

İstanbul dayanılmaz derecede sıcak son 6-7 gündür. Çok halsiz hissediyorum kendimi bu yüzden. İşyerinde çalışılmıyor evde iş yapılmıyor nolucak böyle anlamıyorum ki, nolur kısa sürsün bu cehennem sıcakları. Baygınlık geçireceğim yoksa, şimdilik serin biraz ama benim odaya güneş dönünce var ya..... Klima da yok. Ufonun soğuk buhar üfleyeninden var ama pek etkili değil. Ama hiç olmamasından da iyi. Ama bir klima aldırmak şart oldu.

Hafta sonu yine hareketli günler geçirdik. Eşimin yakın bir arkadaşının düğünüydü ve pazar günü felaket sıcaktı yine. O sıcakta nasıl bir düğün olursa oldu işte. Arda yı götürmemiştim iyi de yapmışım biz dayanamadık oğlum mahvolurdu valla. Düğünde geldikten sonra da Arda park diye tutturunca attık kendimizi parka. Biz yayıldık çimlere oğlum oynadı ama ne oynamak sokak çocuğu oldu iyice oraya koştu buraya koştu, merdivenlere tırmandı kaydıraktan kaydı, tutabilene aşk olsun. Bazı tehlikeli yerlerde de ben peşinden tabiki... Hatta dönen kayaklarda kendi kayamadığından ama kaymaktan da geri kalmadığından ben de arkasından kayıp tutmak zorunda kaldım. Çaktırmayın ben de bir gün çocukluğumu yaşamış oldum. Oğlumla tekrar çocuk oluyorum. İyi geliyor.

Hafta sonumuz böyle geçti ama Arda bu ara çok mız mız. Hiç mızlaması bitmiyor. Eşimin köyüne gideceğiz bu haftasonu ama beni bir korku sardı ki sormayın gitsin. Bu kadar herşeye ağlayan ve mız mız bir çocukla nasıl 12 saat yolculuk yapılır ve nasıl orada güzel gün geçirilir. Bunun yollarını nbilen varsa bana akıl versin nolur. Diş çıkarıyor demiştim ya hem de azılar hep yarılmış damakları. Anlıyorum bitanemi ama öyle yoruluyorum ki etrafımda mız mız mız diye diye dolaşınca. Bunu da geçtim bu dönemlerde bambaşka bir çocuk olup çıkıyor ben yapma oğlum dedikçe yapıyor bu ara herşeyi. Mesela vitrini açıyor boyu uzadığından açamadığı uzanamadığı dolap yok artık kaç gündür vazgeçiremedim bu vitrini açıp bişeyler alma huyundan ne yapıcam bilmiyorum. Kapaklarını bağlayacağım bu akşam galiba ama evde herşey yamalı gibi oldu bıktım ya. İçinde cam bardaklar tabaklar falan olmasa izin vereceğim döksün boşaltsın ne varsa ama tehlikeli. Niye bu kadar muzur ve yaramaz oldun oğlum sen bu günlerde ...... Havalar da sıcak zaten zor oluyor valla bazen meynim uyuşuyor. Neyse bu dişlerde çıksın da bakalım...

Yukardaki resim varya işte sürekli böyleyiz bu günlerde bir iksir yokmudur acaba buna iyi gelen ?

3. YILI DEVİRDİK!

2008-08-14T17:05:00.006+03:00

O kadar kısıtlı zamanda bişeyler yapmak zorunda kalsım ki anlatamam ama yine zamanla yarışmayı başardım yaptım işte bişeyler, her ne kadar eşim eve geldiğinde sofrayı hazırlamamış olsam da herşey bitmişti. Sonra beraber hazırladık. Güzel bir gündü. Saat 21:00 de başlayıp 22:00 de eşimin gelmesiyle bitirdim yaptıklarımı. Önemli olan emek işte kısıtlı zamanımda uğraştım ve bu kadar resim çekebildim. Bir iki bişey daha yaptım ama fırsat bulup resimleyemedim.

Buda işte bir önceki postta bahsettiğim yeni imajımız, banyo sonrası ekşimik bir surat. Neymiş efendim sudan çıkmayacakmış. Ah bu çocuk milleti. Neyi ne zaman sonlandırmaları gerektiğini bir öğrenseler ne iyi olacak. Ama o zaman da çocuk olmalarının bir anlamı kalmaz değil mi ya!

ARDA' NIN YENİ İMAJI! BY ARDA'S FATHER

2008-08-13T15:07:00.003+03:00

Uzun zamandır düşünüyordum, aslında yaz sıcakları için geç bile kaldım ama en azından yazın sonunu serin geçirsin oğlum diyerek saçları tamamen kestik. 0 değil ama sıfıra yakın 3, asker traşı derler ya öyle. Ama yüzü ortaya çıktı ve daha bir küçük dayısına benzedi. Sanki ortalarda dün hep kardeşim Efe dolaştı o derece benziyor mimikler, hareketler... Dün öğleden sonra evdeydim bol bol oyunlar oynadık oğlumla... Yeni imaj fotomuz akşama kısmetse. Evde fotolar.

TEKİRDAĞ DEĞİRMENALTI

2008-08-12T22:43:00.002+03:00

İki günlük tatil iyi geldi yine, her ne kadar Arda diş çıkardığından biraz yorucu olsa da gezmek yine hepimizi dinlendirdi. Araba yolculuğuna da alışmış olacak ki yavrum hiç üzmedi annesini bu sefer. İlk gece farklı bir yer olduğundan uyumakta biraz direndi, arabada da uyuduğundan saat 01:00 a kadar uyumamakta ısrar etti ve yordu beni biraz. En sonunda pes etti ve uyudu. Yine bol bol denize girdi su kuşum. Alt resim uzaktan,kıyıdan çektiğim için zoomladığımdan pek net çıkmamış. Suda ne kadar mutlu olduğunu anlatamam.
Tekirdağ değirmenaltı güzel bir yer. Her ne kadar ben doğasını Ocaklar kadar beğenmesem de yine de dinlendirici ve güzel bir yerdi. Çok gezmeye fırsatım olmadı ama gezip görebildiğim kadarıyla söylüyorum. Denizi güzeldi ama çok taş vardı ayağımı, bacağımı oldukça fazla sıyırdım bu yüzden. Su bulanık ve dibi de görünmediğinden taşı görmeye imkan yok. Bir anda ayağınızı attığınız anda taşa çarpıyor. Kıyıyı geçene kadar taş var kıyıdan sonrası güzel. Bir kaç gündür anlamsız bir yorgunluk var üstümde yine. Ağırlaştım sanki neyse geçer bi kaç güne inşallah. Şu an bile ruh gibiyim. Arda uyuyor. Birkaç gündür uyumakta da direniyordu geceleri ama bu gece yattı saatinde demekki bazen diş ağrısı yüzünden yapıyor.

Neyse bizden haberler bunlar daha iyi hissedince yazarım, yine İstanbuldayız. Sırada Sivas var bakalım o da heralde ay sonu. Tabi Arda dişlerini çıkarır ve rahatlarsa...

Bu arada yarın evlilik yıldönümümüz. 3. seneyi devirdik. Güzel bişeyler planlıyorum bakalım yarından sonra paylaşırım belki. Güzel bir sofra, pasta v.s...

Laf aramızda biraz da fikire ihtiyacım var. Yardımlarınızı bekliyorum. Hala hediye almadım da.... Aman duymasın kimse. ŞİİİİİİŞT!

2 GÜN DAHA DİNLENME MOLASI...

2008-08-08T08:33:00.004+03:00

İki gün daha buralarda yokuz. Bu akşam çıkacağız yola inşallah. Silivri de akrabalar yazlıktaydı, onların yanına gidiyoruz. İnşallah yine bol bol gezip dinleneceğiz. Ben hep yola çıkacağım günlerin bir gün öncesi kötü rüya görüyorum neden anlamıyorum. Birini öldürdüğümü gördüm rüyamda, bir bebeğim varmış ama Arda değil 9 aylık falan. Onun için o kadar çok ağlıyorum ki. Hapiste geçirdiğim günlere kadar film gibi gördüm yani tahmin edin gerisini...
Bunu neden gördüğümü de tahmin edebiliyorum ama dün yatmadan önce biraz "ölüm emri" diye bir filmi izledim biraz ama 10-15 dak. ne bileyim belki de bu etkiledi...
Sevgiler herkese....

DİZLERİMİN BAĞI ÇÖZÜLDÜ!!!

2008-08-07T15:30:00.003+03:00

Uzun zamandır bu kadar korktuğumu hiç ama hiç hatırlamıyorum. Dün annemle semt pazarına uğradık. Dönüşte Arda arabasında ben yaya yürüyorduk eve doğru. Bir baktım aşağıdan dili dışarda bir köpek geliyor ama iri mi iri... Arda'nın da elinde çubuk kraker atıştırıyor. Onun kokusuna mı nedir yaklaşmaya başladı. AHAAAA dedim ama o an kafamdan ne senaryolar geçiyor eskiden tek başımayken de korkardım ama bu sefer yanımda savunmasız bir çocuk olunca daha bir tedirgin oldum. Köpek yanımıza yaklaşana kadar bu senaryolar kafamda dönmeye devam etti. Ama yok ya gelmez yaklaşmaz, aklıma gelen başıma gelmez falan derken bi de baktım yanımıza iyice sokuldu. Benim işte o an resmen dizlerimin bağı çözüldü. Hoşt diyorum iki adım geriliyor yine geliyor ama inatla da Arda ya doğru yaklaşıyor. Hoşt dedikçe geliyor bir an dedim ki şimdi korkudan bacaklarım tutmayacak. Aman Allah'ım inadına geliyor. Etrafta çocuklar var hoşt hoşt diye bağırıyor. Ben daha fazla korkuyorum onlara inat daha fazla gelecek diye en son bir bağırmışım ki hooooşt hooooşt diye can havliyle bir de baktım bütün mahalle camlarda :)))) Köpek bağırmamdan korkmuş olacak ki yaklaşmadı yukarda çocuklar dikkatini çekti de onlara doğru gitti. Ama bu korku da bana yetti. O köpek tabiki bu resimdekiler gibi sevimli değildi. Keşke makinam yanımda olsaydı da resmini çekseydim.

Hala düşününce dizlerim titriyor. Dili dışarda halini düşündükçe.....

BEBEK YEMEKLERİ - EKŞİLİ KÖFTE VE BULGUR PİLAVI

2008-08-06T22:38:00.004+03:00

EKŞİLİ KÖFTE ( ARDANIN FAVORİ KÖFTESİ )

- Yarım kg kıyma

- 100 gr pirinç

-tuz

- biraz sıvıyağ ile köfteler yapılıp yuvarlandıktan sonra una bulanır.

- Terbiyesi için 1 yumurta sarısı, un ve yoğurt bir kapta çırpılır.

- Köfteler kaynayan suda pişene kadar haşlanır ( patates ile birlikte varsa havuçta koyulabilir ben koymadım ) ve terbiye bu kaynayan suya ilave edilir. en son bir yemek kaşığı kadar limon suyu eklenir.

DOMATESLİ BULGUR PİLAVI

- 1 domates

- 1 su bardağı ince bulgur

- 1 küçük soğan

- biraz tereyağ ve sıvıyağ

- önceden hazırlanmış et suyu ( ben hazırlayıp buz kalıplarında donduruyorum )

yağda soğan kavrulur ve domates eklenir. biraz daha kavrulduktan sonra bulgur ve et suyu eklenir ve suyu da ilave edilerek pişmeye bırakılır.

ŞEFTALİLİ KEK

2008-08-06T22:25:00.005+03:00

Uzun zamandır denemek istediğim bir tarifti. Bir türlü emin olamıyordum nasıl olur acaba diye bir cesaret denedim ve sonuç beklediğimden de güzel oldu. Zaten keklere bayılan oğlum bu keki de bayıla bayıla yedi. Annesi de sevindi tabi : )

Malzemeler:

- 3 yumurta
- 1 su bardağı süt

- 1 su bardağı toz şeker

- 2 su bardağı un ( az gelirse biraz arttırılabilir )

- 1 pkt kabartma tozu

- 1 pkt vanilya

- 1 su bardağı sıvıyağ

- 1 büyük şeftali kabukları alınmış

Şeker ve yumurta iyice çırpılr.

Sırasıyla süt, sıvı yağ vanilya ve kabartma tozu ile karıştırılmış un ilave edilir.

Tepsiye döküldükten sonra en son üzerine şeftaliler resimlerdeki gibi dilimlenerek dizilir ve 170 derecelik fırında pişirilir.

Afiyet olsun.....

KÜÇÜK GIDACI ARDA!

2008-08-05T12:39:00.002+03:00

Dün annemin doktor randevusu sebebi ile Arda'yı evden alıp işyerine getirmek durumunda kaldım. Bu ara diş problemi de olduğundan güvenipte kimseye bırakmak istemedim üzerler bitanemi diye. Çünkü çok hırçın ve buna ben ve annemden başka kimsenin sebredemeyeceğini düşünüyorum. 14:00 gibi eve gittim ve alıp işyerime getirdim.

Bol bol koşturdu durdu oğlum burada,aşçı abileri ile oyunlar oynadı, annesinin ofisini ve diğer tüm komşu ofisleri bir güzel karıştırdı. Nerede bir delik bulsa parmaklamayı ihmal etmedi. Anlamıyorum neden çocuklar diş döneminde bu kadar farklılaşır. Tamam önceden de benim oğlum çok meraklı ve karıştırmayı incelemeyi seven bir çocuktu fakat hep bu diş dönemlerinde bu huyu ikiye katlıyor. Bir de hırçın olduğundan durdan sustan da anlamıyor. Neyse burası ev gibi olmadğından ve zapdetmek zor olduğundan biraz yorucu geçti günüm ama, olsun beraberdik ya o en güzeli. Bundan sonra hafta da en az bir kere tekrarlamak istiyorum bunu.

Peki dün neler yaptığımıza gelince aşçı abilerimize yardım ettik, dolmalık biber açmayı annemden öğrenmiş ustalar tutuşturdu eline biberi tutup sapından çevire çevire açmaya çalışınca bayıldı bizim ustalar. Bahçede baketbol oynadık. Tabi Arda sadece topla oynamayı tercih etti. Zira pota oğlumun boyuna birazcık yüksek geldi. Offf çok yüksek yapmışlar bunu da yaaaa dedi durdu : ) Meyvelerimizi yedik bol bol, iştahı açıldı burda yemeklerin içinde. Herkes eline bişeyler tutuşturunca...

Akşam eve gidince de itiraz etmeden uykuya geçti, gerçi zaten en sorunsuz şey birçoğunun aksine uyku bizde hala ( maşallah ) akşam 09:00 sabah 09:00 ya da 10:00 devam ediyoruz aralıksız. Fakat anlamadığım bişey daha var. Bu çocuk benim izin günlerimi nasıl denk getiriyorda saatin yedisinde yanımda bitiveriyor anlamıyorum. Çok özlediğinden algılarıyla takip ediyor heralde diyorum başka açıklaması yok pazar ve hafta içi evde olduğum günler saat 07:00 da kalkıyor. Heralde 2 saat kar yapmak istiyor... Değil mi?

YORGUN HAFTA SONU!

2008-08-04T09:48:00.002+03:00

Çok yorgunum yine, Arda diş çıkarıyor azılarını hem de.... ve

ben bitkin bir haldeyim. Oğlum nolur kendin de daha fazla üzülmeden bi an önce çıkar şu pis dişleri rahatlayalım. Allahım anneme ve bana sabır ve dayanma gücü ver..... ne kötü bişey bu diş çıkartma meselesi ya resmen kendini yerden yere atıyor yavrum....

KAPIDAĞ YARIMADASI GİTTİK,GEZDİK,GÖRDÜK VE BAYILDIIIIIIK

2008-07-25T22:10:00.003+03:00

Resimleri dağ yolundan köyleri gezmeye giderken çektim. Halimiz görülmeye değerdi, her resimlenecek güzel bir manzara gördüğümde araba hareket halindeyken net çekemediğimden, eşimi her seferinde durdurup dur burayı da çekmek lazım, dur burası da süper, burayı kaçırmamam lazım diyerek en az 86 kez durdurdum. Halimiz görülmeye değerdi yani...

En çok da ilk resimdeki eşeğe bayıldım. Ne kadar da doğal duruyor ne kadar sevimli az daha inip sevmeye falan kalkacaktım ama bırakmadılar. Bayıldım ya kartpostaldan çıkmış gibi...

Bu resimlerde de Ocaklar Köyünün kuşbakışı görüntüsünü görebilirsiniz. Ben burayı çok seviyorum ve muhtemelen seneye de orada olacağım. Beni dinlendiriyor.......Bekle beni Ocaklar.....

TATİL MACERALARIMIZ VE GÜZELLİKLER....

2008-07-25T22:04:00.002+03:00

Kaldığımız ev ve bahçe görüntüleri işte böyle. Resimleri gördükten sonra bana daha çok hak vermiş olmanız lazım. Çok rahat bir tatil geçirdik. Yeşile doyurdu bizi burası.

Oğlum iyiden iyiye kendi kahvaltı yapmaya alıştı orada çayını kendi içiyor ve tabağına konan şeyleri kendi yiyor artık bzen elle bazen çatalla. Ve artık çeşit istiyor tabağı çeşitli olacakmış yoksa kabul etmiyor valla. Kumla oynamaya bayılan Arda orada kuma iyice doydu. Bütün gün orada dursa hayır demezdi yani o derece. Bisiklete bile bindi yani daha ne olsun.

Bahçede piknik bile yaptık. Hamağımızı kurduk ve bol bol keyif yaptık. Hamağı en çok Arda sevdi tabiki. Binip binip keyif yaptı.

İşte bunlarda su kuşu hallerimiz. Eve gelince farkettim ki hiç denizin içinde çekmemişim çünkü hep denizde yanında ben olduğumdan kimse de akıl etmemiş. Kısacası bayıldı sulara kumlara, zaten 4 aylık bile denizden korkmayan ve o zaman bile bacaklarını yüzmek için çırpan çocuktan ne beklenir ki...

BOMBA GİBİ DÖNDÜK BİZ......

2008-07-25T08:20:00.004+03:00

Uzun bir ara vermişim yine. Gidişlerim biraz apar topar olduğundan veda bile edemeden gittim. İnternet bağlantımda olmadığından yazamadım tabi. Ama çok güzel günler geçirdim. İzine ayrıldım ve cennet gibi bir yere gittim. Herkesin hayatında bir kere gidip görmesi gereken bir yer, resim yok mu derseniz var hem de çok ama makinem evde kaldı akşam ekleyeceğim resimleri evde. ruhum oldukça fazla dinlendi ve bomba gibi ve enerjik olarak işe döndüm. Pazar günü döndüm ve pazartesi işe başladım fakat ancak işlerimi toparlayıp kendime gelebildim. Bu yüzden de ancak yazabiliyorum.
Mavinin ve yeşilin birleşimi olan Kapıdağ Yarımadasında, Ocaklar köyündeydik. Erdek'i bilinler vardır. Erdek'e 20 dk mesafede. Bir çok köy var Ocaklardan başka. Hepsini gezmeye vaktimiz olmadı ama Turan köy, Doğan köy ve İlhan köye biraz biraz uğradık. Hiç biri doğallığını kaybetmemiş. Son derece güzel ve dinlendirici yerler. İnsanları da çok sevecen ve çok iyiler. Bol bol mavi ve yeşilin tadını çıkarttık yani. Gidişimiz çok güzeldi. Arda uzun yolda nasıl gider ağlar mı üzülür mü derken uyuyarak yol gitti çok sevindik. Gece 3'te yola çıktık. Bir saat kadar bir şaşkınlık dönemi geçirdi ve uyanıktı fakat 4: 30 -5:00 gibi uyudu ve saat 9:00 da kalktı zaten gelmiştik yolumuz bitmişti. Kaldığımız yer de beklediğimden daha güzeldi. Tertemiz,eşyalı, mutfağında rendesi ve açaçağı dahil herşeyi bulunan süper bir müstakil bir evdi. İki katlı bahçeli bir evin üst katında sevimli bir amca ve teyze kendileri oturuyor, altını da yazları kiralıyorlar. Ama aldıkları para helal olsun, çocukla bile süper rahat edilebilecek bir ortam hazırlamışlar. Kendi evimde gibiydim, üstelik bende olmadığı gibi bir de kocaman bir bahçesi vardı. Bahçesinde domates,biber,salatalık,armut,elma ne ararsan vardı. En büyük idealim olan bir ev şeklinde biraz tatil yaptım işte. Akşamları sahilde bisiklet turu yaptım. Oğlumu gezdirdim. Güzel günlerin ardından tekrar İstanbul'un kalabalığına ve karmaşasına geri döndüm. Günün birinde oradan bir ev alıp temelli ipleri oraya atmak düşünceleri ile. Resimlerle birlikte daha uzun ayrıntı yazmaya çalışacağım. He bir de benim su delisi oğlum suyun kenarından bir an olsun ayrılmadı, ilk zaman denizden korkacağını düşünmüştüm fakat hiç umduğum gibi olmadı ve son derece korkusuzca suya atladı hem de dah gittiğimiz ilk gün. Bahçede çimlerle,otla,böcekle,kumla bütünleşti. Zaten en çok sevdiği şeyler bunlar evde bile kaşla göz arasında çiçeklerin topraklarını mıncıklıyorda oradan biliyorum. Bir yer de 1 cm toprak görmesin hemen deliğin içinde bile olsa parmaklar durur onu. Toprak kum çok seviyor neden bilmiyorum. Deniz kenarındaki kızları denize çağırdı bi de benim oğlum. Gülmekten öldürdü bizi,kendi giriyor bi de kızların ablaların yanına gidip abba del del deyip durdu.
Bir buçuk yaşa yaklaşırken Arda da son derece gözle görülür değişimler var. Hem fiziksel olarak hem de gelişimin de ilerleme oldukça gözle görülür biçimde. Yeni yeni kelimeler öğrendi mesela. Çay isteyince Ça, su isteyince füüüvp, yemek isteyince koşa koşa mama, bisiklete binmek isteyince hen ennnnnn yani kısacası artık her istediğini söyleyen bir birey oldu.
En önemli ve gözle görülür değişimlerden biri ise beni en memnun edeni artık kendi kendine evet kendi kendine dakikalarca oyun oynaması. Eline bir tane bile arabayı alıpta bu güne kadar doğru düzgün sürmüşlüğü olmayan oğlum dün akşam ben eve gelince sanki arabalarını ilk defa görmüş gibi hennnn dedi ve beni arabalarının yanına götürdü sonra başladı oynamaya. Halı altına arabayı sokup garaj yapmalar, taşta sürüp hen hen ses çıkartmalar, dört bacak havaya kalkıp elinde araba ile sürerek evde dolaşmalar( bunu resimleyeceğim) yani hayal gücüne ben bile inanamıyorum artık. Dün uzun zamandan sonra gittiğim yerde doğru düzgün oturabildim. Kendi kendine bir köşede oynadı ve ben de rahat rahat sohbet ettim ve çayımı yudumladım. Oyun çocuğu oldu artık benim oğlum ya. Bayıldım dün ona. Dün bir arabayı almış eline plastik pembe bir araba içine davulunun çıtası var küçük ince onu sokmuş almış ağzına füüvp yapıyo yine. Bilin bakalım ne yapıyo. Ya adam bardağa pipet koymuş ve içiyomuş füüüüvvvp diye. O hareketi yaparken de ağzı öyle bir şekle giriyor ki sormayın gitsin.
İşte böyle akşam resimlerle birlikte biraz daha yazarım. Biz çok iyiyiz ve çok mutluyuz.......

VAY BAŞIMA GELENLER : ))))

2008-06-18T12:50:00.003+03:00

Bir süredir içimden yazmak gelmeyince yine yazacak şeyler birikti. Hareketli günler geçirdim yine. Bazen komik, bazen yoğun, bazen acıklı : ))))) Anlatmaya nereden başlayacağımı bilemiyorum. Ama bi yerden başlamak lazım. Yoksa unutacağım.
Oğlum vukuatlara başladı yavaş yavaş. Ben de şaşırmaya devam ediyorum. Bir hafta kadar öncesinde işten eve döndüğümde annemin anlattığı şey ile hayretler içinde kaldım. Benim akıllı oğlum oyuncaklarından sıkılmış ve bir bir 5. katta oturan annemin camından aşağıya atmış. Üstelik mutfak camından ve annem orada iş yaparken ve arada dönüp ne yapıyor diye ona baktığı sıralarda. Oynuyormuş gibi yapıp bi yandan da annemi kontrol edip tek tek göndermiş aşağıya. Annem anlamamış içeri gidip oturmuşlar. Sonra bir ara aşağıya baktıkları sırada bir de ne görsünler Arda'nın arabaları ve legolarıyla aşağıda çocuklar oyun oynuyor. Tabi 5. kattan düşüpte sağlam kalanlarıyla : ) ) Şaşırdım kaldım annem anlatınca. Heralde benim küçük kardeşime çekmiş. Hani şu Arda'nın tabiri ile Epe olan , asıl ismi Efe olan çocuk. Onun da böyle çok vukuatı var. Mesela yemek istemediği dolmaları tek tek camdan aşağı göndemek gibi, sıkıldığı ve uzayan saçlarını camdan eğilip kesmek gibi falan... çok masum şeyler yaaa...
Alın şimdi size bir vukuat daha bunun resimlerini akşam ekleyeceğim. Evde çünkü... Hafta sonu misafirlerim vardı ve oturmuş sohbet ediyorduk. Uykusu geldi esnemeye başladı akşam üstü Arda ve ben de biraz dinlensin diye yatırayım dedim. Yoksa huysuzlanıp daha yaramazlaşıyor. Her zaman gece falan da yaptığım şeydir yatırıp beşiğine, kapısını da ses gelmesin diye çektim ve çıktım odasından. Sohbete devam ettik. Hiç ses yok tabi benim oğlumda. Aradan 10-15 dk geçti. Ben de uyudu sandım. Uyuyacağını ummuyordum aslında biraz dinlensin diye yatırmıştım. Bir de baktım. Ağzında emziğiyle çıktı geldi. Şok oldum. Kapı kapalı, eee beşiğinde kenarlarında korumaları var. Bu çocuk nasıl oldu da çıktı geldi diye. Bir de odaya gittim ki ne göreyim. Beşiğin yan tarafındaki hafif esnek olan çıtalar tek tek itina ile sökülmüş ve önü komple açılmış. Oradan inilmiş ve kapı da ( oldukça sert ve yüksek kolu olan ) açılmak sureti ile yanımıza gelinmiş. Olay bundan ibaret abartısız o gün her aklıma geldiğinde nerede olursam olayım kahkahalarla gülüyorum.
Bir maceramız daha var düştüüük... Arda ve ben birlikte yani.. Ha ha ha ha ha ha ... Çok komik gülebilirsiniz... Kucağımda yokuş aşağı iniyorduk, yürümesi için bıraktığımda kendi inmek istiyor ben de mecbur kucağımda indiriyorum annemden inerken. Ayağımın altında küçük bir fayans parçası kaygan tarafı yere dönük olarak. Bir bastım ve sol bacağım altımda kalmak sureti ile yere oturmak zorunda kaldım, Arda'yı korumak ve düşürmemek için. Böyle durumlarda insan kendini bi anda yerde bulur ya işte öyle oldu. Bi baktım yerdeyim ve bacağım sıyrılmış. İki gündür de incinmeden dolayı bi şişlik var ve hafif ağrı yapıyor. Ucuz atlattık ama yine de. Yüz üstü falan düşüp yuvarlanabilirdik. Yokuş aşağı bayağı dik olduğundan çok tehlikeli.
İşte böyle, hayat aynı hızıyla devam ediyor...
Maceralarımız devam edecek............

SAKİN VE SESSİZ BİR GÜN .......

2008-06-06T09:42:00.002+03:00

Yazacak şey çok aslında ama toparlamak biraz zor çünkü kafam biraz dağınık bu gün. Baş ağrısı var anlam veremediğim. Hani bazı günler insan hiç yatmamış hatta hiç uyumamış gibi kalkar yatağından... İşte bu gün biraz öyleyim. Dinlenemedi sanki vücudum. Dün biraz fazla dolaştık heralde ondan ehliyet için başvuracağım, evraklarımı hazırladım, sırasıyla banka, hastane, adliye, muhtarlık, fotoğrafçı v.s dolaşınca biraz yoruldum doğal olarak. Ama ehliyeti alınca bu yorgunluğuma değer herhalde. Hayatım biraz daha kolaylaşır belki kim bilir.

Arda yine en komik ve en uslu günlerinden birindeydi dün, resim yeni değil ama bu ara resim çekmeye vaktim olmadığından boş kalmasın diye ekledim. Şeftali yiyor o arada tabi parmağı da araya karışmış, biraz da onu yiyeyim bakalım nasılmış demiş. Ne yerse yesin parmağında elinde asla artık bırakmaz benim oğlum yalar parmağında ne varsa : ) hatta bazen yere düşen bir parçayı bile israf olmasın diye alıp tekrar ağzına koyar : ))))

Senelik iznimi kullanmak istiyorum artık ama herhalde temmuz sonuna doğru kullanacağım. Yoruldum artık biraz tatile ihtiyacım var. İş, iş, iş nereye kadar bilmiyorum ama bakalım gittiği yere kadar gidiyoruz. Çalışmadan acaba yapabilir miyim diye düşünüyrum bazen ama ne mümkün hiç sanmıyorum, alışmış bir kere bünye. Evde kaldığım günler asalaklar gibi oluyorum. Bu şekilde oğluma da daha verimli olduğumu düşünüyorum, az ama verimli vakit geçiriyoruz. Bazen çok yoruluyorum ama yine de diyorum ya ben çalışmadan yapamam evde bile olsam illaki bişeyler üretmem lazım.

Yine bir hafta sonu geldi, inşallah bol aktiviteli ve hareketli bir hafta sonu geçiririz.....

BİZDEN HABERLER : )

2008-06-04T11:21:00.019+03:00

Hastalık uçtu gitti. İki-üç gün ateşlenme ishal ve kusma dan sonra iyileşti bitanem. Hala iştahı yok gibi fakat yine de şükrediyorum. İyi olsun da varsın iştahı az olsun zamanla o da düzelir.

Bu ara yine yoğun günler geçirdim ama biraz hafifledim gibi bu gün. Evde yapmam gereken çoğu işleri yaptım sayılır hafta sonu. Bu hafta sonum bayağı verimliydi yani. Koltukları yıkadım, perdeleri

yıkadım, dip köşe temizlik yaptım şimdi sadece halılarım kaldı yıkanacak. Onları da bu hafta sonu halledeceğim. Ondan sonra yaza bomba gibi hazırım.

Yukarıdaki resimler ve yandaki resim Arda hastalanmadan önce hafta sonu pikniğimizden kalma, salıncak kurduk yerlerde çok fazla gezip bizi hep peşinden koşturdu. En sonunda bir salıncak kuralım da hem dinlensin hem de biz biraz oturup dinlenelim diye. Fakat resimlere bakıpta aldanmayın en fazla 10 dk kadar oturdu salıncakta ama çok keyifliydi. Bu piknik sonrası da zaten hastalandı , o gün kaptı ne kaptıysa kumlarla falan çok oynadı neyse sonuçta kapacağı varmış kaptı ve iyileşti, bir kez daha bağışıklık kazanmış oldu. Bu Ardanın su çiçeğinden sonra ilk ateşli hastalığıydı.

Bu resimleri de iyileştikten sonra yani bu hafta sonu çektik. Hafta sonu kahvaltısı benim için çok önemli bütün bir haftanın yorgunluğunu atmak istiyorum fakat Arda ile birlikte ne mümkün. ne varsa almak istedi önüne ve çatalla yemeye çalıştı. Tab ben de onunla uğraşırken hiç bişey yiyemedim. Ama bayılıyorum bu hallerine.

Dünya kadar oyuncak dursun önünde o yine gidip kumanda, televizyon, mandal, su damacanası gibi olmayacak şeyler ile oynuyor alttaki resim de en güzel kanıtı.

Bu arada kelime dağarcığı oldukça genişlemeye başladı. Dün mesela annem 1,2,3,4,5,6 diye sayarken annem durunca "altı" dedi ve gülmekten öldük. Yanlış mı duyduk acaba diye bidaha söylettik ama ciddi,ciddi 6 dedi adam ya...

Bir de üfffflemeyi öğrenmiş annemden yine. Ben kızdığım zaman geçen gün yüzüme baka baka " anne üfff üfff " dedi yine şok oldum. Kızdığım zaman elime bişeyler verip beni sakinleştirmeye çalışması da cabası. Bayılıyorum ben bu çocuğa...

Büyüyünce de inşallah böyle sevimli ve duyarlı bir çocuk olursun oğlum...

PORSELEN DEMLİK ÇAY SAATİ ETKİNLİĞİ - 24

2008-06-04T10:39:00.007+03:00

Keyifli Mutfak Tuğba'nın ev sahipliği yaptığı etkinlik benim katıldığım ilk etkinlik olacak, yoğun iş ortamı ve ev, çocuk v.s derken ancak fırsat bulup ekleyebiliyorum tarifi. Bir tarif ile değişik şekillerde farklı börekler yaptım. geçelim tarife.

KIYMALI VE PATATESLİ SARMA BÖREK

MALZEMELER:

- 1 kg yufka

- 3-4 orta boy patates

- 200 gr kıyma

- 1 adet kuru soğan

- yarım yemek kaşığı salça-

- biraz maydanoz

- 1 su bardağı süt

- 1 çay bardağı sıvı yağ

- istenilen baharatlar ve tuz

- üstüne sürmek için bir yumurta

- çörekotu

HAZIRLANIŞI:

- Gül böreği şeklinde hazırladıklarım için yufka dörde bölünür içine süt ve yağlı karışımdan 1-2 kaşık eklenerek yufka üzerine yayılır. iç malzemesi koyularak rulo şeklinde sarılır ve yuvarlak olarak spiral şekilde sarılarak tepsiye dizilir.

- yine aynı işlem uygulanarak sigara böreği şeklinde sarılabilir.

- resimde görülen değişik şekillerde yapılabilir.

- resimde görünmeyen bir şekilde daha yaptım. bir yufka içine yağ ve süt karışımından yaydım ve iç malzemesini koyarak bütün olarak rulo yaptım. ortadan başlayarak birbiri ardına sardım ve tam bir tepsisini sarma börek şeklinde yaptım. yani bir seferde bir sürü şekillerde börekleriniz oluyor ve bu da sunum açısından oldukça iyi oluyor.

- en son üzerine yumurta sürüp çörekotunu serperek fırına veriyoruz.

AFİYET OLSUN...

ARDA HASTA : (

2008-05-28T16:03:00.002+03:00

Bir süredir blog ile ilgilenemiyorum daha doğrusu hiç birşey ile ilgilenemiyorum. Arda hasta malesef :) neden olduğunu ve nasıl olduğunu bilmediğim bir şekilde iki gün önce ateşlendi ve aşırı derecede kusmaya başladı. hemen eve gittim ve doktora götürdük. doktor bu ara ortalarda dolaşan bir salgın olduğunu ve belirtilerinin de kusma , ishal , yüksek ateş , karın ağrısı olduğunu söyledi. virüs kaynaklıymış. eğer kusmasını engelleyemez ve beslenmesini sağlayamaz isek serum takmak zorunda kalacaklarını ve, çocuklarda damar bulmanın çok zor olduğunu , zapdetmenin de zor olduğunu söyledi. ben tabiki çok korktum. boşu boşuna hırpalanmasını istemiyorum çünkü hiç bir zaman dayanamıyorum. hangi anne dayanabilir ki...

Doktorun önerileri :

- kesinlikle antibiyotiksiz iyileşmesi gerekiyormuş. artık hiç bir doktor zaten antibiyotik önermiyor. Arda hiç antibiyotik almadı zaten.
- kusması için bir ilaç verdi ama zaten ilk gün haricinde öyle şiddetli kusmadı ve ilacı da kullanmadım.
- ateşi çıktıkça ateş düşürücü verilecek dedi. 8 saatte bir verdim ve ateşini kontrol altına aldım.
- sık sık az yemek yiyecek özellikle bol sıvı alacak ( bu çok önemli ) kusmaması için çok az miktarlarda sık aralıklar ile beslenecek.
- eğer bu şekilde besleyemezsek ve kusması şiddetli olarak devam ederse mecbur serum takılacaktı ve bu olmadı şükür çok dikkatli davranarak atlattık galiba.

dün izinliydim ve evdeydim oğlumla ilgilendim. hasta olan insan genelde yorulur yatar benim bildiğim ama bizimki tam aksine hop orda hop burda dolaştı durdu, enerjisi bitmek bilmedi. tabi ilacın etkisi geçene kadar :) geçince yine ağlama krizleri yani.

bu gün yine işteyim. ama sık sık evi arıyorum iyiymiş bu gün biraz daha. aksi gibi 6 ve 7. dişlerimiz de çıkıyor ve bu yüzden de daha bir hırçınız yani.... tez zamanda iyi olur inşallah böcüğüm....

İLK BİSİKLET VE İLK SAÇ TRAŞIMIZ...

2008-05-19T10:31:00.005+03:00

Bu resim geçen haftadan kalma ama koymadan edemedim. Bakıp bakıp gülüyorum bu resme beyefendi büyümüşte gazete de okuyor. Şu tutuşundaki asalete bakın, bu velet var ya çok bilmiş bişey olacak. Beni şimdiden korkutmaya başladı. Konuşma işini de ilerletmeye başladı bu günlerde anlaşılabilir kelimelerin dışında bir de kelime yuvarlayarak kurduğu cümleler var ki akla zarar. Mesela bir çocuk oyunu vardır bilirsiniz. "otobüs, taksi , kamyon, jip bi bip diye en son buruna dokunulur" bunu ben ona yaptığım zaman hemen arkasından o başlıyor. "obubu, tappi, tuppi, kupyo, biiiip " öyle komik yapıyor ki... Söyleyebildiği kelimelerden aklıma gelenleri yazayım mesela.

anne il başta tabiki : ) hem de net ve gür bir sesle

epe : efe kardeşimin ismi ( dayısına epe diyor kendisi )

baba : baba

mama

dedi: kedi

ovovo: köpek

cici ( sevdiği her şey )

anneeenne: anneanne

pittiiiii: bitti ( mesela sütünü içip bitirince biberonu elime verince söylüyor. bazen de bişeyi yapmamı istemiyorsa bitmesini istiyorsa söylüyor )

abba: abla ( dışarıda gördüğü kız çocuklarının arkasından bağırıyor )

attaaa: atta tabiki dışarı sevdası yüzünden.

ver : net olarak bişey isteyince söylüyor.

ah : al demek oluyor

ııııaah: yere otururken çıkardığı ses , bu beni öldürüyor zaten

E eee eee: uyumak isteyince söylüyor hatta gidip beşiğini sallıyor uyut beni diye

aaa- ahhh : ı - ıhhh demek oluyor yani bişey istemeyince kafasını iki yana sallayıp bunu söylüyor

hennn buuuu: araba ( bir de dün tam net olmamakla beraber ababa dedi arabayı gösterip yakında net söyler. her gün yeni bi kelime öğreniyor neredeyse. şaşırtıyor beni...

Bu da ilk bisikletimiz şimdilik arkadan itmeli aldım çünkü henüz süremiyor kendisi. ilerde arkasını falan söküp yine kendisi sürebilir diye düşündüm. çok sevdi tepesinden inmiyor evde bile. bayağı oynuyor onunla hatta bazen tepesinde yemek yediği de oluyor : )

Evet sonunda ilk traşımızı olduk. Akşam poz ver oğlum yeni saçlarını çekeyim dedikçe kafasını eğip saçlarını gösterdi o yüzden böyle arkadan çektik yani. Efendi saçlarının arkasını göstermek istedi size yani. saçlarını çok sevdiğimden her tarafını kestirmedim. ( bu arada babamız kesti saçlarımızı) sadece arkaları ve kulak üstlerini ve birazda yenilensin diye uçlarından alarak saçları yenilemiş olduk o kadar.

Bu arada dün attık kendimizi yine otlara çimenlere makineyi evden almaya üşendiğimden resim yok ama Ardanın yüzünde açan güllerden anlayabilirsiniz ne kadar mutlu olduğunu bu alttaki resim pikniğimizden geldikten sonra çekildi.

Bu arada yine pratik yemeklerimden biri olan ve ayrıca çocukların da severek yiyeceği ( yani Arda bayılıyor ) bir yemek eklemek istedim. Çocuklar için hem tavuktan hem de sebzeden almaları gerekenleri karşılamaları açısından iyi bir sebze yemeği.
Ben genelde sebze yemeklerini düdüklü tencerede pişiriyorum, önce tavuk ve taze fasulyeyi domates, az şalça, yağ ve tuz ile pişirdim. sonra tencereyi açıp patatesleri ekledim ve on dakika daha pişirdim. bu kadar pratik ve basit hem de besleyici bir çocuk yemeği. Aynı zamanda biz de yiyoruz tabi...

HAFTANIN AKTİVİTESİ BAHAR

2008-05-10T21:59:00.003+03:00

Haftanın etkinliğine biz de katıldık bu gün ve güzel bir gün geçirdik. Bu gün işten erken çıkmamı fırsat bilerek attık kendimizi sokaklara ve tabiki parkımıza gittik. Arda bayılıyor bu parka ve yeşilliklere . Koştu, çimlerde yuvarlandı, taş toprak topladı, çiçek topladı v.s ... Yine yararlı bir etkinlik oldu bizim için. Hem çok mutlu olduk , hem de yeni şeyler öğrendik. Her hafta sonu genel de ya da akşamları gidiyoruz böyle yeşilliklere ama bu gün biraz daha gördüklerini anladığını keşfettim. Yavaş yavaş dış dünyaya açılmaya başladı. Ben de heyecanla izliyorum oğlumu...

Z.YAĞLI PATLICAN

2008-05-08T22:08:00.003+03:00

Çalışan ve aynı zamanda da evi idare etmek zorunda olan kadınlar hep benim gibi pratik yemeklere yöneliyorlardır herhalde. Kısıtlı zamanda bu çok normaldir heralde. Bazen kendime göre pratik bişeyler yapıyorum , bazen de kulaktan dolma ve ya bir yer de gördüğüm şeyleri. Bu yemekte annemin z.yağlı patlıcanı, imam bayıldı da denilebilir. Annem sadece böyle yapabilirsin diye tavsiye etmişti. Ben de kızartılarak yapılan patlıcan yemekleri ağır geldiğinden bu tarz yapmayı daha çok tercih ediyorum. Tabi kızartmalı olanların da yeri ayrı arada yapmıyor değilim ama yapmamaya çalışıyorum. Çok hafif bir yemek deneyen asla pişman olmaz. Hem de herşey çiğden koyuluyor ve az su ile birlikte pişiyor.

Malzemeler:

- yarım kg'dan biraz fazla patlıcan 4-5 adet küçük.

- 2-3 adet kuru soğan

- 1 adet domates

- 2 adet çarliston biber

- sıvı yağ

- tuz

- biraz nane

- domates salçası 2 yemek kaşığı

Patlıcanlar alaca soyulur ve ortadan ikiye kesilir ve tekrar ikiye bölünür, yani bir patlıcan dörde bölünür.

tencerenin en altına yerleştirilir.

üstüne yarım halka piyazlık doğranmış soğanlar, biber ve domates eklenir.

en son salça sulandırılarak üstüne gezdirilir

üstüne biraz da sıvıyağ gezdirilir

tuzu ve nanesi atılır ve kapağı kapalı suyu kaynayana kadar yüksek sonra kısık ateşte pişirilir.

patlıcanlar yumuşayıp renkleri dönünce yemeğiniz hazır.

hem sağlıklı yağsız, hem de pratik.

PRATİK YEMEK ARAYANLARA TAVSİYE EDERİM.

AFİYET OLSUN!

GEÇ KALAN BAHAR VE HAYAT !!!

2008-05-08T10:57:00.006+03:00

Bahar bu sene geç gelecek gibi görünüyor, bekle bekle canımız çıktı. Hala havaların ısınmaya niyeti yok. Dün akşam artık dayanamadım ve kombiyi açtım. Hem de yüksek bir ayarda ve iliklerime kadar ısındım. Bu günlerde zaten anormal bir üşüme var bende.

Yoğunum yine her zaman olduğu gibi. Resim çekmeye bile vaktim yok, ki zaten bu yüzden de yazı yazamıyorum. Boş boş yazmak hoşuma gitmiyor. Eskilerden biraz resim ekleyeyim dedim. 4 lü resim Arda 8 aylıkken falan. Diğerleri de de zaten pek yeni olmasa da benim yaramazımın her zaman ki halleri . Kumandanın kırmızı düğmesi favorisi. Çünkü oradan kapanıp açıldığının farkında. Uzun süredir yüzüme baka baka "annee" demesinin tadını çıkartıyorum, her ne kadar bazen şaşırıp ben anneme anne deyince, o da anneannesine "annee" dese de. Akşamlarımız bu ara çok eğlenceli ve rahat geçiyor. Dişler de çıktıktan sonra uslandı iyice. Bayılıyorum onunla zaman geçirmey oynamaya zıplamaya.

Beni son derece dinlendiriyor onun peşinden koşmak bile. "BAHAR" etkinliğine de daha katılamadık inşallah hava bu akşam bozuk olmaz da bu akşam atarız kendimizi dışarılara oğlum ile.

Günlerin hızına yetişemiyorum yine. O kadar çok şeyi özledim ki. Evde ayaklarımı uzatıp dinlenmeyi, eşimle birlikte çıkıp bir yudum çayımızı içerken bir yandan da sohbet etmeyi, önceden her zaman gittiğimiz çay bahçesine gitmeyi, oğlumla gezip tozmayı, herşeyi ile ilgilenmeyi..... Saymakla bitmez. Belki evde olsam o zaman da çalışmayı özleyeceğim bilemiyorum ki. zor yani her ikisi de. Burası da apayrı benim için, buradan da vazgeçemem heralde ama özlüyorum işte. Elimde değil ki.

Neyse günlerim yoğun ama güzel geçiyor bu günler de. Biraz canım sıkkın dün akşamdan beri. Bir arkadaşım, çok sevdiğim bir arkadaşım işten ayrıldı bu gün. Şu an yaptığım işin inceliklerini ve ayrıntılarını ondan öğrenmiştim. O da başka bir şubemizde benimle aynı işi yapıyordu. Doğum iznine ayrılmıştı aynı benim gibi. Çıkışını vermişler doğum izni bitipte döndüğü gün. Yerine bakacak birini almışlardı. Benim yerime de biri alınmışt fakat 3 kişi girip çıkmış ben doğum iznin de iken. Belki kalan olsaydı benim de çıkışımı verirlerdi diye düşündüm şimdi. Çok üzüldüm ya, çok farklı bir insandı işine de herkesten çok sahip çıkan ve işyeri çıkarlarını kendinden önce gözeten biriydi. Şimdi anladım ki özel sektör de çalışınca asla ama asla bu işe bel bağlayıpta olmadık işlere kalkışmayacaksın. Bir anda kendini kapı önünde buluveriyorsun. Hem de herşeyi kılıfına uyduruyorlar. Tabiki yine görüşeceğiz ama iş ortamında onunla birlikte çalışmayı çok isterdim.

Akşam inşallah yeni resimler ve bahar etkinliği ile ilgili bişeyler yazacağım...

KOLAY , ÇOK KOLAY YARIM SAATLİK BİR PASTA!

2008-05-02T21:37:00.002+03:00

Resimdeki tarih yine yanlış, alıştınız zaten bana neyse artık söylemesem de olur tahmin edersiniz ama neyse ... Bendeniz yine makinenin tarihini ayarlamayı unutmuşum ya da üşenmişim hatırlamıyorum. Dün akşam yarım saatte bir pasta çıkartmam gerekiyordu ortaya ve ben de bu pastayı uydurdum. Bi baktım ki yarım saat sonra yenilmeye hazır bir pasta olmuş. Bütün halini dün akşam aceleden çekemedim fakat. Bu akşam ilk işim kalandan bir dilim fotoğraflamak oldu. Kurtarıcı bir pasta olarak aklınızın bir köşesinde bulunsun.

HAZIR KEK PASTASI

Malzemeler:

- 1 adet baton kakaolu kek ( eğer kremayı kakaolu yapacak iseniz beyaz kek de kullanabilirsiniz)

- yarım litre süt

- bir adet beyaz pasta kreması ve ya herhangi bir beyaz hazır tatlı ve ya beyaz bir krem şanti ( tercihe ve yaratıcılığa kalmış )

- üstünü süslemek için herhangi bir meyve ( ben çilek kullandım )

Yapılışı :

- baton keki ince ince dilimler halinde dilimleyin

- sonra bir sıra kek bir sıra krema şeklinde dizin

- en son katı üzerine de sürdükten sonra üstünü süsleyin. bu kadar basit ve pratik. yapımı 15 soğuması 15 dk. yemesi ise 5 dk he heh : ))))

AKTİVİTE - 1 ( SU )

2008-05-01T21:24:00.002+03:00

Çocukların en çok sevdiği şeydir su. Yani Ardanın öyle. Sonunda biraz geçte olsa biz de katılmayı başardık sevgili Esra'nın başlatmış olduğu aktiviteye ( Büyüyorum,eğleniyorum,öğreniyorum ). Bu gün Arda park diye tutturunca eve gelince de ıslanmak gerekti ve ben de zaten bu gün su aktivitemizi gerçekleştirmek istiyordum ve ikimizin de istediği oldu. Bayıldı Arda bu aktiviteye. İlk önce küvetimize suyumuzu doldurduk ve içine attığımız hafif sünger topların suyun yüzeyine nasıl çıktığını görmesini sağladım. Arda suyun dibine sokmaya çalıştıkça toplar da tabiki ısrarla suyun yüzeyine çıktı. Sudan çıkartıp çıkartıp yine suya attı ve tabiki eğlendi. Daha sonra da kendi de girince suyun içine kovanın ve küvetin içindeki sular ile kendi deyimi ile "çip çip" oynadı.

Daha sonraki aktivitemiz ise balonun içine su doldurup ağır-hafif, dolu-boş kavramlarını öğretmek oldu. Henüz bunu öğrenmek için küçükte olsa balonları havaya fırlatmak, sıkmak sureti ile patlatıp su içinde kalmak ve balonları birbirine vurarak oynamak ile yetindi ve bunlar onu çok eğlendirdi. En azından ağır olanın içinde su olduğunu patlatarak görmüş ve dersini almış oldu : ) Biz çok eğlendik. Sıradaki aktivitemizi bekliyoruz.

HADİ OKUYUN VE GÜLÜMSEYİN : )))))

2008-04-29T16:53:00.002+03:00

*Domatesli Biberli Yumurta*Buyukce bir tavaya yag domates ve biber koyup bir sigara yakiyoruz.Sigaranin kulu yere dusmek uzereyse yumurtalari eklemenin zamani gelmis demektir. Yumurtalari kirip sigaramizi bitiriyoruz. Pismistir herhaldeocagin altini kapatiyoruz.
* Biberli Domatesli Yumurta*Her gun domatesli biberli yumurta yemekten sikildigimizdayapabilecegimiz bu enfes yemek tipki diğeri gibi pisiriliyor.
* Makarna*Bir tencere dolusu sicak suya makarna posetini bosaltip mac izlemeyebasliyoruz. Ilk yarinin ortalarina dogru kalkip altini kapatiyoruz.Tencerenin icinden sectigimiz makarnayi fayansa firlatiyoruz. Yapisirsapismis demektir. Devre arasinda hala icinde su kaldiysa tencereninkapagini kapatip lavabodaki en kirli tabagin uzerine dogru dokuyoruz. (ozaman hem tabak temizleniyor hem de makarnalar catalla yenebiliyor)Uzerine ketcap dokup yiyoruz.
Not: Fayansa firlattiginiz makarnayi bi ara oradan alin. Sayicafazlalastiklarinda bazen hangisini firlattiginiz karisiyo.
* Tuzlu Makarna*Yapilisi ayni makarnaya benziyor. Tek farki bu kez makarnalari suyaatmadan once tuz koymayi akil ediyoruz …Oyle daha guzel oluyor.
* Pilav*Pilav aslinda basit bir yemek degil. Aranan kriterler var. Tuzlu yumusakve tane tane olmasi gerekiyor. Sonuncusu kolay. Pirincleri tek tekpisirdiginizde tane tane oluyorlar ama uzun suruyor. Maharet hepsini birarada pisirebilmekte; ama cok da sorun etmeyin. Nasil olsa icine yogurtkoyup bulamac haline getirdigimizde hepsi birbirine yapisiyor. Kisacayag koyup uzerine pirinc ekliyorsunuz. Sonra da su ve tuz koyuppisiriyorsunuz. Hem bunu suzmeye de gerek yok.
* Patates Kizartmasi*En kolay islerden biri. Patatesleri soyup parmak gibi kesiyorsunuz vekizgin yaga atiyorsunuz. Tek yapmaniz gereken altini zamanindakapatmaniz. Yoksa tencere alev alabiliyor. Bu yuzden sadece tvde pembedizi varken yapin. Bir de diger yemeklerin aksine bunu tenceredeyiyemiyoruz. Mutlaka tabaga koymak gerekiyor. Onun disinda cok kolay.*
ORTA ZORLUKTAKI YEMEKLER*
* Hazir Pizza*Pizzamizi firinimiza atip pismesini bekliyoruz daha sonra firindancikarip yanik yerlerini bicakla kaziyoruz. Dikkat edilmesi gereken teksey kazirken uzerindeki malzemeleri mutfak tezgahina yapistirmamak.
* Hazir Kofte*Bu da nispeten zor bir yemek. Bir miktar sivi yagi teflon tavaya koyupkofteleri icine diziyoruz. Kofteler tavayla ayni renk olmadan altinikapatmak gerekiyor. O yuzden basinda beklemek lazim.
*ZOR YEMEKLER
Konserve Turlu*Bir miktar yag ve salcayi tencereye koyup konservenin icindekileri dokupuzerine su koyuyoruz. Pismesi cok uzun suruyor. O sebeple basindabeklemiyoruz. Gidip tv izliyoruz. Her seferinde yandiklari icin henuztadina bakamadim ama konservenin uzerindeki resme bakilirsa guzel biseye benziyor.
Tavuk*Yapilisi makarna gibi. Sicak suyun icine atiyoruz arada pisippismedigine bakmak icin hayvanin kaba etine catal sapliyoruz. Bu yemekpistikten bir iki gun sonra uzeri jelibon gibi oluyor. Bu yuzdenpisirirken istege bagli olarak bolca toz seker eklenebilir.
ULTRA ZOR YEMEKLER
Kiymali Bamya*Konserve turluye benziyor ama icine daha onceden kavrulmus kiymakonulmali. Kiyma kavurmak cok zor ve zahmetli bir is. Bu yuzden makarnapisirmeyi oneriyorum.
PUF NOKTALAR*
1-) Yemekleri daima tencerenin icinden yiyin. Boylelikle tabakkirletmemis olursunuz.
2-) Asla sade pilav yapmayin. Domatesli pilav yaptiginizda altinituttursaniz bile renginden anlasilmaz.
3- ) Mutlaka soganli bir yemek yapacaksaniz asla sogana dokunmayin.Ozellikle rendelediginizde elleriniz cok kotu kokuyor. Bunun yerinesogana ekmek tahtasiyla bes alti kez vurmayi deneyin, ayni isi gorur.
4-) Patates kizartacaksaniz soydugunuz patatesleri asla yikamayin.Kizgin yaga attiginizda cok kotu patliyorlar.
5-) Yemekler asla kendi baslarina hareket etmezler. Sayet gecen ayyaptiginiz tavuk kendi kendine kimildamaya basladiysa kurtlanmisdemektir. Sakin yemeyin.
6- ) Sebzeleri pisirdikce vitamin degerleri duser. Mumkun oldugunca cigtuketin.
7-) Karpuz tabaga koyulmamasi gereken bir meyvedir. Ikiye ayiriportasindan kasikla yiyebilirsiniz.Tencere kapagi en mukemmel tabaktir.
8-) Buzdolabinin sebzelik olarak adlandirilan kismi yemeyidusunmediginiz seylerin saklanmasi icin idealdir. Bu bolume konan seylernasil olsa bir sure sonra unutulur.
9- ) Sebzeligin kapagini siki kapatirsaniz curuyen seylerin kokusudolaba daha az yayilir.
10-) Spagetti pakedini acmak icin pakedi ortasindan sikica kavrayin vealtini tum gucunuzle fayansa vurun. Pakedin ust tarafi yirtilacaktir.Belki bu islem sirasinda makarna unufak olabilir ama risk almaya deger.Ozellikle misafirlerin yaninda yaparsaniz tavsiye ediyorum. Oyle dahaguzel, bu size cok marjinal bir hava verir.
11-) Sagda solda kulagima caliniyordu. Mutfak robotu denen bisey varmis.Birden icimi bir heyecan kapladi.Ulan madem bu isin robotu var ben niye kosturuyorum yillardir diyesinirlendim. Hemen gidip aldim bi tane. Eve gelip kutusundancikardigimda itiraf etmeliyim ki hayal kirikligina ugradim biraz. Benacikcasi ufo gibi bisey bekliyodum, bu bildigimiz tencerenin plastigi.Icindede vantilator gibi bisey var. Bununla birlikte bi ton plastikzimbirti daha cikti icinden ama bi ise yarayacaklarini sanmiyorum. Neysefisini taktim denemek icin bi tane sogan attim icine. Bakalim ne yapacakdiye bekledim. Kabuklarini bile soyamadi essogluesek. Paramparca ettibirakti. Sinirlendim attim bi kenara yazdan beri duruyo orda. Bir arayikayip vantilator gibi olan seyi bilgisayarima takmayi dusunuyorum.Belki fan olarak is gorur. Onun disinda tamamen para tuzagi. Ilerdecikarsa mutfak androidi almayi dusunuyorum

DİŞ, ATTAA VE HAYAT : )))

2008-04-24T12:50:00.010+03:00

Sağdaki resim yeni, geçen hafta sonu park maceramızdan diğerleri ise 1 ay falan öncesinden. Bu ara yine zor günler geçiriyoruz oğlumla, yemek seçmeye başladı asla ama asla pütürlü şeyleri yemiyor hiç yapmadığı şeyleri yapmaya başladı. ben bu çocuğa 6 aylıkken sofra yemekleri yediriyordum hem de öyle severek yiyordu ki vermeyince kızıyordu. hemde hiç ezmiyordum ve çiğneyerek damakları ile yiyordu. bu yaşadığımız 1 yaş sendromumudur bilmiyorum ama ne olur bir bilen varsa söylesin. dün akşam mesela taze fasulye yapmıştım, kıymalı patatesli türlü gibi. tam Ardanın sevdiği tarzdan bir sebze yemeği idi. fakat yok önce ezmeden denedim belki yer diye. ağzına koyduğum gibi çıkarttı , sonra biraz ezdim ve öyle zar zor yedirdim. bu konuda bir tahminim var ama ne kadar doğru bilemiyorum. şimdi üst dişlerini çıkarıyor ya herhalde diyorum, pütürlü şeyleri çiğnemek zorunda kalınca alt dişeri yeni çıkmakta olan ve yeni yeni damağı yaran dişlerinin olduğu yere değiyor ve diş etleri acıyor. bu yüzden de çiğnemeyi reddediyor olabilir. zorlamıyorum zaten o acının nasıl bişey olduğunu tahmin edebiliyorum.

Bu ara bir de ATTA merakı başladı oğlumda. daha eve gider gitmez başlıyor HADİ HADİ , zaten hiç düşürmüyor ağzından bu kelimeyi. ATTA, HADİ bu ara her aklına geldiğinde yapışıyor bana eve de sokamıyorum akşam. çok acayip bir sokak çocuğu oldu. daha binanın içine girdiğimiz anda basıyor çığlığı.

Diş acısı ile ATTAAAAA merakı birleşince tahmin edersiniz neler olacağını. Akşamları tam bir savaş alanına dönüyor ev. Her taraf oyuncak , yenmeyen yemeklerin yerlere dökülmüş artıkları, zırt pırt kapıya gidip ağlamalar.......

En son bütün bunlar bittikten sonra saat 09: 00 yatma saatimiz ve o saatteki halimi bir görseniz gülersiniz valla. HELE EVİ GÖRSENİZ.... Neyse sonra topluyorum canııım : )))))

TARİFLERİ İLE BİRLİKTE : ) SONUNDA FIRSAT BULDUM

2008-04-17T22:06:00.003+03:00

İşte geçen yazımda bahsettiğim demo çalışmasından yemekler arkadaşlar. İştahınız açılsın biraz. Fazla vaktim yok başka bişey yazamıyorum ama özellikle beğendiğiniz ve tarif istediğiniz bişey olursa hemen tarif yazarım. Şimdi biraz ev ile ilgilenmem lazım ......

TARİFLERİ YAZABİLDİĞİM KADARI İLE YAZIYORUM ARKADAŞLAR.

Sırası ile gidiyorum en soldan sağa doğru.

İLK RESİMLER

ISPANAKLI PİLİÇ SARMA: bütün tavuk alınır ve kemiklerinden ayrılır. şekli bozulmadan. yani içine ıspanaklı iç malzeme koyulabilecek gibi açılır ya da aldığınız yerde de açtırabilirsiniz. sonra iç malzeme hazırlanır. ıspanak ve iç fıstıklar ve soğan kavrulur , baharat eklenir arzuya göre. sonra bu iç malzemesi tavuğun içine koyularak rosto yapar gibi sarılır. ve ilave yeri alta gelecek şekilde tepsiye koyulur fırınlanır ve sonra dilim dilim kesilerek üzerine istenilen şekilde sos yapılarak dökülür. biz beyaz sebzelerden oluşan bir sos yaptık.

SUSAMLI TAVUK: piliç göğüs etleri parmak kalınlığında ( biz daha kalın kestik ) kesilerek önce yumurta beyazı ve una sonra susama bulanarak kızartılır. ( ilk resimlerde 3. sırada çiğ hali, ikinci resimlerin ortasında da pişmiş hali var )

KAŞAR VE MANTARLI TAVUK: tavuk göğüs etleri ikiye bölünerek içine mantar ve kaşar koyularak kızgın yağda kızartılır. ( mantarlar önceden sotelenir ) ( ilk resimde çiğ hali var ikincisinde ise içinden kaşar akan ikiye bölünmüş olarak pişmiş hali var. )

Birinci resim de bir de ıspanak yemeği var. Zaten bunu herkes bilir yazmama gerek yok.

İKİNCİ RESİMLER

ROSTO KÖFTE: köfte yapımı zaten herkesin bildiği bişey. köfteyi yoğurup rulo haline getirip fırında pişiriyoruz ve sonra ince ince dilimleyip üzerine sos gezdirip servis yapıyoruz. istenir ise servis öncesi sos ile tekrar fırınlanabilir.

MANTAR SOSLU KÖFTE: İşte benim favori tarifim bu. köfteleri yuvarlak biçimde yaparak ister fırında ister tavada az yağda kızartıyoruz.

Sosunun yapımı : mantarları sotelik doğrayıp domates, ç.biber, salça ve baharatlar eşliğinde kavurup soteliyoruz. hafif su koyuyoruz ve en son bu hazırlamış olduğumuz sosu servis tabağına aldığımız köftelerin üzerine gezdiriyoruz.

Soldan üçüncü resimde ise ıspanaklı piliç sarmanın sos ile servis edilmiş hali var

ETLİ TALAŞ BÖREĞİ:

İÇ MALZEMESİ: ince ince kuşbaşı dğranmış etleri soteliyoruz, sırasıyla soğan, biber en son domates ve baharatlarını ekliyoruz.

sonra milföy hamurlarının içine bohça şeklinde sarıyoruz. ve fırınlıyoruz. üstüne yumurta sürüyoruz fırınlamadan önce !

SEBZELİ KREP:

kreplerimizi yapıyoruz, içine sebze garnitürü ( istenilen her türlü sebze olabilir, sotelenmiş halde ) koyuyoruz ve onu da üstüne yumurta sürerek fırınlıyoruz.

ÇITIR TAVUKLAR: kuşbaşı tavukları galete ununa bulayarak kızgın yağda kızartıyoruz.

SUSAMLI TAVUK (PİŞMİŞ HALİ ) ÜSTTE TARİFTEN BAHSETMİŞTİM.

KÖFTE: Basit bildiğimiz köftenin kızartılarak süslenip püslenmiş hali.

YUKARIDA BAHSETTİĞİM KAŞARLI VE MANTARLI TAVUKLARIN İŞTE PİŞMİŞ HALİ. KÖFTEDEN SONRAKİ RESİM.

MEZGİT FİLETO: Galete unu ve yumurta ile kızartılmış tavuklar soğan halkaları ve roka eşliğinde servis edilebilir.

En son olarak da masamızdan görüntüler var. işte demo çalışmamız sonucunda yorgunluğun üstüne çok iyi giden yemekler ( bu arada şimdi diyetteyim. uzun zaman da o gün yediğim kadar fazla yemeyeceğim. )

HAFTA SONU VE ARDA MACERALARI

2008-04-16T12:30:00.000+03:00

Yoğun bir hafta sonu geçirdim. Hafta ortasına gelmemize rağmen ancak yazabiliyorum. Hafta sonu yemek denemeleri yaptık. Catering' de olmam nedeni ile yeni ve kullanabileceğimiz yemekleri denedik. Fakat yukarıdaki resimler ona ait değil. Fotoğraf makinesini eşim işyerinde unutmuş bir türlü bilgisayarıma yükleyemedim. Kaç gündür yazmak istiyorum ama resim yok ben de dedim üste şöyle geçen yaz gerçekleştirdiğimiz tekne organizasyonun resimlerini koyayım. Daha sonra hafta sonu yaptıklarımızı da eklerim. Süper yemek denemeleri yaptık hafta sonu , süper bir aşçı başımız var ve sofrayı öyle bir donattı ki ağzımız tüm ekip olarak açık kaldı.
Anlattığım gibi keyifli bir hafta sonu geçirdim. Oğlumu da bol bol parklara bahçeler götürdüm, kumlarda , çimlerde yuvarlanıp durdu. Harika bir hafta sonuydu. Özlemiştim gezmeyi dolaşmayı. Arda da çok özlemiş olacak ki ; çok mutlu bir şekilde yuvarlanıp durdu. Tamam gezmek çok güzel de bu aralar yemek yemez oldu, beni de annemi de çok üzüyor. Dişleri hala çıkmadı , damakları çok kabarmış belki de hatta kesinlikle ondan yapıyor ama ben eski oğlumu özledim. Tabağın dibini getiren mama mama diye ortalıklarda dolaşan. Bir yaşını doldurduktan sonra yemek konusunda bir tuhaf oldu. Bir bilen varsa söylesin. Bu çocuklara 1 yaşından sonra ne oluyor ki... Kendi özgür iradeleri ile mi hareket etmek istiyorlar. Resmen 3 kaşık yiyor sonra yemek midesine iner inmez doyduğunu sanıyor ve ağzını kitliyor bir daha açmamacasına ..... İnşallah bir süre sonra yine eski haline döner böcüğüm.
En çok sevdiği şeylerden biri bu sıralar "goooo yapmak" yani top oynamak. Bir de çok geveze olacak herhalde benim oğlum. Her derdini anlatmak istediğinde işaret etmek falan bir kenara dursun, konuşmaya çalışıyor resmen ve belki de kendince konuştuğunu sanıyor. Bazı kelimeleri net , bazılarını yarım yamalak söylüyor, ve ilginç olanı da her seferinde ne istediğini çok kolay bir şekilde anlatabiliyor. Çok komik günler geçiriyorum bu günlerde oğlumla...

KOLAY VE BESLEYİCİ BİR ÇORBA VE ÜZÜNTÜ : (

2008-04-10T13:47:00.002+03:00

Merhaba

İlk önce daha önceden denediğim ve ara sıra Arda'ya yaptığım ve yoğurdu çok sevmesi ( anneciğine çekmiş ) dolayısıyla severek yediği çorbadan başlamak istedim. Üzüntü sonra ...

çok kolay ve besleyici bir çorba bence. klasik yoğurt çorbasının havuçlu versiyonu. her şeye sebze koyma merakım yüzünden icat edilmiş bir çorba. sadece yoğurt çorbası yemesindense biraz da havucun vitaminin almasını istedim.

ilk önce biraz su ile pirinci ve rendelenmiş havucu haşladım. ayrı bir kapta yoğurt 1 çay bardağı kadar, 1 yemek kaşığı un, 1 yumurta sarısını çırptım ve haşlanan pirinç ve havucun içine ekledim. kesilmemesi için haşlama suyundan azar azar karışımın içine katarak yapılması gerekiyor ve sonra tencereye dökülüyor. normal yoğurt çorbası yapanlar zaten bu püf noktasını bilir. bir de tuzunu piştikten sonra eklenmesi gerekiyor. sonra 5-10 dk pişiriliyor. nane ilave ettim ben isteyen edebilir.

şimdi gelelim üzücü olaya... dün akşam eve gittiğimde oğlum banyo yapmayı çok sevdiğinden, beni tutup tutup banyonun kapısına götürdü "gıcı gıcı, dıgı dıgı" diye diye. bu bıcı bıcı demek oluyor. dayanamadım yıkayıp yemeğini yedirip yatırırım dedim. çok mızmızlayınca havlusunu falan hazırlamaya fırsat bulamadan soktum küvetin içine nasıl olsa o küvetteyken havluyu hazırlarım demiştim. havlu da uzakta değil banyo kapısının arkasında. sonra hevesli hevesli oynaya oynaya banyosunu yaptı çıkarttım kucağımdayken havlu geldi aklıma. yürüyen çocuğu bıraktım paspasın üstüne kaymasın diye, havlu da benden bir metre uzakta ona uzanıp almamla fayansın üstüne yürüyüp ayağının kayması ve düşmesi bir oldu. çok korktum ama gerçekten nasıl oldu anlamadım, 1-2 saniyelik bişeydi. küçük meleğimin yere o şekilde düştüğünü görünce elim ayağım boşaldı resmen.

o ağladı ben ağladım, kendime çok kızdım, yürüyen çocuk bırakılır mı hiç paspas üstüne , banyo küvetine tekrar girmek için koştu doğal olarak küvete doğru. ah hülya ah, bu yaptığım bana büyük bir ders oldu ve artık daha tedbirli olacağım. herşeyi hazırlayıp ondan sonra banyoya sokacağım. ama işte banyoyu çok sevdiğinden çok heyecan yapıyor ve benim de elimi ayağıma dolaştırıyor.

daha büyük bişey olmadı Allah korudu. yoksa kendimi asla affetmezdim... : (

BİRAZ HAYATA SİTEM : (

2008-04-08T12:14:00.003+03:00

Köreldiğimi hissediyorum bu ara. sanki hiç bişey yapmıyormuş ve evden işe işten eve gidiyormuşum gibi hissediyorum. hayır hissetmiyorum çünkü bu böyle. oysa hayatta yapmak isteyipte ertelediğim o kadar çok şey var ki. bir türlü sil baştan yapamıyorum bu kararı veremiyorum , işten çıkıp eve gidip yapmam gerekenlere artık başlamak istiyorum. yaratıcı yönümü kullanmak istiyorum artık. dayanamıyorum böylesine üretmeden yaşamaya. benim için çok önemli olana yemek yapmaya bile yarım ya da bir saat vakit ayırabiliyorum. o şekilde sindirilmeden yapılmış bir yemek ne kadar güzel olursa olsun bana haz vermiyor .

olmuyor ya hep bir tarafım eksik. dayanılmaz olmaya başladı hayat bu şekilde ben böyle körelmek istemiyorum. bütün çalışanlar mı böyle arkadaşlar lütfen biri bana bir fikir versin. tamam iş hayatım çok verimli, çok mutluyum işimde fakat bunun bir de ev hayatı kısmı var ve ben o hayatımda da üretken olmak ve evimi daha sindirerek çekip çevirmek istiyorum . neden ikisi bir arada yürümüyor ki. neden illaki hep biri eksik olmak zorunda. ya da neden tam yapmak için bu kadar yorulmak zorundayım. evde tamam herşey yolunda gitsin diye herşeyi yapıyorum yemek, temizlik, ütü v.s ama tadını çıkaramıyorum ki bunları yaptıktan sonra zaten gece oluyor ve yatıyorum. ne anlamı var o zaman . neden yapıyorum. ben keyfini süremeyeceksem ev boş bekleyecek ise o evin benim olmasının ne anlamı var. temiz olmasının ne anlamı var.

çok yoruldum ben karar verememekten, ikilemler arasında kalmaktan , kendime sorular sormaktan yoruldum. canım isteyince gideceğim, canım istediği saatte çıkacağım bir işim olamazmıydı benim de. olmasını mı beceremiyorum yoksa . var mı böyle bildiğiniz bir iş ?

dertleşecek bir arkadaşa bile vakit ayıramıyorum çoğu zaman ve boşluktayım. bir ara ne güzel oyun gruplarında Ayça , Şebnem, Neslihan, Tülay ve sevimli yumurcakları ile buluşma imkanım vardı ve en azından biraz daha mutlu oluyordum. ama ne yazık ki süt izinim de bitti ve hafta içi hiç bir yere gidemez oldum. Allah'ım bana yardım etsin ve artık bir karar vereyim nolur. yoksa sağlığımı da kaybedeceğim galiba çooook sıkıldım.

HAFTA SONU

2008-04-07T16:49:00.005+03:00

Hafta sonu oğlum ve eşimle keyif yaptık bütün gün. oğlum usluydu fakat biraz hırçınlık var bu ara üzerinde... hala üst dişlerini çıkaramamış olmasından kaynaklanan bişey olabilir sanırım. en ufak bişeyde hemen kendini yerlere atıveriyor. huyu değişti birden bire ve bu da beni üzüyor amam diştemdir diyip bekliyorum bakalım ne olacak. bi çıksalardı rahatlayacaktık bizde.bu arada cumartesi günü parka götürdüm Ardayı bütün bir hafta sıkılmıştır diye. biraz yürüdü sonra oturdu kumlara nasıl oynadı kumlarla şaşırdım resmen. kaldıramadım bir türlü nasıl olsa eve gidince banyo yaptırırım diye ellemedim. bol bol oynadı. üstünü de batırdı tabiki. pazar günü tekrar çıkarız diye düşünmüştüm ama baktık ki hava kötü oturduk evde vazgeçtik. bu hafta dinlendim ama uzun aradan sonra. güzel bir hafta sonuydu. bu günün de iş kısmını atlattım sayılır eve gitmek istiyorum artııııık...

bu arada bu battaniye yi de eklemek istedim. belki fikir almak isteyen olabilir. arda doğmadan önce yapmıştım. işlemelerini ve süslemelerini annem yaptı.

YOĞUNLUK ARASINDA : )

2008-04-02T22:49:00.002+03:00

Çok fazla bu tarz şeyler yapamasam da ( çok yapmak istediğim halde ) yoğunluk arasında fırsat buldum ve geçen gece yapmaya karar verdim. Malum Arda yürümeye başladı ve bir ev ayakkabısı lazımdı. Vardı ayakkabıları ama ben oyun oynarken rahat etsin istiyorum ve rahat , yumuşak bişey olsun istedim ve bunları yaptım. Çok basit , sadece resmini görmüştüm bir yerde. Evde de polar kumaş vardı ve iki kat olarak yaptım. Dikiş makinem olmadığı için de elde diktim. Bu arada en kısa sürede kendime bir dikiş makinesi almak istiyorum. SEVGİLER : )

BU ARADA ALTLARINA DA KAYMAMASI İÇİN KAYMAYAN BİR PARÇA EKLEDİM. KAYGAN ZEMİNLERDE RAHAT RAHAT KOŞABİLMESİ İÇİN. BU İLK DENEMEMDİ. EN KISA SÜREDE DAHA DÜZGÜN BİR TANE DAHA YAPACAĞIM.

BİZDEN HABERLER

2008-04-01T22:01:00.002+03:00

Bu ara yine biraz fazla bunaldım işlerden. İşyeri boğuyor beni ve bir an önce kaçıp evime oğluma gelmek istiyorum. Bu günlerde zaten çok sevimli geliyor gözüme. İyice geliştirdi yürüme işini koşuyor artık evin içinde. Bu ara çok canı sıkılıyor evde, mesela süt bitmiş bu akşam bakkala gittik beraber almaya kapının ağzına geldik bıraktı elimi geri gitmeye çalışıyor gitti kapının ağzına kadar çocukları çağırıyor gel gel diye. Zor soktum eve kandırdım en sonunda öyle soktum. Tam havalar ısınmıştı yine bozdu ne yazık ki. Ne planlarım vardı işten çıkınca oğlumu alıp parka götürecektim akşamları.

Çok hevesli zaten gezmeye. Hadi gidelim deyip duruyor. Konuşmaları bitiriyor beni bambaşka bişey bu ya. Alıp içime taa içime sokmak geliyor. Ne başka bişeymiş bu evlat dedileri. Çocuk büyütmek ne kadar zorsa bir o kadar da güzel hatta harika bir şey. Allah olmayan herkese versin.

Hala saat 09:00 da uyuma kuralını bozmadık inşallah böyle devam eder hep. Bu ara pek yazı yazmaya vakit bulamıyorum. En azından biraz kısa da olsa bişeyler yazmak istedim. Biraz saçmalamış da olabilirim, kusura bakmayın, işlerim var saymakla bitmez kalkmak zorundayım. b aaaaaaaay!

EL ÖRGÜSÜ BEBEK KIYAFETLERİ

2008-03-28T17:02:00.001+02:00

Bu örgü kıyafetler annemin ve benim birlikte ördüğümüz ( Arda daha doğmadan önce ) örgüler. Yeni bişeyler örmek isteyenlere fikir olur belki. Daha Arda doğmadan önce öyle çok özeniyorduk ki annemle böyle şeyler yapmaya. Sanki doğacak ve yetişmeyecek gibi bir sürü şey ördük. Bunlar bir kısmı, diğerlerini de bir ara eklerim. Yazın tabi çalışmıyordum ve örgü örmeye vaktim vardı, şimdi ise akşamları bir yarım saatim de kendime kalsa da dinlensem diye bakıyorum. Neyse bir gün bende uzun uzun tatil yapar ve dinlenirim herhalde. Yeter ki sağlık yerinde olsun....

UYKU DÜZENİNE GEÇİŞ

2008-03-28T13:38:00.005+02:00

Uyku alışkanlığımız konusunda Devrim ' in hatırlatması ile bir iki not ve yaşadıklarımızı yazmak istedim. Hem denemek isteyen olursa tecrübe olur, hem de unutulmaz benim için de hatıra kalır. Her çocukta aynı etkiyi göstermeyebilir belki ama bu benim tecrübem belki işe yarar. Arda 4 aylık olana kadar hep kendi kendine uyudu. Yüz üstü yatmayı çok severdi, yatırırdım nerede olursa olsun kendi kendine uyurdu bu dört ay böyle devam etti. Sallamayacağım diye direttim hep. Sonra 4 aydan sonra bişey oldu neden bilmiyorum bir anda kendi kendine uyumamaya başladı. Bende o dönemde ayağımda salladım mecburen uyutmak için. Sonra bir süre böyle devam etti. O dönem geceleri 2 kere kalkıyordu. Altı aylıık olana kadar yine çok iyiydi uyku düzeni. Altı ay bitti ben işe başladım geceleri uyutamaz oldum. Her zaman saat 10-11 gibi uyuyan çocuk 12-1 lere kadar beni çileden çıkartmaya başladı. Her akşam ağlıyordum ben ne kadar dayanacağım böyle üç saat ayakta salamaya diye. Tabi bu dönem ardanın diş çıkarma dönemine de denk gelince uykuları daha da düzensizleşti. Yani 8-9-10 aylık döneminde ben çok çektim bu uyku sorunundan. Gecede 1 saatte bir kalkıyordu ve ben de kafayı yiyordum. Daha sonra 10 aydan sonra ilk dişi çıkınca dedim ki tamam artık bu çocuk artık rahatladı uyku da bir düzen tutturmak şart artık. nasıl yapalım diye düşündüm çok. Kendime göre hiç bir dayanağım olmadan bir yöntem geliştirdim. Deneme yanılma yolu ile yani. Sallamadan kendi kendine uyuması için bu çocuğa önce güven lazım diye düşündüm. 10,5 - 11 aylık falandı tahminen o dönemde. Saat 09:00- 09:30 olduğunda aldım kendi yatağıma. Önce tabi uykuya hazırlık var. Alt değiştirme, pijamalarını giydirme, sütünü içirme v.s bunlar her gün aynı sırada rutin olarak yaptım. Sonra odanın ışığını kapatıp ben de yanına yattım ve döne döne kendi kendine uyuması için ona izin verdim.Düşmemesi için de kolladım. İlk günler tabi biraz zorladı beni, 10-15 dakika kadar huzursuzluk yapıp mızlayıp döne döne yorulunca uyuyordu. Bazı zamanlar çok huysuzlandığı da oluyordu. Fakat yılmadım hiç ayağımda sallamadım. Tabi bu yöntemleri uygularken diş dönemine gelmemesine dikkat etmek gerek. Çünkü bebekler bu dönemde hiç bir şey konusunda zorlanmamalı bence. Ben o dönemlerde oldukça rahatlatmaya çalışıyorum oğlumu. Hiç zorlamadan... Daha sonra 10-15 gün bu şekilde kendi kendine uyumayı öğrenince artık beşiğine koymanın vaktidir dedim. Tabi 2-3 gün bunu da kabul etmedi. Ağladı, mızladı, fazla üzmeden yanına oturup beşikte uyumasını sağladım. Yani her anne kendi bebeğine göre bir yöntem geliştirebilir. Sonra artık beşiğine yatırıp iyi geceler oğlum deyip öpüp onu rahatlatıp odanın ışığını kapatıp, kapısını çekip çıkıyorum odasından uyuyor kendi kendine. Odanın kapısını çekmemdeki amaç bebekler uyuma aşamasında en ufak bir tıkırtıdan rahatsız olup irkiliyorlar. Bende doğal olarak işten gelmiş ve ev işleri yapacak oluyorum ona ses gitmesin diye kapıyı çekiyorum.
Şimdilik bu şekilde devam ediyoruz. O da huzurlu uyuyor ben de rahat ediyorum. Önceden geceleri bir kere kalkıp 150 cc. süt içiyordu. Şimdi onu da içmiyor. Gece yatırırken sütünü içiriyorum, Bir de sabah kalkınca içiyor. Sabaha kadar aralıksız uyuyor inşallah böyle devam eder.... Bu ara çok iyiyiz yani!!!

2008-03-27T14:42:00.001+02:00

Bu gün hava çok güzel. Bir kaç gün soğuklarla boğuştuktan sonra yine bahar geldi galiba ve bu da bana huzur veriyor. Eskilerden bir resim koymak istedim bu gün ruh halimi yansıtan. Bir boğaz gezisinden kalma hatıralar. Uzun zaman oldu böyle yerleri bu güzellikleri dolaşmayalı. İnşallah bu yaz biraz daha eski halime dönebilirim. Bu sefer küçük yumurcağımla tabi...
Oğluşum artık tam bir küçük adam oldu. Bir yaşını doldurmasıyla birlikte üçüncü dişi de kendini gösterdi. Bir kaç gün bayağı huysuzdu. Kendini yerden yere attı ama şükür dün diş patlamış ve oğlumun huyu da aynen eski haline döndü. Dün gece melekler gibi uyudu. Yatmadan önce bir de banyo yaptırdım. Sabaha kadar deliksiz uyudu. Bu alışkanlığı ona bir yaşında kazandırabildiğim için çok mutlu ve huzurluyum. Akşamları saat dokuzu geçmeden koyuyorum beşiğine, odasına 10 dakikada kendi kendine uyuyor. Ve sabah dokuza kadar ( maşaallah : ) ) Uyku problemimiz on aylıktan beri yoktu zaten ama şimdi tam anlamı ile oturdu allaha şükür.
Yürümeyi de biraz ilerletti. Dışarıyı çok seviyor her çocuk gibi akşam eve girmek istenmiyor. Zorla eve sokuyorum. Bacakları dışarıya doğru gidiyor hep. Eve gidince başlıyor hemen "hadi hadi didelim didelim" yapışıyor eteğime "hadi enne hadi enne didelim" bu arada yavaş yavaş cümle kurmaya başladı derdini kolay anlatabiliyor artık. Hadi oğlum bıcı bıcı yapalım deyince hemen başlıyor " hadi gıcı gıcı ". Banyo aklına bir düşmeye görsün hemen elimden tutup beni banyonun kapısına götürüyor. Artık yaz da geliyor daha sık yıkayacağım. Çok mutlu oluyor çünkü onu öyle görünce bende mutlu oluyorum. Bu günlük benden bu kadar işlerimi bitirip bir an önce eve gideceğim bu gün....

YUH YANİ YUUUH!

2008-03-25T11:20:00.004+02:00

Dün akşam resmen cinnet geçirtecek derecede sinirlerimi bozacak bişey oldu. İnsanları zaten anlayamıyordum, şimdi daha da anlayamamaya başladım. Bu kadar yuh dedirtecek bişey de hiç yaşamamıştım bir iki gün öncesine kadar.

Yaklaşık bir senedir camımın alt tarafında bulunan demire motorsiklet bağlıyor üst komşum ve orada da benim çamaşır ipim var. Girişte oturduğumdan başka asacak yerim yok. Mutfak camımın önüne çamaşır ipi yaptırdım oraya asıyorum. kış nedeni ile çamaşırları evde çamaşırlıkta kurutuyordum bu güne kadar sesimi çıkartmadım . Gerçi bir kere eşim söylemişti ama başka bağlayacağım demir yok deyince neyse boşver demiştik. Ama başka gıcık bir olay buna eşlik edince artık dayanamadım bu olay da tam zaten benim havaların ısınması nedeni ile dışarı çamaşır asmaya başlayacağım günlere denk geldi. Gerçi çamaşır asmasam da böyle bir denyoluğa izin veremezdim ya keşke o gün sinirlerime hakim olup aklıma gelseydi de bir de fotoğraf çekseydim. Görseydiniz.

İnanmayacaksınız belki ama sanki mutfak camımın altına bağladığı motoru yetmezmiş gibi, hemen yanındaki salonumun camının altına da tam ipe denk gelecek şekilde traktörünü yerleştirmez mi? Çıldırdım yaaaa! Yok böyle bişey. Köydemiyiz biz , İstanbulun göbeğinde yaşıyoruz. Adam sebze işi ile uğraşıyor, tamam gayet normal de benim camımın altından başka yer kalmadı mı koca traktörü koyacak. Cinnet geçirdim saat geç olmuştu. Ertesi gün motor yine oradaydı çıktım yukarı makine de çamaşırlarım bekliyor alır mısınız motoru oradan diye gayet sakin bir şekilde rica ettim. Aradan 2-3 saat geçti hareket yok. yine saat geç oldu ertesi günü bekledim.

Dün ise artık yakaladım ve dayanamadım. Geldi motoru çözüp alıp gitmek için camın altına. Dedim ki bak ben buraya çamaşır asıyorum ipim burada görüyorsun neden bu motoru buraya koyuyorsun. başka demir yokmuş bağlayacağı da bilmem ne bisürü şey söyledi. En sonunda açtım ağzımı yumdum gözümü tahmin edersiniz. Bu motor bir daha buraya gelirse dedim ne bulursam mutfakta çöp olarak dökerim üstüne haberin olsun dedim. insanlar beni çok mu mazlum görüyorlar ne yapıyorlar, etliye sütlüye karışmam diye anlamıyorum. Bıktım böyle patavatsız ne yaptığından haberi olmayan insanlardan . Susmak yok artık böyle karar aldım. Dişe diş kana kan : ))))

PAZARTESİ VE PAZAR YORGUNLUĞU : )

2008-03-24T11:23:00.002+02:00

Aslında normal şartlarda pazar günleri dinlenmek içindir fakat ben genelde pazar günleri daha çok yoruluyorum. Ev işleri o kadar birikiyor ki üstelik hafta içi bir sürü şeyi yapıp hafta sonuna iş kalmasın diye uğraştığım halde. Sabah yataktan kalktım ve akşama kadar hiç ama hiç oturmadım. Hatta bir ara isyan ettim nereye kadar bu böyle gider diye. Arda üst dişlerini çıkartması sebebi ile oldukça huysuz. Kendini oradan oraya atıp durdu dün. Ne oyuncak oynadı ne başka bişey yaptı. Sürekli ağladı. Hem de çığlık ata ata.

Zor ve yorucu bir gündü yani. Market alışverişi yapacaktım. O da kaldı o kadar yoruldum ki onu da bu güne bıraktım. Bu günde işlerden halim kalırsa yaparım artık. İşlerim biraz daha hafifledi sanki işyerinde bu günlerde. Daha doğrusu bu günlerde ben daha az sıkıyorum kendim. Yoruldum çünkü...

Uzun zamandır bir bel ağrısı var bende. Doktora gitmeyi de ihmal ediyorum. Ne zaman gideceğim bakalım. Biraz daha ihmal edersem önemli değilse bile önemli olacak belki de. Hamilelikten kaldı bu ağrı bende. Çünkü hamileliğin son aylarında aynı bölgede aynı ağrıları aynen yaşamıştım. Tekrarladı gibi geliyor. Neyse yorucu bir hafta daha başladı sanki bir önceki bitmişmiydi ki. Bitmiş olması için biraz da olsa dinlenmesi lazım bence insanın........

İLK YAŞ VE İLK YÜRÜYÜŞ : ))

2008-03-22T22:25:00.006+02:00

Uzun zaman ara verdim. Neden bilmiyorum, içimden gelmedi işte yazmak hem de biraz yoğun günler geçirdim. Sıkıldım, çalışmaktan, binlerce yere parçalanmaktan, yüzlerce şey düşünmekten artık çok yoruldum. Biraz daha iyi sayılırım bir kaç gündür ve artık yazarak hem içimi dökmeye hem de rahatlamaya karar verdim.

İlk olarak bir önceki yazımda oyun grubundan bahsetmiştim. Onunla ilgili bişeyler yazayım. Yarım kalmış gibi oldu çünkü. anlatacağım dedim anlatamadım bir türlü. İlk buluşmada Erin, Marcello, Kerem ve Arda 4 lüsü oynadılar. Kerem doktor kontrolünden biraz geç geldi ve yolda uyuduğundan son yarim saati onunla beraber geçirebildik. İlk gün tanışma ilşe geçti zaten hem bebekler hem de biz birbirimizi tanıdık.

Sonraki buluşma için yine ben bir süre ara verdim bazı terslikler yüzünden. Sonra iki üç hafta sonra ayçadaydık. Farklı olarak Aslan vardı bu sefer aramızda. Yine güzel bir gün geçirdik. benim için her ne kadar yol biraz uzun ve yorucu olsa da güzel bir gündü.

Şimdi asıl yazının konusu ve gecikmeli bir yazı da olsa Arda'm bitanem bal böcüğüm 13 Mart perşembe günü 1 yaşını doldurdu. Ve artık gözüme bir bebek değil de bir çocuk gibi görünüyor. Her geçen gün daha farklılaşıyor. Doğum gününü evde annemlerle birlikte sade bir şekilde kutlamayı tercih ettim. Pastasını kendim yaptım. İşte pastanın resmi .

İş sonrası eve gelipte yaptığımdan pek fazla ayrıntı ile uğraşamadım fakat yine de el emeğimlşe yapıldığından oğlum için çok önemli olacağını düşündüm. İleride bakıpta mutlu olur diye düşündüm. İlave olarak yaptıklarım ise ıspanaklı börek, makarna salatası, yoğurtlu patates topları ve hazır aldığım kurabiyeler.

İşte böyle..... Güzel bir doğum günü geçirdik. Ardanın tam 4 adet arabası daha oldu çünkü anlaşmış gibi babası, ben abim ve küçük kardeşim araba aldı hediye olarak. Anne annesi de 2 adet eşofman takımı almış. Arda özellikle babasının aldığı arabaya bayıldı. Araba müzik eşliğinde kendi kendine dönüyor ve arada bir durup kapılarını açıp kapatıyor. Bu ardanın ilk bu kadar çok sevdiği ve ilgilendiği oyuncağı oldu. Gece boyunca elinden hiç bırakmadı. Özellikle de müziğine bayılıyor. Bir de müzikli harket eden ışıklı bir balık almış babası ama ondan biraz korktu, şimdilik kaldırdık. Daha sonra vereceğim.

Bu arada ilk verilmesi gereken müjdeyi en son verdim galiba. Arda bu gün yani 22 mart 2008 tarihinde yürüdü. 2 - 3 gündür bağımsız adımlar atıyordu zaten ama artık bayağı yürümeye başladı. Henüz biraz dengesiz yürüyor ama 2- 3 metre kadar düşmeden gidebiliyor sonra pat yere bir haftaya kadar kendini daha fazlşa geliştirir diye düşünüyorum. En çok istediğim şey de oğlumun ilk adımlarını görmekti. Allahım hep gönlüme göre veriyor. Yine ilk benim yanımda yürüdü. İlk dişini de ben farketmiştim zaten. İlklerini göremeyeceğim diye çok üzülüyordum ama oldu işte. Daha nice ilkleri beraber yaşarız inşallah.

Yumurcak bu ara kendine göre bir dil geliştirmiş. Yazmak mümkün değil. Kendi kendine ağzında bişeyler geveliyor. Anlaşılmıyor ama bunu daha çok bişey istediği zaman falan yapıyor laf anlatmaya çalışıyor. Ellerini falan da uzatarak. Bayılıyorum o hallerine. Bu ara zaten çok özlemeye başladım. Yarın tam gün birlikte olacağız inşallah verimli ve güzel bir gün olur bizim için.

Herkese çok çok sevgiler....

HADİ Lİ Lİ Lİ Lİ Lİ YAR : ))))

2008-02-05T14:17:00.000+02:00

Günler hızla gelip geçiyor ve ben yetişemediğimi fark ediyorum yavaş yavaş... Yaz gelsin, Arda büyüsün derken şubat bitmek üzere ve neredeyse yaz gelecek. Hava da yazı aratmayacak şekilde zaten. Güzel bir gün bu gün ve 2 günlük yoğunluktan sonra kendimi daha iyi hissediyorum. İki gündür resmen kafam kazan gibiydi. Ay sonu ve hafta başı olması itibarı ile çok yoğun bir dönemi atlattım sayılır. Ama çok yoruldum.
Havaların ısınması ile kendimi dışarı atma planlarıma yavaş yavaş başlıyorum. Yarın inşallah Ayça'nın planladığı oyun grubu projesi için minikleri buluşturacağız. Ee tabi biz de buluşacağız. Bakalım nasıl bir gün olacak, en çok yumurcakların şaşkınlığını ve sevincini görmek istiyorum. Nasıl oynayacaklar, ne yapacaklar, birbirleri ile nasıl anlaşacaklar. Yoksa hiç anlaşamayacaklar mı? Bakalım her şeyi yarın göreceğiz. Detayları yazarım yarından sonra.
Bu arada Arda yeni bir sürü şey öğrendi yine. Hoplamaya, zıplamaya muzurluklara son hızla devam ediyor. Belki henüz yürümüyor ama yürüse daha az hareketli olur heralde. Yerinde durmuyor ya her deliğe el uzatıyor bakmadığı karıştırmadığı yer yok. Bir de annemin sayesinde bir şarkı öğrenmiş ki sormayın. Babası çok kızıyor. Hafta sonu baktım bir şeyler mırıldanıyor. Ne demek istiyor acaba bu dedim kendi kendime. Şöyle bişeyler diyor bilin bakalım hangi şarkı. " Hadi li li li li li lo lol lol lol lili li li hadiiiiiiiiiiiiiii" eminim hemen anlamışsınızdır. Hafta sonu babasının bu şarkıya çok kızdığını bildiğimden öylesine dalga geçmiştim. Bak oğlun hangi şarkıyı söylüyor diye. Saçmalama ne bilsin o şarkıyı dedi. Ama dün akşam anneme sordum annem öğretmiş. Öğretecek başka şarkı mı kalmadı babası hiç sevmiyor bu şarkıyı dedim. Gülme krizine girdik resmen yaaa! Annem söylüyor Arda arkasından başlıyor " Hadi li lil li lil ....."
Bir de elindekini atıp "atti" demeyi öğrendi. Atıyor arkasından bakıp atti diyor. Ama bıkmadan usanmadan atıp söylüyor. Akşam ben eve gider gitmez kucağıma alır almaz başlıyor "atteaa" gidecekmişiz. Sabah atta akşam atta iyi alıştı valla. Gözünü açar açmaz atta demeye başlıyor akşam hala diyor.
Gece uykularımız artık tamamen düzene girdi, inşallah bozulmaz bir daha. Saat en geç 21:00-21:30 gibi yatıyor. Sabaha karşı 03:00 ya da 05:00 işte arasını buluyor ne zaman acıkırsa. İnek sütüne başladım bu arada 150 cc gece yatırırken , 150 cc'de gece sabaha karşı uyandığında içiyor, mamadan sonra hiç yadırgamadı inek sütünü aynı mamayı nasıl içiyorsa onu da öyle içiyor. Günlük pastorize şişe sütü içiriyorum. Her gün taze alıyorum.
İşte bu şekilde devam ediyor hayatım bazen bunalımla bazen rahat geçip gidiyor....

ANİ VE SON KARARIM : (

2008-02-02T13:24:00.000+02:00

Ani bir kararla blogumdaki tüm resimleri kaldırma kararı aldım. resim eklemeyeceğim bundan sonra. bazı korkularım vardı. esra arkadaşımızın başına gelenlerden sonra. çok düşündüm ve riske girmek istemedim. yazı yazmaya devam edeceğim. hatıra niteliğinde. bu blogu açmamdaki sebepte oydu zaten resim olmayıversin.

herkese çok çok sevgiler : )

HAYAT AKIP GİDİYOR : )

2008-01-31T17:07:00.000+02:00

Bu gün daha iyi anladım ki; ne para, ne pul hiç birşey sağlığımızı geri getirmeye yetmiyor. Türkiye çapında çok büyük bir firmanın bir kolunda çalışıyorum ve bu gün firma sahibini kaybettik. Uzun süredir bir takım rahatsızlıkları vardı bildiğimiz fakat ben hep iyileşir gözüyle bakıyordum. Çünkü yurt dışına falan da gitti tedavi için. Çok üzüldüm her ne kadar kendisi ile tanışma fırsatı bulamasam da çok çok üzüldüm. Çünkü onu tanımasam da iki seneyi geçkin bir süredir burada çalışıp ekmeğini yiyorum. Allah mekanını cennet etsin. Başta da söylediğim gibi bu para dedikleri illet sağlığı kurtarmaya yetmiyor. Hayatta gerektiğinden fazla hırslı olmamak lazım. Kendimizi kurtaracak kadar bir hırs yeter diye düşünüyorum.
Çok üzüldüm dediğim gibi işte başka bişey diyemiyorum.

Resim ekleyemiyorum bu gün. Sadece bir iki kelime ile içimi dökmek istedim. Üzüntümü paylaşmak istedim.
Bu arada Arda çok iyi bu günlerde, tam anlamıyla büyüdüğünü hissettiriyor artık. uykuları düzeldi. artık gece de sadece ve sedece bir kere kalkıyor mamasını içip tekrar uyuyor ve ben çok mutluyum. SÜPEEER!
Eski mutlu ve huzurlu günlerime geri döndüm. Hala tek dişle devam ediyoruz. ikileyemedik daha. Ne zaman çıkacak bilmiyorum. Galiba uzun süre tek dişle kalacak.
Kendi kendine oyun oynamayı öğrendi, top atmayı, bir şeyi istediği zaman işaret parmağı ile göstermeyi v.s bir çok yeni şey öğrendi. Her geçen gün daha da büyüdüğünü hissettiriyor...

Herkese sevgiler : )

10 AY BİTTİ : )

2008-01-18T16:39:00.000+02:00

Onuncu ayımızı da bitirdik bir hafta kadar önce. Yeni gelişmeler var oğlumda artık biraz daha uzlu ve büyüdüğünü yavaş yavaş belli ediyor. Uykuları düzene girdi. Gece sadece bir kere uyanıp mamasını içiyor ve sabah kadar uykuya devam ediyor. Bir iki gündür yinr diş çıkartmaya çalışıyor herhalde o yüzden biraz ağlayarak uyanmalar oluyor ama yine de eskiye göree şükür diyorum.

Fazla uzun uzun yazmayacağım. kısmetse pazar günü eve bilgisayar alıyorum. o zaman daha fazla zamanım olacak. Şimdilik bu kadar yeter. En azından buradayım demek amacıyla bir iki kelime yazmak istedim. yine arayı bayağı açmışım çünkü....

PİZZAAAAAA!

2008-01-07T20:09:00.000+02:00

Geçenlerde pizza yaptım, çok özlemişim değişik lezzetler denemeyi ve kendi yaptığımı yemeyi... Büyük zevk oldu benim için. Çok hoşuma gitti. Çok pizza yaptım ama pizzanın hamurunu tutturmak önemli olan. Lezzeti ancak bu şekilde yakalanabilyor. "Artık tamamdır, bunu kafana iyice yaz Hülya" diyebileceğim bir hamur tutturdum. Denemenizi şiddetle tavsiye ederim.

Malzemeler

Hamuru için:

- Yarım paket yaş maya ( yani 20-25 gr kadar )

- 2 yemek kaşığı yoğurt

- Yarım kg kadar un ( hemurun kıvamına göre ayarladım tabi miktar biraz daha az ya da fazla olabilir )

- 1 tatlı kaşığı toz şeker

- İsteğe göre tuz

Üzeri için:

- Salam

- Sucuk

- Mantar

- Domates ve biber salçası birlikte ( 2 yemek kaşığı kadar )

- Kaşar

- Mantar

- Yeşil biber

- Domates ( toktu ben koymadım ama koyulabilr )

- İstenilen baharatlar

Önce mayayı ılık su ile erittim ve un,tuz,yoğurt bir kaba koyduktan sonra ortasını açıp mayayı da ekledim. Şekeri mayaya eklemiştim, unutmadan onu da söyleyeyim. Hamuru iyice yoğurdum. Yarım saat kadar beklettim. Mayalanma durumuna göre.

Yarım cm falan kalınlıkta olacak şekilde ince olarak tepsiye döşedim hamuru. Üstüne önce sulandırılmış salçayı sürdüm. Kaşar hariç diğer malzemeleri resimlerdeki gibi dizdim. Fırına verdim. Pişmeye yakın da rendelenmiş kaşarı ilave ettim, kaşarın erimesi için tekrar fırına verdim. Sıcak sıcak yedik. Pizza severlere tavsiye ederim. Küçük yumurcakları olanlara da ederim ama nasıl olur bilmem. Ben biraz zorlandım da : )

SONUNDA ÇIKTI : )))))

2008-01-07T20:01:00.000+02:00

Çok mutluyum çünkü Ardanın ilk dişi kendini gösterdi, sorunlarımız biraz olsun hafifleyecek gibi görünüyor. Uzun zamandır hiç birşeye bu kadar sevinmemiştim. Çok çok çok güzel bir duygu bu uzun zamandır tatmadığım. Yani anne olmak lazım bu duyguyu tadabilmek için... Dün gece de uyku ve uykusuzluk arasında gidip geldik ama artık galiba bir daha ki dişe kadar birazcık düzene girecek.

Daha güzel ve anlamlı başka bir şey benim için ilk dişi ben gördüm daha doğrusu göstermiyor ama ben hissettim. Bir baktım parmağımla küçük bir dişçik.... Nasıl mutlu oldum anlatamam.... Darısı diğer anneciklerin başına...

HERŞEYDEN BİRAZ : )

2008-01-05T19:00:00.000+02:00

Bayram geldi geçti, yeni yıl geldi, kar yağdı beklenen herşey oldu. Bense uzun bir süredir bloguma yazı yazmak bir kenara giremiyordum bile. Arkadaşlarımı takip etmeyi ihmal etmedim ama... Herkesten bir bir haberim var. Bayram yoğun geçti. Ziyaretlerle, gezmelerle.... Bol bol dolaştık. Hava soğuktu ama biz yine de dolaştık.

İşte bir bayram gezmesinden dönüşte arda'nın sarınmış bürünmüş halleri. Korkudan üşütmesin diye ağzını burnunu sarıyorum. Bayramda çok planlarım vardı ama akraba ziyaretlerinden fırsat bulupta gerçekleştiremedim, zaten hava da soğuktu, zaten çocukla da gezmek zor neyse bin tane bahane daha sayarım işte. İnsan arayınca bahane çooook di mi?

En büyük meraklarından biri kumanda ile oynamak yumurcağın. Alıyor kumandayı, oturuyor yere bir düğmesine basıyor, bir televizyona bakıyor. Sanki anlıyormuş gibi. Valla pes diyorum bazen yaptığı hareketlere.
Uzun ara verdim yine yazamıyorum, çünkü işyerinde internete sınır getirildi yine. Bir kaç sitenin haricinde her yer kapalı. Büyük bir firma olduğundan bazı şeylerin önüne ancak böyle geçebiliyorlar herhalde. Evde bilgisayarım yok almadım henüz. Evde durmuyorum, durduğum zamanlar da da oğlumla ilgileniyorum. Boş boş durmasındansa sonra alırım arda da büyüyünce diye erteledim hep. Ama artık almanın vakti geldi galiba. Düşünmeye başladım artık. Almaya niyetleniyorum yavaş yavaş.

Sevgili Asyacım, Aysuncum bayramlıkları ile bayram resimlerini görmek istiyoruz demiştiniz ya işte bunlar var. Dışarıda pek fazla resim çekmeye fırsat bulamıyorum ben daha doğrusu ne zaman dışarı çıksam ya da önemli bir anı yakalasam hep makineyi evde unuttuğum aklıma geliyor. Ama iş işten geçmiş oluyor.

Kusura bakmayın çok fazla zamanım olmadığı için düzenli yazamıyorum ve konudan konuya atlıyorum, ama bir bilgisayarım olduğu zaman daha düzenli olacak herşey.

Bu gün birde beni ziyaret eden ve takip eden arkadaşlarımdan bir ricam olacak. Ziyaret eden olmadığını düşünerek hevesim kaçıyor bloguma bakıyorum bakıyorum yorum görmeyince acaba takip eden arada da olsa ziyaret eden yok mu diye düşünüyorum. Küçücük te olsa bir kereye mahsus bir yorum bırakır mısınız? Her ziyeretinizde olmasa bile en azından bir girişinizde takipteyim derseniz çok mutlu olacağım ve daha bir şevkle yazacağım. Arkadaşlarım olduğunu bileceğim.

Bir de vaktim olmadığından resimlerin bazılarını çevirmeden ekledim. Kusura bakmayın. Çok vaktim olacak inşallah ileride.

BU ARADA OĞLUMUN HALA DİŞLERİ ÇIKMADI, AMA ARTIK SIRALIYOR KOLTUK KENARLARINDA HATTA DÜZ DUVARLARDA BİLE. EMEKLEMEKTEN DE VAZGEÇMEDİ TABİKİ. SON KONTROLÜNÜ DE 10 GÜN KADAR ÖNCE YAPTIRDIM. 10,500 GR VE 75 CM OLMUŞ BENİM BÖCÜĞÜM. BÜYÜDÜ ŞAKA MAKA DERKEN.

sevgiler :)

OĞLUŞUN BAYRAMLIKLARI : )

2007-12-13T20:51:00.000+02:00

Bayrama az kaldı. Böcüğüme bayramlık aldım. Önceden kendimiz için özenirdik hep şimdi ise hep oğluma almak istiyorum. Ona yeni bişeyler giydirince öyle mutlu oluyorum ki anlatamam. Annelik bu olsa gerek : ))

BU EL NELER YAPIYOR?

2007-12-13T20:35:00.000+02:00

Bir süredir bloguma yazı yazamıyorum. Çok yoğun ve yorucu günler geçiriyorum. Arda diş çıkarıyor, gece uyumuyor,gündüz huysuz, ben de annem de çok yoruluyoruz yani. Bir an önce çıkarsaydı da hem oğluşum rahatlasaydı hem de biz. Bu konuda bana bir önerisi olan var mı? Ne yapabilirim nasıl rahatlatabilirim oğlumu? Küçükte olsa bir fikri olan varsa ne olur paylaşsın. Zor bir durum ve ben artık oğlumun eski neşesine kavuşmasını istiyorum. Hiç birşeyden zevk almıyor, oyuncaklarını bile görmüyor gözü babası kamyon almış kocaman ama onu bile istemiyor. Zor yani çok zor.......

Tombiş tombiş eller yok mu? Bitiriyor beni bu eller nerelere yetmiyor ki!

Girmediği bir tane delik, karıştırmadığı bir tane köşe yok. yerde bir tane çöp bulmaya görsün, hemen o küçücük parmaklar ile parmaklıyor. Ne yapmaya çalışıyor bilmiyorum ama parmaklıyor işte. Çekmeceleri açıyor karıştırıyor, artık alçak bir yere tutunup kalkabiliyor, bir süre orada oynuyor. Daha hızlı emekliyor. Günler çok çabuk geçiyor. Ne zaman 9 ay geçti bilmiyorum bu gün tam 9 aylık oldu. Dün kalk oğlum kalk deyince "kaak kaaak" diye bişeyler geveledi. Artık çok fazla taklit ediyor. Papağan gibi.... Uzanamadığı şeylere gel gel yapar ya bebekler öyle yapıyor o küçük ellerini. ARDA BÜYÜDÜÜÜÜÜ!

MEYVELİ YOĞURT

2007-12-07T17:29:00.000+02:00

Ben Ardaya asla hazır meyveli yoğurtlardan yedirmiyorum. Eminim ki bebişini düşünen hiç bir anne de yedirmiyordur. Marka belirtmeme gerek yok zaten anlayan anlamıştır nelerden bahsettiğimi. Kendi meyveli yoğurdumu kendim yapıyorum. Çok kolay ve çok sağlıklı. Ne gerek var anlamıyorum ki ufacık bedenleri zehirlemeye. Her meyve ile yapılır bu. Ben muz ile yaptım değişik meyvelerle de deniyorum çoğu zaman çok güzel ve lezzetli bir ikindi öğünü oluyor. Muzu iyice ezdim, yoğurtla karıştırdım ve içine biraz tatlı olsun diye 1 tatlı kaşığı da pekmez ekledim. Arda "bayıla bayıla" yedi. Gıda sektöründe bulunmam sebebi ile aslında daha bir çok şeyide yemek ve bebişime yedirmek konusunda da tereddütlü davranıyorum ama ne yazık ki bazı şeylerin alternatifi yok. Mecbur yiyoruz. Keşke herşeyi kendimiz yetiştirmek için imkanımız olsa da kendimiz yetiştirip kendimiz yesek. Sağlıklı bünyelere sahip olsak.....

OĞLUŞUMUN MACERALARI

2007-12-06T17:34:00.000+02:00

Bu gün biraz yorgunum hem işteki aksilikler daha doğrusu birkaç kendini bilmezin neden olduğu moral bozuklukları.... Hem de dün gece böcüğümün saat 2 civarı zar zor yatması beni biraz yordu. Biraz uykusuzum hafta sonu oğluşumun biraz resmini çekmeye fırsatım oldu. Biraz diyorum ama fırsat bulmuşken çok çekmişim. Her yaptığını çekmişim resmen, abartmışım yani ama yakalamışken bütün muzurluklarını belgelemek istedim. Çok yaramaz oldu yaaa bu yumurcak. Şu an da da uyandı aldım kucağıma yazı yazıyoruz beraber klavyeye saldırırıp duruyor zor zapdediyorum. Tek elle yazıp tek elle de onu tutuyorum neyse kısa keseyim resimler herşeyi anlatıyor zaten söze gerek yooook.

ÇATLAK ŞEKERLİ KURABİYE : )

2007-12-06T17:17:00.000+02:00

Dün izin günümdü ve oğluşum da çok usluydu peynirli açma ve ismini kendim uydurduğum çatlak şekerli kurabiye yaptım. Bir kısmını buzluğa attım. Belki bilmeyenler olabilir diye söylemek istediğim bişey var. Açma,kurabiye,kek v.s gibi hamur işlerini eskiden kalan plastik dondurma kapları ve ya başka plastik saklama kaplarının içine koyup dondurucuya atıyorum ve istediğim zaman çıkarıyorum. Dışadıda kendi kendine çözülmeye bırakıyorum, çözüldükten sonra isterseniz açma falan gibi şeyleri biraz da fırında ısıtabilirsiniz,aynen yeni yapmış gibi oluyor. Taptaze... Denemenizi tavsiye ederim. Aniden gelen misafirler için çok iyi oluyor.

Çatlak kurabiyemin tarifi şöyle:

malzemeler:

- 1 yumurta

- yarım paket margarin

- yarım su bardağı sıvı yağ daha az da olabilir.

- 1 su bardağı toz şeker

- 1 paket kabartma tozu

- aldığı kadar un

- 1 paket vanilya

Malzemelerin hepsi bu kadar. çok pratik ve çok lezzetli bir kurabiye oluyor. Çok da kısa zaman alıyor. Benim gibi bebekli annelere duyurulur!

Yapılışı da çok basit. Yumurta, toz şeker ve margarini önce iyice yoğurun elinizle. Margarini bıçakla küçük parçalara ayırırsanız yoğurma işlemi daha kolay oluyor. Sonra diğer malzemeleri de ekleyip, iyice yoğurun. Sert bir hamur olacak. Sert olduğundan toparlanması biraz zor oluyor ama margarin olduğundan yoğurdukça yumuşayıp toparlanıyor. Hamur ne kadar sert olursa o kadar iyi sonuç alırsınız. Hamur yumuşak olursa pişerken kendini salıyor ve istediğiniz görüntüyü alamazsınız. En son olarak elinizde yuvarlayıp şekere batırıyorsunuz ve tepsiye diziyorsunuz .

NOSTALJİ : )

2007-12-01T21:16:00.000+02:00

Bir kaç gündür bilgisayarımdaki arıza nedeni ile bloğuma yazı yazamadım. Bu gün annemdeyim ve abimin bilgisayarından 1-2 eski resim eklemesi ile birlikte biraz yazayım dedim. Eski resimlerden yazın sıcak havalarda çektiklerimden falan eklemek istedim. Bunlar zaten abimin bilgisayarda kayıtlıydı. Hazır buraya gelmişken onları da bloğa ekleyeyim de sonra fırsat bulamayabilirim. Eski hiç resmi yok böcüğümün blogta.

Resimler biraz fazla oldu ama bugün canım çok çok resim eklemek istedi.

ÇALIŞAN ANNE OLMAK : (

2007-11-28T17:04:00.001+02:00

Çalışan anne olmak çok zor, aman çalışmayın, çok yorucu v.s gibi klişeleşmiş sözler ile başlamayacağım. Sadece anlatacağım çalışmayı ve oğlumu nasıl bir arada idare etmeye çalıştığımı. Zaman zaman bocalamalarımı, özlemlerimi, yaşayamadığımız ve ömrümüzden eksilen günleri....
Çalışıyorum Arda 6 ayını bitirdiğinden beri. Buna nasıl karar verdim önce buradan başlayalım. Aslında hiç istemiyordum. Bir bebeğim olursa tereddütsüz işimi bırakırım ve onunla yalnızca onunla ilgilenirim diyordum ama ne yazık ki bazen hayatta herşey insanın istediği gibi gitmeyebiliyor. Evleneli henüz bir yıl olmuştu ve biz en az 4-5 sene sonra planlıyorduk çocuk sahibi olmayı. Bu iş planla olmuyor elbette ama en azından o süreye kadar olmasını istemiyorduk. Fakat hayatın cilvesi ki üzücü bir hastalık sonucu eğer en kısa zamanda bebek sahibi olmaz isek bir daha riskli olabileceğini söyledi bir doktor ve korktuk. Başka bir doktora daha danıştık ve böyle bir risk olmadığını ne zaman istersek bebeğimizin olabileceğini söyledi. Ancak ilk doktorun söyledikleri de hep kulaklarımızda çınladı bir süre ve en sonunda böyle bir riske girmek ve ileri de vicdan azabı çekmek yerine çocuk sahibi olmaya karar verdik.

Ama ben daha yeni işe girmiştim ve işimden de çok memnundum. Nasıl olacakta işimi bırakacağım diye düşündüm durdum hamileliğim boyunca. Normal süreye göre son 4 hafta kalana kadar çalıştım ama oğlum aceleci davranıp 3 hafta erken gelince yalnızca 1 hafta evde dinlendikten sonra doğum yaptım. 6 ayımızı yaz olması sebebi ile dolu dolu geçirdik gezdik eğlendik neler yapmadık ki...

Hem oğluma daha iyi bir gelecek sağlamak, hem de işimi kaybetmek istemememden dolayı çalışıyorum işte. İş imkanlarım, çıkış saatlerim de çok uygun, evimle işyerim de yakın,fazla zorluk çekmiyorum gidip gelme konusunda. Annemde benim evin arası 200 metre falan ( ah bir de o yokuş olmasa ) yol çok kısa ama yokuş yukarı olduğu için biraz zorlanıyoruz Allah'tan sabah babası götürüyor akşam ben alıyorum.

Emzirme konusuna gelince gündüzleri ve gece doymadığı zamanlarda biraz mama takviyesi ile hala emzirmeye devam ediyorum. Bırakmadı oğlum hala ve bırakmasını da istemiyorum zaten. Emdiği sürece emzireceğim.

Biliyorum biraz zorlanıyorum, bocalıyorum hem eve ,hem oğluma, hem işe yetişmek konusunda ama mükemmel olmaya da çalışmıyorum. Sadece oğlum için en iyi olanı yapmaya çalışıyorum o kadar. Gerisini boşveriyorum bazen. Varsın bir gün de temizlik yapmayıvereyim, bir günde yemek kalsın, ortalık dağınık olsun hiç önemli değil. Yeterki oğlum mutlu olsun. Bu benim için yeterli. Bir gülüşü ve bana anlamlı bir bakışı bütün herşeyi unutturuyor bana. Akşam eve gidiyorum beni görünce nasıl gülücekler atıyor nasıl seviniyor var ya, bu en güzeli işte. Ben onu öpüyorum o da henüz öpmeyi bilmediği için beni yalıyor : )

Şimdi eve gitmeyi ve ona kocamaaaaaan sarılmayı sabırsızlıkla bekliyorum : )))))))

BAŞKA NE KALDI OYNAYACAK ?

2007-11-28T12:15:00.000+02:00

Bu çocuk beni akşamları çok güldürüyor yaaa! bütün günün stresini yorgunluğunu onu görünce unutuveriyorum. Bu seferde kendine böyle bir oyuncak buldu. Bildiğiniz kepçe. Hele bir de surat ifadesine bakın. Çok büyük bir zafer kazanmış. Mutfak çekmecelerini de karıştırmaya başladı artık . Emekliyorsa alt çekmeceleri, yürüteçte ise üstteki çekmeceleri bir güzel karıştırıyor ve artık dişine göre ne bulursa alıyor sallaya sallaya geziyor evin içinde . Bu günlerde en büyük zevki bu.

Bundan başka bir zavki daha var, evde bana terlik giydirmiyor. Ne zaman terliği ayağıma geçirsem emekleyerek ayaklarıma dolanıyor ve terliklerimi yemeye çalışıyor ve bana iş yaptırmıyor. Ben kaçıyorum o peşimden geliyor ve evde kovalamaca oynuyoruz. Terliklerim hep rengarenk olduğundan dolayı heralde ilgisini çekiyor. "Oğlum yapma, dur, pis, elleme, hayır , olmaz " diyene kadar yapışıyor ayaklarıma.

Bu arada oyuncak arabanın nasıl sürüleceğini öğrendi arabayı emeklerken ileri geri sürmeye çalışıyor. Bu yumurcaklar her gün yeni bir şey öğreniyor, çocuk büyütmenin en güzel taraflarından birisi de bu olsa gerek...

İŞTE BEN : )

2007-11-27T14:36:00.000+02:00

Profil yazım pek içime sinmediği için kendimden daha uzun ve ayrıntılı bahsetmek istedim. Onu da hatıra olarak silmedim. ilk yazımdı çünkü o.

Şimdiiii....... Hülya kimdir? Neleri sever? Neleri sevmez? Kimleri sever? Kimleri sevmez? Ne iş yapar? v.s....... Bunlardan bahsetmek istedim biraz , ben çünkü gezdiğim bloklardaki arkadaşlarımı bir süre sonra merak ediyorum ve tanımak istiyorum ve kendim için de aynı şeyin geçerli olduğunu düşünüyorum.

1985 istanbul, Şişli de doğmuşum. Çok ağlayan, hiç susmayan, annemi çileden çıkaran bir bebekmişim. Şimdi de çok ağlarım ama demek ki o günlerden kalma bir alışkanlık bu bende : )
İstanbulda doğdum, İstanbul da büyüdüm. Babam da istanbul da doğmuş. Öyleyse ben İstanbulluyum. Aman ne çok İstanbul dedim yaaaa! Dedeler, anneanneler, babanneler çok karışık şimdi saymaya kalksam içinden çıkamayız. Balıkesir var, nevşehir var, izmit var, daha var da var. Ben istanbulluyum işte önemli olan da bu. Ya da insan insandır zaten nereliymiş nerde doğmuş, hangi mezheptenmiş v.s bunlar boş işler bana göre. Hepimiz insanız... Değil mi? aksini iddia eden var mı?

Hacı Arif Bey İlk Öğretim Okulunda ilk öğretimi tamamladım. Lise eğitimimi Selçuk Anadolu Meslek Lisesinde aldım. Ağırlama ve Gıda Teknolojisi idi bölümüm. Üniversitede de bundan farklı bir bölüm seçmedim. Çünkü işimi çok severek yapıyorum. Neyse İstanbul Üniversitesi AVCILAR KAMPÜSÜ'nde Gıda Teknolojisi eğitimimi tamamladım ve okulum biter bitmez de iş hayatına atıldım.

Bir kaç iş değiştirdim. Hep 1-2 aylık deneyimlerdi. Kafama göre bir iş bulamadım. Bu arada lise son sınıfta falandım nisan 26-27 2003 senesiydi eşim ile tanıştım. 1 sene arkadaşlık ettik, 1 seneye yakın nişanlı kadık ve 2 sene 3 aydır da evliyiz. Çok mutlu bir evliliğim ve bildiğiniz gibi ARDA isminde bir oğluşum var. Eşimin ismi ÇETİN. Erkek kuaförü. Kendi işi ortaksız tek başına kafası rahat çalışıyor.

3 kardeşiz. Bir abim ve bir kardeşim var. Babam vefat edeli 5 sene oldu. Annem kardeşim ve abim birlikte yaşıyorlar ve oğluşuma da sağolsun annem bakıyor.

Neleri severim'e gelince. Herkesi herşeyi, kısacası yaşamayı, zararsız insanları, içinde kötülük olmadan konuşan paylaşan insanları, yürüyüş yapmayı,yemek yapmayı, gezmeyi,dolaşmayı, (özellikle son zamanlarda arda'yı arababasına koyupta çıktığımız yürüyüşler en büyük zevkim),eşimi, oğlumu, ailemi, arkadaşlarımı v.s..... severim. İçinde iyi niyet besleyen, karşılıksız iyilik yapabilen herkesi severim. Hee bir de arkadaşlarla toplanıpta pasta, börek eşliğinde yaptığımız sohbetleri, balkon keyiflerini, akşamları çayımızı demleyip oturup içerken dertleşmelerimizi çoooook severim. Market alışverişini de çok severim, beni bıraksalar saatlerce bişey almasam bile dolaşabilirim marketlerde. Pazarda dolaşmayı da çok severim. Çok fazla ihtiyacım olmasa da taze sebze meyve almak için en az haftada bir kez imkanlar dahilinde havalar iyiyse pazara giderim mutlaka.

Şu anda bir catering firmasına bağlı 7 mutfaktan birinde, İşletme yönetmeni/Üretim sorumlusu görevi ile çalışmaktayım. 2 seneye yakındır aynı işyerindeyim. İşimden memnunun 6 aylık doğum iznim hariç uzun süredir buradayım ve çok ani bişey çıkmaz ise daha uzun bir süre de burada olmayı planlıyorum hayırlısı ile .

İşte böyle daha yazacak bişey gelmedi aklıma zaten hergün blogu güncelliyorum ve kendimden hayatımdan çoğu şeyi paylaşıyorum bu kadar yeterlidir diye düşünüyorum.

Herkese sevgiler.........

MEYVE CANAVARI

2007-11-26T15:16:00.001+02:00

AMAN ELMASINI ALMAYIN ELİNDEN : )

SANKİ ONU ÖYLE BÜTÜN BÜTÜN YİYEBİLECEKDE!

YER Mİ YER VALLA BU ÇOCUK MİLLETİNDEN GÖZÜM KORKTU BENİM : )

HAFTA SONU : = )

2007-11-26T14:48:00.000+02:00

Bu hafta sonunu fazlasıyla hareketli geçirdim. Güzeldi aslında uzun zaman sonra kendim için bişeyler yapabildiğimi farkettim en azından...

Üzücü bir olayla başlayacağım ne yazık ki! ama hafif atlatılmış üzücü bir olay. Cumartesi günü işe gelmiştim herşey normal kahvaltı yapıyordum. Eşimden telefon geldi. "Çocuk yataktan düştü" diye. Tahmin edersiniz ki kafamdan aşağı kaynar sular döküldü ve üç saniye içinde ne senaryolar kurdum bir ben bilirim. Ben önce kendi beşiğinden düştü sandım, çünkü uzun zamandır bunu düşünüp kuruyorum hep kafamda ya sabah kalkar da uyandığı zaman ses çıkarmadan kendini aşağı falan sallar da düşer diye. Çünkü hareketlendiğinden beri çok korkusuzlaştı. Ne olur sonu diye düşünmüyor aklı ermiyor. Neyse ki bizim yataktan düşmüş o daha alçak o yüzden neyseki diyorum, babası sabah giydirmiş anneannesine götürmek için ayakkabısını almak için yan odaya geçmiş, yatakta bırakmış, tahmin etmemiş düşebileceğini.....

Bebekleri melekler korur derler ya gerçekten doğru bir söz hiç bişey olmamış, ben önce korktum içten bişey olabilir diye ama annemi çağırdım, siz nerelerden düşmediniz ki dedi. Beni rahatlattı, bana kalsa hemen hastaneye gidecektim, nasıl düştüğünü de görmediğim için rahat edemezdim. Kafasın da da şapka varmış, birazda onun etkisi ile bişey olmamış bal böcüğüme. Ama babası da bende büyük bir korku yaşadık.

Resimde anneannesinden alıp eve geldikten sonraki halini görüyorsunuz. O iplik neden ağzında diye soran olur diye söyleyeyim dedim, yolda gelirken ağzına gelmiş nasıl olduysa yarım saatten fazla uğraştım onu çıkartmak için. Resmen iplik ile bütünleşti. Ağzından aldığım anda bağırmaya başlıyordu. Tadını çok beğendi demekki bücür. Bir de hüp hüp içine çekişi var ki görseniz gülme krizine girerdiniz.

Bu hafta sonu bana uzun zamandan sonra izin verdi ve bende pazar akşamı evde biraz toparlama yaptım, dolapları düzelttim, küçülen çamaşırlarını kaldırdım v.s yani kafama takılan toparlama işlerinden çoğunu yaptım. Rahatladım. Ben ki düzen hastasıyımdır. Ama ARDA doğduktan sonra bu huyumdan vazgeçtim çünkü çocukla pek mümkün olmuyor ben o işlerle uğraşırken onunla ilgilendiğim zamandan çalıyormuşum gibi geliyor zaten kısıtlı zaman geçiriyoruz.

İnşallah ileride çoooooook çooooooook uzun zamanlar geçireceğiz beraber. Heeee bir de minnoşumu parka götürdüm pazar günü salıncakta bir gülüyor ki içim eridi. Makinam yanımda olmadığı için resim çekemedim ama en kısa zamanda bir daha gidip resimleyeceğim.

YÜRÜYÜŞE ÇIKIYORUZ YAVAŞ YAVAŞ : )

2007-11-23T14:31:00.000+02:00

benim minnoşum yavaş yavaş yürüme ve düşüp kafa göz kırma deneyimlerine başladı sehpayı tek elle tutup ara ara bana doğru gelmeye çalışıyor ama gelme deyince vazgeçiyor. Karşıda oturan da annem videoda görünmemek için kaçıyor, ciyak ciyak bağıran da kardeşim Efekan onun resmini de koyacağım ilerleyen zamanlarda inşallah. Efekan'ı çok seviyor ARDA. Eeeeee nede olsa dayısı bir de 12 yaşında olması sebebi ile yaşı kendine en yakın olanı da o. Zaten gülüşlerinden de anlayacaksınız.....

Bu arada makinenin ayarı bozukmuş acil çektiğim için karanlık olmasına bakamadım sonrakiler daha iyi olur inşallah. Bir de yine bir yürüme deneyiminde az önce düştüğü için yüzü hafif kızarık bebişimin ölürüm ben ona : )

ESKİ GÜNLERDEN BİR GÜLÜŞ : - )

2007-11-23T12:47:00.000+02:00

Bu gün ne kadar güzel bir gün değil mi?

Sanki yazdan kalma bir gün gibi. Güneş insanın içini ısıtıyor resmen. Şu an ofisimdeyim ve arkamdan klavyeye vuran bir ışık demeti eşliğinde yazımı yazıyorum. İçim çok ferah bugün hafiflemiş hissediyorum kendimi. Bu gün eskilerden bir foto çok hoşuma gitti bloguma eklemek istedim. Gülmek ne kadar da yakışıyor bu yumurcaklara değil mi? Keşke her zaman gülseler : =)

Bal böcüğüm dün ilk yürüme deneyimlerine başladı biz de tabi gülmekten kendimizi yerlere attık. Resmen sanki yürüyebilecekmiş gibi kendine nasıl bir güveni var anlatamam, sehpaya tutunuyor hatta bazen tek eli ile tutunup ileri doğru gelmeye çalışıyor ama gelme gelme deyince vazgeçip kendini kolluyor. Tabi kollayamadığı zamanlarda oluyor o arada pat kendini yerde buluyor. Kendine güvenini kaybetmemesi için çok dikkat ediyorum ama bazen insanın ellerinden kayıp gidiveriyor. Dün böyle bir düşme deneyimi yaşadık. Allahtan ufak bir hasar ile atlattık ama çok korktum. Minişim de korktu tabiki, kaşı hafif şişti ve kızardı ama neyseki kalıcı bir şey değil yarım saat içinde kaybolup gitti.

Çok harektelendi bu günlerde hiç yerinde durmuyor oturtuyorsun iki saniye içinde tekrar emekleme pozisyonuna geçiyor. Bir de geceleri uyku problemimiz var uyuduktan yarım saat sonra bağıra bağıra uyanıyor ve tekrar uyutmak için bayağı bir çaba sarf etmek gerekiyor. Bunu her gece tekrarlıyor nedenini bir türlü çözemedim saat gece 00:00 olana kadar tam olarak derin uykuya dalmıyor benim yatmadığımı mı anlıyor bilmiyorum? Aslında gürültü de yapmıyorum ama demek ki seziyor. Bebeklerin sezgileri çok kuvvetliymiş ya. Ondandır herhalde. Neyse bu günler de geçer elbet diye umuyorum. Bu da bir dönemdir ve biter ama bizim bir de diş maceramız olacak tembel daha çıkartmadı da : )

Dün mailime gelen bir yazıyı paylaşmak istiyorum sizinle çok duygulandım okurken içim sızladı resmen ya ben olsaydım diye düşündüm işte annelik bu galiba: (

Bir annenin hasta çocuğu için yazdığı bir yazı:

Sadece bu sabah için,
içimden aglamak geldigi halde yüzünü gördügümdegülümseyecegim.
Sadece bu sabah için,
ne giymek istediginin seçimini sanabirakacagim,gülümseyerek ne kadar yakistigini söyleyecegim.
Sadece bu sabah,
çamasirlari yikamaktan vazgeçip seninleparktaoynamayagidecegim.
Bu sabah bulasiklari lavaboda birakip,
bulmacanin nasil çözüldügünü banaögretmeni izleyecegim.
Öglenden sonra telefonun fisini çekip bilgisayarikapatacagim vearka bahçede oturup seninle köpükten balonlar uçuracagim.
Bu ögleden sonra dondurma arabasi için çigliklar attigindasana hiç kizmayacagim ve gelirse bir tane alacagim.
Bu ögleden sonra büyüdügünde ne olacagin hakkinda hiç canimi sikmayacagim yada seni ilgilendiren konularda ikinci bir düsünce üretmeyecegim.Bu ögleden sonra kurabiye pisirirken bana yardim etmene izin verecegim ve çalismayacagim.
Bu ögleden sonra Mc Donald's a gidecegiz ve iki tane çocuk menusu isteyecegiz ki,iki oyuncak alabilesin.
Bu gece seni kollarimda tutacagim ve nasil dogdugunu seni ne kadar çok sevdigimi anlatacagim.
Bu gece küvette sulari siçratmana izin verecegim ve sana hiç kizmayacagim.
Bu gece geç saate kadar oturmana ve balkonda oturupyildizlari saymana izin verecegim.
Bu gece yanina uzanip en sevdigim TV programlarini birkenara birakipparmaklarimi saçlarinda dolastirirken bana en büyük armagani verdigi için Tanriya sükredecegim.
Kayip çocuklarini arayan anne ve babalari düsünecegim. Yatak odalari hastane odalarinda donuk bakislarla, daha fazla içlerinde tutamadiklari çigliklariyla hasta çocuklarini seyreden anne-babalar düsünecegim.
Ve bu gece yanagina iyi geceler öpücügü için biraz daha uzun tutacagim kollarimda.
Tanriya senin için tesekkür edip bize yalnizca bir gün daha vermesi için yakaracagim.....

BİSKÜVİLİ PASTACIK

2007-11-22T17:52:00.000+02:00

Bu gün ne kadar çok yazı yazdım ben ya! eee tabi uzun zamandır vakit bulup blog oluşturmak istiyordum da fırsat bulamıyordum. Biraz fırsat bulunca yazdım da yazdım inşallah devamı gelir. Oğlumdan fırsat buldukça ufak yemek, pasta, börek, belki bebek yemekleri v.s gibi şeyler de yazmak istiyorum.

3-4 gün önce kolay bir pasta yapmış ve resmini çekmiştim. Bloguma renk gelsin diye eklemeye karar verdim. Aslında çok kolay bir tarif herkes bilir ama ben yine de biraz renk olsun diye tarifi yazacağım. ( Belki bilmeyen vardır. Tatlı krizinin en büyük kurtarıcısıdır.)

Tarif şöyle:

Malzemeler:

2 paket petibör bisküvi

Kreması için:

4 yemek kaşığı un
4 yemek kaşığı nişasta
5 yemek kaşığı kakao
1 su bardağı toz şeker
1 paket vanilya
1 lt süt

Arasına ve üstüne koymak için:

2 adet muz
250 gr kadar vişne
biraz ceviz (iri şekilde)
hindistan cevizi
elma kabuğu ile gül yaptım üstüne istediğiniz herşeyden süs yapılabilir.

Tarif:

İlk önce krema için gerekli olan malzemeler kuru olanlar birbiri ile karıştırılır.
sonra soğuk süt ile eritilir.
ocağa alınır ve kaynayıp iyice pişene kadar karıştırılır.
sonra bir kat bisküvi, bir kat krema olmak üzere yarıya kadar gelinir ve arasına muz koyulup diğer yarısına devam edilir.
en üste de krema sürülerek istenilen şekilde süslenir ve afiyet ile yenilir.

Not: Bu krema kıvamı çok iyi tutan ve her çeşit pasta için kullanılacak bir krema pandispanya hazırlayıp onunla da kullanabilirsiniz.

AFİYET OLSUN : )

YENİ TARİFLER YAPTIKÇA PAYLAŞMAYA DEVAM EDECEĞİM.

NE YAPIYOR BU YUMURCAK SİZCE!!!!

2007-11-22T15:29:00.000+02:00

Bence ne yapıyor?

Bilmem ki ! beşiğin kenarından kafasını dürtüp duruyor ama ne yapmaya çalıştığını hala kestirebilmiş değilim. Her uyandığında yaptığı hareket budur benim akıllı oğlumun bir gün oradan kafasını sokacak sıkışacak diye ödüm patlıyor. Aslında aşağıya yastık koymak lazım her ihtimale karşı : )

Bu bücürükleri anlamak imkansız değil mi? İnsanın hayatı nasılda değişiveriyor bir anda bu yaramazlar hayata dahil olunca : ) Çocukla hayat ne kadar zor desem diyim yaşamayan bunu asla ama asla bilemez. Hayat bir anda bir ufaklığın ( o benim herşeyim ) etrafında dönmeye başlıyor. Mesela:

Sabah kalktın kahvaltı yapacaksın saat ona göre ayarlanır uyanıksa oyalamak için çareler düşünülür, uyuyor ise ( çok nadir ) kalkmadan bir an önce bitsin diye dua edilir ve boğaza bir güzel dizilir.
Kalktı mı? Altını değiştir , üstünü değiştir, karnını doyur, oyunlar oynat, o arada öğle yemeğini hazırla ki acıkıp feryat figan ağlamasın( benim oğlumun huyudur acıktı mı ortalığı birbirine katar, durdurana aşk olsun , ancak boğazından 1 lokma geçer susar )
Fırsat bulursan biraz evi toparla.( öyle cam silmek , evi süpürmek, toz almak v.s gibi aktiviteler çok zooooor )
Öğle uykusuna yatır tam biraz uyur da rahatlarım derken 15 dk uyuyup kalksın acıktım diye bağırınsın.
Oynat,zıplat, gezdir v.s
Bu arada sen hala kahvaltı yapmamış olabilirsin muhtemelen ayakta atıştır canım allahallah!
Öğle yemeğini yedir
Biraz dinlenebilirsin belki uykudan sonra biraz oyun oynar karnı da tok olduğundan rahattır.
Sonra 1 postada öleden sonra uykusu uyusun ( ne kadar uzun uyuyacağını allah bilir)
Uyanmasın biraz dinleneyim diye dualar et sonra içeriden bir ses takır tukur beşik sallanıyor yukarıdaki resimlerdeki görüntü ve "eeeeeeeeeeeeeeeeee" sesi yada " ba-ba-ba-ba " son zamanlarda da " an-ni" "an-ne-ne-ne-ne" ya da yeni bişey türetmiş ama anlamını bilmiyorum. " di-gu-du-gi " bunu uzatıp duruyor dil de yarıya kadar dışarıda.
Sonra akşam yemeğini yedir.
Oynat,oynat ve yine oynat....
Sonra en kötüsü gece uykusu eziyeti ( kabusu desek daha doğru olur ) salla salla uyumaz ( her zaman değil ama en az hafta da 2 kez olur )
Uzun uğraşlardan sonra uyut ama yarım saat sonra nedensiz bir şekilde uyansın gecenin 10 yada 11'inde. anlamıyorum bunu!
En sonunda uyur ve gece bana kalır ama ondan sonra zaten benim de uyumam lazım.

İşte bizim bir gün hikayemiz bunlar sadece aklıma gelenler zoooor işte anacım zor çocuk bakmak bana diyorlar ikinciyi de yaparsın ama imkansız gibi geliyor bana. Yine de böyle bir yumurcağa sahip olduğum için Allah'ıma binlerce kez şükrediyorum.

İyiki varsın BAL BÖCÜĞÜM!

MASUM GÖRÜNÜMLÜ CANAVAR : )

2007-11-22T10:44:00.000+02:00

Şu yukarıda görmüş olduğunuz masum yüzlü canavar var ya... Beni dün gece çok üzdü. uyumadı nedense anlamadım bir türlü. biraz gaz problemi var galiba ama nedenini de anlamıyorum 8 aylık oldu ama hala geceleri ağlayarak uyanıyor ve uzun bir gaz çıkardıktan sonra uykusuna devam ediyor. nedenini çözmeye çalışıyorum. rezene veriyorum bir süredir rahat etsin diye ama alışmasını da istemiyorum o yüzden biraz kısıtlı veriyorum. biz 2-3 aylıkken bile böyle gaz problemi yaşamamıştık.

Bir süredir emekliyor ve dolayısı ile yerlerde geziyor acaba bu yüzden taşlardan soğuk mu alıyor diyorum ama ona da çözüm yok elini kolunu bağlayamam ki. illa ki gezecek. dün izinli günümdeydim. Süt iznimi haftada bir gün kullanıyorum. beraber çok güzel bir gün geçirdik. yeni emeklemesi nedeni ile bol bol kafayı biryerlere vurdu. "Heryere o küçük kafasını sokmasa öyle olmayacak ama nerde muzurluk arda orada." İşte resim mutfağa doğru yol almış çekmeceleri falan karıştıracak bir de kapanan tahta sandalyelerim var mutfakta onu üzerine düşürecek. " Nasıl yaptı bilmiyorum ama bir anlık dalgınlığımdan faydalanıp dün o koca sandalyeyi üzerine düşürmüş bir yerine bişey olmamış allahtan ama korkmuş nasıl ağladı"

ilk emekleme maceraları uzun bir süre göbeğinin üstünde süründü ve ben bu çocuk emeklemeyecek herhalde keşke emeklese derken bir de baktım "pıtış pıtış" gidiyor. sonra tahmin edersiniz pişman oldum tabiki : )

( resimlerin üzerindeki tarihler yanlış olabilir çünkü her zaman makinenin tarihini doğru ayarlayamıyorum aceleden)

BÖCÜĞÜM 4 AYLIKKEN...

2007-11-22T08:56:00.000+02:00

Biraz da eski resimlerden koymak istedim. aslında eski daha çok resmi var böcüğümün ama burada ki bilgisayarımda kayıtlı değil. Daha sonra buna da yükleyip ufacık hallerini de yayınlamak istiyorum. Bizim böcük 4 aylıkken erdek ocaklar köyüne tatile gitmiştik. çok güzel bir tatildi. ARDA yokken gittiğimiz yerlerden çok daha güzeldi. feribotta yer bulamadığımız için otobüsle gitmek zorunda kalmıştık. 5 saatlik otobüs yolculuğu yaptık. oğlumun gece uykusu o zamanlar çok iyiydi o yüzden gece çıktık yola ve gece boyunca uyumuştu otobüste. Bebek çantasının içinde. benim kucağımda... sabah 09:00 da indik hala uyuyordu yani. tatilde güzel geçti denize de sokmuştuk böcüğümü... 4 aylık bücürük nasılda kollarını bacaklarını çırpıyordu. Aslında bunların hep resimleri videoları var ama bi gün yüklersem koyarım. şimdi o tatil resimlerinden 1-2 tane koyacağım ama sadece oğlum var şu anda o resimlerde çok hoşuma gittiği için bilgisayarıma yüklemiştim. Hayatımda unutamayacağım bir tatil anısı olarak kalacak tabi ki böcüğümle beraber...

UZUN ARADAN SONRA!

2007-11-22T08:41:00.000+02:00

ne yazık ki işyerimden bloğuma giriş yapamıyordum. bugün nasıl olduysa açmışlar da bir iki kelime yazabiliyorum. sınırlı internet burada. en çokta burada vakit geçirdiğim için yazamıyordum hiçbirşey ama umuyorum ki bundan sonra kapanmaz ve ben de bundan sonra uzun uzun yazılar yazıp oğluşumun resimlerini de ekleyerek yayınlarım.

Buradan bir kişiye de teşekkür etmek istiyorum ilk olarak. "AYÇA"

Neden mi çünkü benim bu blogu oluşturmamdaki en önemli sebeplerden biri de o. Tabiki bir de "ERİNCİK"

Onun blogunda yaptığı harika şeyleri görünce bende neden blog oluşturmuyorum ki oğluma dedim. ileri de ona hatıra kalır. baktıkça annesini hatırlar dedim. zaten çalışıyorum pek fazla ilgilenemiyorum en azından annem bana uğraşıp bunu yapmış desin...

akşam imkanım olursa daha uzun yazacağım. şimdilik sevgiler...

2007-11-09T18:22:00.000+02:00

işte bu benim oğluşum yazılara yarın geçeceğim. hoşçakalın...

BLOGLAR ALEMİNE GİRİŞ

2007-11-09T18:19:00.000+02:00

Herkese merhaba.......

bloglar almine sonunda hayırlısı ile giriş yapabildim. sizlerle çok paylaşımlar yapabileceğimize inanıyorum. biraz acemiyim henüz bu konuda ama inşallah yavaş yavaş öğreneceğim. biraz yol katetmem lazım.